Θέατρο

ΠΕΤΑΕΙ ΠΕΤΑΕΙ

21 Ιουνίου, 2026 3 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ

BOEING BOEING

Πετάει πετάει: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

BOEING BOEING
Πετάει πετάει: Η πλοκή
Πετάει πετάει: Οι ανατροπές
Πετάει πετάει: Οι χαρακτήρες
ΠΕΤΑΕΙ ΠΕΤΑΕΙ
(BOEING BOEING)

Είδαμε την παράσταση στο θέατρο Αλέα, στην Αθήνα. Ο Μάνος, ένας σύγχρονος playboy και πετυχημένος αρχιτέκτονας, παίζει σε τριπλό ταμπλό το επικίνδυνο χόμπι της πολυγαμίας με τρεις όμορφες αεροσυνοδούς: την Τουρκάλα Χούλια, την Ιταλίδα Γκαμπριέλα και την Γερμανίδα Γκρέτχεν, που οι πτήσεις τους τις φέρνουν καθημερινά -αλλά χώρια- στην ερωτική του φωλιά.

Πετάει πετάει: Η πλοκή

Όλα ανατρέπονται τη μέρα που ο παιδικός φίλος του, από την Κρήτη, ο ερωτύλος σύντεκνος, Σήφης, τον επισκέπτεται μετακομίζοντας στην Αθήνα, την ίδια ημέρα αναπάντεχα αλλάζει το πρόγραμμα πτήσεων των τριών αεροσυνοδών και ξαφνικά θα πρέπει να μείνουν στην ερωτική φωλιά την ίδια ημέρα, χωρίς φυσικά να γνωρίζει η μία την ύπαρξη της άλλης. Η έμπιστη και πανέξυπνη οικονόμος αλλά και φύλακας άγγελος του Μάνου, η δαιμόνια Κούλα, και ο επιστήθιος φίλος του καλούνται να πάρουν στα χέρια τους την ανεξέλεγκτη κατάσταση που οδηγεί σε ξεκαρδιστικές και απρόβλεπτες κωμικές ανατροπές με αποκορύφωμα το απογειωτικό και ανατρεπτικό φινάλε.

Μια κωμωδία γεμάτη φάρσες και ανατροπές, που θυμίζει πολύ το παλιό θέατρο, όχι στα καλύτερά του, μας πρόσφερε η σκηνοθεσία της Βάσιας Παναγοπούλου. Το καλό είναι ότι προκαλούσε το γέλιο και στον πιο δύσπιστο θεατή. Στο κέντρο της ισορροπίας ήταν η υπηρέτρια και ο Κρητικός φίλος του Μάνου. Όλα γίνονται πολύ γρήγορα, οι ερωτήσεις τίθενται και οι απαντήσεις θα πρέπει να είναι πειστικές και γρήγορες. Αυτό το αναλαμβάνει ο Σήφης και η Κούλα, ενώ ο Μάνος στέκεται ανήμπορος και φοβισμένος μπροστά στην καταιγίδα που έρχεται.

Πετάει πετάει: Οι ανατροπές

Το σκηνικό είναι το σαλόνι ενός όμορφου σπιτιού, με τις πόρτες να ανοιγοκλείνουν με δύναμη, οι γυναίκες να έχουν ουσιαστικά το πάνω χέρι, ακόμα και η Τουρκάλα, Χούλια, που μας δείχνει, απρόσμενα, ένα σύγχρονο και άκρως φεμινιστικό πρόσωπο που ξέρει ακριβώς τι θέλει: είναι αρραβωνιασμένη με τον Μάνο, αλλά, συγχρόνως, με άλλους δύο άντρες, ένας εκ των οποίων έχει βρει, στην αυλή του, στο Ντουμπάι, πετρέλαιο και, κατά συνέπεια, είναι πλούσιος, για αυτό τρέχει να τον παντρευτεί. Φεύγει και αφήνει τις άλλες δύο να βρουν το ταίρι τους, η Γκαμπριέλα τον Μάνο, η Γκρέτχεν τον Σήφη. Έτσι τα διπλά ή τριπλά παιχνίδια τελειώνουν και έρχεται το επίσημο και οριστικό ζευγάρωμα για να δοθεί ένα τέλος σε όλη αυτή τη φάρσα.

Ο χαρακτήρας της Κούλας είναι καθοριστικός. Ξεχωρίζει για την ηρεμία και την ήρεμη δύναμη, αλλά και την ικανότητα να βρίσκει λύσεις στο λεπτό και να βγάζει από τα δύσκολα τον Μάνο. Βοηθός της είναι ο Σήφης που εφευρίσκει και αυτός έξυπνες λύσεις, δείχνοντας το πρόσωπο ενός ανθρώπου, που στροφάρει, με ανθρώπινα συναισθήματα που δίνουν να καταλάβει ο άλλος ότι φροντίζει για το καλό του. Παραδόξως -και για αυτούς τους λόγους- ο επαρχιώτης και πλούσιος βοσκός, λόγω ΟΠΕΚΕΠΕ, είναι πιο ερωτικός από τον πετυχημένο φίλο του και αυτός είναι ο λόγος που τον ερωτεύεται η Γκρέτχεν.

Πετάει πετάει: Οι χαρακτήρες

Είχαμε ανάγκη λίγο τη σιωπή, αλλά η αρχιτεκτονική της αφήγησης ήταν το μπαίνω-βγαίνω-λέω, άρα η σκηνοθεσία δεν είχε άλλη επιλογή από το να παρουσιάζει τη φάρσα, μετά το πρόβλημα και να δίνει τη λύση στη φυσιολογική ροή του διαλόγου, χωρίς να μένει κενός χρόνος όπου θα μπορούσε να δημιουργηθεί η αμφισβήτηση. Η μόνη στρατηγική των δύο αντρών είναι να δείξουν στις γυναίκες τους ότι ο γάιδαρος πετάει και να τις πείσουν για αυτό, κάτι που η καπατσοσύνη του Σήφη και η σιγουριά του Μάνου μας υπόσχονται ότι θα το κάνουν.

Η Βάσια Παναγοπούλου διεκπεραιώνει ικανοποιητικά το απαιτητικό έργο του Marc Camoletti. Οι ηθοποιοί είναι οι χαρακτήρες του έργου. Όλα διαδραματίζονται στην Ελλάδα προ του ευρώ, όταν τα κινητά ακόμα δεν είχαν έρθει. Το σκηνικό είναι απλό και αρκετά καλό για να μας δώσει την εικόνα ενός σύγχρονου σπιτιού, άρα και δύο σύγχρονων αντρών που ενσαρκώνουν δύο διαχρονικούς χαρακτήρες. Τα κοστούμια ακολουθούν τη λογική των σκηνικών, μας δείχνουν μια πιο παλιά εποχή σε ένα σύγχρονο περιβάλλον, βάζοντας τον θεατή μέσα στο έργο.