Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ROBIN HOOD

6 Ιουλίου, 2026 5 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

THE DEATH OF ROBIN HOOD

Ο θάνατος του Robin Hood: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

THE DEATH OF ROBIN HOOD
Ο θάνατος του Robin Hood: Η υπόθεση
Ο θάνατος του Robin Hood: Ο χαρακτήρας
Ο θάνατος του Robin Hood: Η βία
Ο θάνατος του Robin Hood: Η σκηνοθεσία
Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ROBIN HOOD
(THE DEATH OF ROBIN HOOD)

Ο Ρομπέν των Δασών έχει επιβιώσει επί αιώνες ως το απόλυτο σύμβολο του λαϊκού ήρωα. Ο άνδρας που έκλεβε από τους πλούσιους για να δώσει στους φτωχούς έγινε συνώνυμο της δικαιοσύνης, της αντίστασης και της ελευθερίας. Ο κινηματογράφος συντήρησε αυτόν τον μύθο σε κάθε μεταφορά του. Ο Μάικλ Σαρνόσκι, όμως, δεν ενδιαφέρεται να αφηγηθεί ακόμη μία ιστορία γύρω από τον θρύλο. Ενδιαφέρεται να τον διαλύσει κομμάτι κομμάτι και να τον αναδομήσει. Παλεύοντας με το παρελθόν του μετά από μια ζωή γεμάτη έγκλημα και δολοφονίες, ένας μοναχικός άνδρας βρίσκεται σοβαρά τραυματισμένος στα χέρια μιας μυστηριώδους γυναίκας, που του προσφέρει μια ευκαιρία για λύτρωση. Αυτές είναι οι τελευταίες ημέρες του παράνομου αλλά θρυλικού Ρομπέν των Δασών.

Ο θάνατος του Robin Hood: Η υπόθεση

Ο Μάικλ Σαρνόσκι έχει γράψει το σενάριο και υπογράφει τη σκηνοθεσία αυτής της ταινίας. Βλέπουμε τον Ρομπέν των Δασών γερασμένο, αλλά δεν έχει χάσει τη δύναμή του και την τέχνη του να πολεμά, εξολοθρεύοντας τους εχθρούς του, με μαεστρία και ωμότητα. Βλέπουμε έναν γαλήνιο άνθρωπο που κάνει πράγματα που είναι τερατώδη. Ο σύντροφός του είναι ο Λιτλ Τζον που πλέον έχει μεγαλώσει κα έχει φτιάξει τη δική του οικογένεια. Βέβαια, αυτή η οικογένεια είναι αυτή που βρήκε από έναν άντρα που τον σκότωσε. Αυτό που φοβάται είναι η εκδίκηση και, για αυτό το λόγο, ζητά τη βοήθεια του Ρομπέν των Δασών.

Αυτός πείθεται και αυτή θα είναι η τελευταία πράξη επίθεσης που θα κάνει. Θα τραυματιστεί άσχημα και θα μεταφερθεί σε ένα μοναστήρι, σε ένα νησί, όπου μια μοναχή, ηγουμένη σε αυτό, θα τον περιθάλψει και θα τον θεραπεύσει. Ο τρόπος που κινηματογραφούνται όλες αυτές οι ενέργειες μας θυμίζει ταινίες επικές. Ο σκηνοθέτης θέλει να κάνει ένας έπος, αλλά επιδιώκει, συγχρόνως, να αποδομήσει αυτόν τον θρύλο, δίνοντας στον μύθο ένα άλλο περιεχόμενο.

Ο θάνατος του Robin Hood: Ο χαρακτήρας

Ο Ρομπέν των Δασών δεν είναι ο καλός σαμαρείτης. Είναι ένας εγκληματίας, δολοφόνος και ληστής που δεν μπορεί να απαριθμήσει πόσους ανθρώπους έχει σκοτώσει και πως. Ανάμεσα σε αυτούς είναι ο άντρας και τα παιδιά αυτής της μοναχής. Ο τρόπος που αυτή τον περιθάλπει είναι εντυπωσιακά καλός. Κάνει αυτό που τις επιβάλλει η ηθική, αν και ξέρει ποιος είναι αυτός ο άντρας και τι έχει κάνει σε αυτή.

Ο τρόπος που λειτουργεί είναι ένα ζωντανό παράδειγμα ηθικής και υπεύθυνης δράσης στο πλαίσιο της κοινωνίας. Δεν ζητά κάτι από τον Ρομπέν των Δασών, απλά του δίνει. Δεν είναι αυτή που θα επιβάλλει τον νόμο, είναι αυτή που θα προτείνει έναν άλλο τρόπο ζωής εμπράκτως. Το αποτέλεσμα είναι αυτός ο εγκληματίας να αλλάξει εντελώς. Γίνεται υπεύθυνος για την κοινότητα, παίρνοντας τη σκυτάλη από τον λεπρό που είναι ετοιμοθάνατος. Μαθαίνει τη γεωργία και οργανώνει το κυνήγι, με μέτρο για να μην καταστραφεί η ισορροπία στη φύση. Όλα αυτά τα δείχνει στην κόρη του Λιτλ Τζον που καταλήγει τραυματισμένη από τους εχθρούς του πατέρα της που τον έχουν σκοτώσει.

Ο θάνατος του Robin Hood: Η βία

Παράλληλα βλέπουμε όλη αυτή την παράλογη βία που επικρατούσε στην Ιρλανδία, στην προμεσαιωνική εποχή. Ο καθένας σκότωνε, έκλεβε οι νόμοι δεν υπήρχαν, ένας άνθρωπος ήταν υποψήφιος νεκρός όταν θα γεννιόταν. Όλα αυτά όμως έχουν ένα τέλος, δεν μπορεί αυτή η ανομία να διαρκεί για πάντα. Όπως δεν μπορεί για πάντα να δοξάζουμε έναν εγκληματία σαν λαϊκό ήρωα. Αυτή η αποδόμηση ξεκινά από το ίδιο το κοινωνικό σύνολο, βλέπουμε την ωμή βία να επικρατεί και παίρνουμε αποστάσεις από μια ειρηνική διαβίωση που θα επιθυμούσαμε.

Ο Ρομπέν των Δασών, ως πρόσωπο, έχει μια αντίστιξη: το γαλήνιο πρόσωπό του έρχεται σε αντίθεση με τον τραχύ και απάνθρωπο χαρακτήρα του. Από εκεί ξεκινά η αποδόμηση. Ο Ρομπέν των Δασών φανερώνεται ως αιμοσταγής άνθρωπος χωρίς ίχνος ηθικής και λογικής. Ξέρει να σκοτώνει και το κάνει με τον πιο καλό τρόπο, για αυτόν. Αυτό που θα θέλαμε να ήταν ο λαϊκός ήρωας θα φανεί στο τέλος: ένας πράος άνθρωπος που διδάσκει τον τρόπο να ζει κάποιος, που προσφέρει στην κοινωνία. Αυτή η αντίθεση καλού και κακού θα μας οδηγήσει σε ένα τέλος κάθαρσης.

Το καλό νικά το κακό και αυτό φαίνεται στις πράξεις του Ρομπέν που, πλέον, έχει γίνει ηθικός άνθρωπος και βλέπει τον θάνατό του ως κάθαρση. Η αφαίμαξη που κάνει η μοναχή θα είναι η τελευταία του. Θα αφήσει το αίμα να ρέει μέχρι να πεθάνει, κατόπιν εντολής του Ρομπέν. Αυτός, παράλληλα, διδάσκει στο μικρό κορίτσι πως να φτιάξει το τόξο και να ρίχνει το βέλος. Το βέλος που θα ρίξει -όταν ο Ρομπέν θα της το πει- θα είναι το αναφερόμενο της ψυχής του Ρομπέν που φεύγει. Η στιγμή που το βέλος φεύγει είναι αυτή που ο Ρομπέν πεθαίνει. Αυτή η πράξη είναι εξιλέωση και κάθαρση συγχρόνως.

Ο θάνατος του Robin Hood: Η σκηνοθεσία

Οι συμβολισμοί στην ταινία είναι υψηλού επιπέδου. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος καθοδηγεί τους ηθοποιούς να κινούνται, να μιλούν και να συμπεριφέρονται με τέτοιο τρόπο που θα φανούν οι μεταλλαγές στον χαρακτήρα, ειδικά του Ρομπέν. Αυτές οι αλλαγές δημιουργούν ρυθμό στην ταινία που βοηθά τον θεατή να αναγνώσει το φιλμικό κείμενο. Ο σκηνικός χώρος παίζει αφηγηματικό ρόλο και προσδιορίζει τις αλλαγές στις συμπεριφορές των προσώπων. Τα ενδύματα μας βάζουν σε αυτή την εποχή, μας θυμίζουν μεσαίωνα και, σε γενικές γραμμές, έπος.

Το σενάριο καταφέρνει να φτιάξει έναν άλλο Ρομπέν των Δασών και να μας προτείνει μια άλλη ανάγνωση όχι μόνο του μύθου αλλά και της εποχής στην οποία έγιναν όλα αυτά τα γεγονότα. Η ταινία αποδομεί τον μύθο του Ρομπέν των Δασών, συγχρόνως, όμως, μας δίνει ένα καλό παράδειγμα ότι μπορούμε να επιχειρήσουμε μια ανάλογη αποδόμηση σε κάποιον άλλο μύθο με τον οποίο θα ασχοληθούμε. Άρα η ταινία δημιουργεί τη μετωνυμία της στη σημερινή εποχή.

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ROBIN HOOD

(THE DEATH OF ROBIN HOOD)

Σκηνοθεσία: Michael Sarnoski

Σενάριο: Michael Sarnoski

Ηθοποιοί: Jade Croot (Γουέινραϊτ), Hugh Jackman (Ρομπέν των Δασών), Bill Skarsgård (Έντουαρντ/Λιτλ Τζον), Katie Breen (Μάργκαρετ), Fintan Shevlin (πρώτος νεκρός), Michael Hanna (δεύτερος νεκρός), Andrew McCracken (πατέρας του Χέντρι), Alfie Lawless (Χέντρι), Noah Jupe (Άρθουρ)

Φωτογραφία: Pat Scola

Μοντάζ: Andrew Mondshein

Μουσική: Jim Ghedi

Ήχος: Terry McDonald, Will Reade

Σκηνικά: Stephanie Rea

Κοστούμια: Lorna Ó Ríordáin

Ειδικά εφέ: Sam R. Green, Sam Murdock, am Conway

Οπτικά εφέ: Luke Ballard, Lauric Bonnemort, Alisha Huxtable

Παραγωγοί: Alexander Black, Hugh Jackman, Aaron Ryder, Andrew Swett, Paul Barry, Hannah Shipley

Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2026

Είδος: τραγωδία, δράση, περιπέτεια