Θέατρο

ΤΟ ΘΑΥΜΑ

3 Σεπτεμβρίου, 2026 3 Λεπτά ανάγνωσης

ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

MIRACOLO

Το θαύμα: γράφει ο Γιάννης Ιωαννίδης

Table Of Content

MIRACOLO
Το θαύμα: Η υπόθεση
Το θαύμα: Το κωμικό
Το θαύμα: Το κοινοτικό πεδίο
ΤΟ ΘΑΥΜΑ-MIRACOLO

«Miracolo-το θαύμα» είναι το έργο του Ιταλού συγγραφέα Giuseppe Massa, σε σκηνοθεσία και δραματουργική επεξεργασία της Νικολέτας Φιλόσογλου. Ταξιδεύει αυτό το καλοκαίρι ανά την Ελλάδα, φέρνοντας στη σκηνή μια γλυκόπικρη, πολιτική αλληγορία για τη μνήμη, την απώλεια, την προσφυγιά και, πάνω απ’ όλα, την ανθρώπινη καλοσύνη. Με όχημα το μαύρο χιούμορ και το γκροτέσκο, δύο αδέλφια νεκροθάφτες έρχονται αντιμέτωπα με ένα νεκρό σώμα αλλά και με τα όρια της δικής τους ανθρωπιάς.

Το θαύμα: Η υπόθεση

Δυο κοινοτικοί υπάλληλοι, αδέρφια μεταξύ τους, που δουλεύουν στο νεκροταφείο ενός μικρού χωριού της Κάτω Ιταλίας βρίσκονται μια νύχτα αντιμέτωποι με το πτώμα ενός μετανάστη σε έναν τόπο που δεν χωράει ούτε τους ζωντανούς ούτε τους νεκρούς και μπλέκουν σε περιπέτειες. Θα μπορούσε να είναι η υπόθεση ενός δράματος αλλά ο συγγραφέας το χειρίζεται μέσα από τη ματιά της κωμωδίας. Το έργο είναι μακριά από την αγγλοσαξωνική παράδοση της μαύρης κωμωδίας. Είναι παιδί του Νότου όπου ο θάνατος είναι μέρος της ζωής, το παράλογο και το μαγικό στοιχείο μέρος της καθημερινότητας και το κωμικό με το τραγικό και το γκροτέσκο είναι δυσδιάκριτα.

Το χιούμορ είναι το οξυγόνο της ζωής. Οι καλές κωμωδίες είναι κοινή διαπίστωση ότι σπανίζουν. Ο συγγραφέας μας Τζουζέπε Μάσσα ακολουθεί την παράδοση της λαϊκής κωμωδίας και τολμάει να την μπολιάσει με ένα καυτό σύγχρονο θέμα, δύσκολο από όπου κι αν το πιάσεις. Κι αυτό υπηρετεί και η παράσταση. Δεν είναι ένας καλός συνδυασμός για να σας κινητοποιήσει;

Το θαύμα: Το κωμικό

Οι δυο ήρωες του έργου βγαίνουν κι αυτοί από την παλιά παράδοση του κωμικού δίδυμου, όπου ο ένας λειτουργεί συμπληρωματικά με τον άλλο, κρατώντας το σχοινί της κωμωδίας συνεχώς τεντωμένο μέσω της δικής τους σύγκρουσης αλλά και του γύρω περιβάλλοντος και των περιπετειών που μπλέκουν μέσα στη μια ώρα που ξετυλίγεται η ιστορία τους. Δύο λαϊκοί τύποι, δύο κλόουν, αδέρφια στο έργο μεροδούλι-μεροφάι, ο Αντόνιο κι ο Μπερνάρντο. Μακρινοί ( ή μήπως κοντινοί;) ξάδελφοι των νεκροθαφτών του Άμλετ, του Τοτό και του Πεπίνο, των δικών μας επιθεωρησιακών ντουέτων. Το νούμερο δύο είναι στο DNA της κωμωδίας.

Το θαύμα: Το κοινοτικό πεδίο

Η κωμωδία θέλει παρέα. Ο Μάσσα λοιπόν παίρνει αυτή την ζωντανή μεσογειακή παράδοση από τους συμπατριώτες του Ντε Φίλιππο και Ντάριο Φο, από το μαγικό και παράλογο στοιχείο του ιταλικού νότου, όπου το παραμύθι, η σάτιρα, η παραβολή, η μπουφονερί μπλέκονται επιδέξια. Και χρησιμοποιεί όλο αυτό το υλικό για να διαπραγματευτεί ένα τόσο δύσκολο θέμα όσο αυτό των κοινωνικών αλλαγών, των συγκρούσεων που δημιουργούν οι μεταναστευτικές ροές. Η έλευση του ξένου, του αλλοδαπού, του φτωχού που φτάνει στην αυλή μας και είναι ανεπιθύμητος ακόμη και νεκρός. Και φυσικά όπως πάντα κάνει η κωμωδία, μας καλεί να ξορκίσουμε, να βγάλουμε τη γλώσσα στο θάνατο που είναι συνεχώς παρόν στο έργο.