Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

5 Ιουλίου, 2026 5 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

THE INVITE

Η πρόσκληση: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

THE INVITE
Η πρόσκληση: Οι χαρακτήρες
Η πρόσκληση: Η πορεία
Η πρόσκληση: Ο θεατής
Η πρόσκληση: Η σκηνοθεσία
Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
(THE INVITE)

Ο Τζο και η Άντζελα προσκαλούν το ζευγάρι που μένει στην ίδια πολυκατοικία, πάνω από αυτούς, για να γνωριστούν με τους γείτονές τους. Ο θόρυβος που κάνουν στο σεξ, η Πίνια και ο Χόκ, ενοχλεί τον Τζο, αυτή είναι η αιτία που αυτός είναι εχθρικός. Όλα ξεκινούν από μια αρνητική θέση ή από μια καταστροφή για να καταλήξουν σε μια δόμηση του κόσμου τους. Μέσα σε όλα αυτά είναι ο έρωτας με όλες τις μορφές του. Σε όλη αυτή τη διαδικασία θα ακουστούν πράγματα που θα είναι άβολα ή δυσάρεστα για κάποιους από την παρέα.

Η πρόσκληση: Οι χαρακτήρες

Η Ολίβια Γουάιλντ σκηνοθετεί αυτή την ταινία και παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Όλα τα γυρίσματα γίνονται μέσα σε αυτό το σπίτι. Ελάχιστα βλέπουμε το εξωτερικό περιβάλλον και αυτό γίνεται μόνο για να μας δείξει τι βλέπει ο Χοκ όταν η Άντζελα βγαίνει γυμνή από το μπάνιο. Αυτό, από μόνο του, κάνει δύσκολο το γύρισμα της ταινίας. Σε όσες ταινίες έχουμε δει που έχουν λίγους χαρακτήρες και όσα γίνονται συμβαίνουν μέσα στον ίδιο χώρο -μικρό ή μεγάλο-, παρατηρούμε ότι η αφήγηση βαδίζει σε ένα τεντωμένο σκοινί. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να πέσει και να γκρεμιστεί, όλος ο κόσμος να καταστραφεί.

Η Γουάιλντ έχει τέσσερις χαρακτήρες που κινούνται στον ίδιο χώρο, ξέρει ότι θα πρέπει να τους κινήσει και να τους βάλει να συμπεριφέρονται έτσι που να δημιουργούν ενδιαφέρον συνέχεια. Αν θυμηθούμε ταινίες όπως αυτές του Μπέργκμαν ή «Το δείπνο μου με τον Αντρέ», του Λουί Μαλ, τότε καταλαβαίνουμε ότι η Ολίβια Γουάιλντ έχει καταλάβει πολύ καλά πως να δημιουργεί ρυθμό. Η απάντηση βρίσκεται στις σεναριακές αλλαγές. Το σενάριο φαίνεται ότι γρήγορα δίνει μια λύση: Ο Τζο θα τσακωθεί με τον Χοκ και όλα θα τελειώσουν. Όμως οι σεναριογράφοι αποφασίζουν να δώσουν μια άλλη τροπή στην ιστορία. Ουσιαστικά σχεδιάζουν ότι το κέντρο βάρους αυτής της ταινίας δεν είναι τόσο πολύ αυτοί οι χαρακτήρες όσο οι σχέσεις τους, μεταξύ τους και με τους άλλους, που μας οδηγούν στον ψυχικό κόσμο του καθενός.

Η πρόσκληση: Η πορεία

Το κλειδί για να καταλάβουμε την ταινία είναι αυτό το θέμα: ο θεατής θα πρέπει να οδηγηθεί στον ψυχικό κόσμο του κάθε ανθρώπου, όπου εκεί θα βρει στοιχεία από τον δικό του κόσμο. Ουσιαστικά βλέπουμε και εξετάζουμε μόνο τον κόσμο του Τζο και της Άντζελα, οι άλλοι δύο χαρακτήρες είναι συμπληρωματικοί και υποστηρίζουν αυτή τη διαδρομή. Η Πίνια είναι μια όμορφη γυναίκα που κρατά το νήμα που θα μας οδηγήσει στο κέντρο του ενδιαφέροντος. Το επάγγελμά της, η γοητεία που εκπέμπει, ο λόγος της αυτά είναι που ορίζουν τη διαδρομή.

Η Πίνια είναι σε σχέση με τον Χοκ. Έχει χωρίσει με τον άντρα της και ζει με αυτόν τον άνθρωπο. Βλέπει τον έρωτα αρκετά ελευθεριακά, μιλά για τον έρωτα έτσι όπως τον αισθάνεται, εστιάζοντας σε αυτόν και όχι στα σώματα που θα εξασκήσουν τις ερωτικές πράξεις. Είναι ψυχοθεραπεύτρια και ο λόγος της έχει κάποια βαρύτητα. Με αυτή την έννοια, ο έρωτας με πολλά πρόσωπα, στον ίδιο χώρο, οι «αλλόκοτες» ερωτικές πράξεις δεν είναι μια ανωμαλία αλλά είναι μια ερωτική διαδικασία που, αν τη δούμε έτσι, θα απενεχοποιήσουμε την ερωτική σκέψη και διάθεση. Ακόμα και πράξεις κάπως «ακραίες», όπως το δέσιμο, ή η ηδονοβλεψία εδώ εξετάζονται μόνο ως μια διαδικασία που θα μας διευκολύνει να φτάσουμε στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου και να τον μελετήσουμε.

Η πρόσκληση: Ο θεατής

Με αυτή την έννοια, όταν η Πϊνια φιλά την Άντζελα στο στόμα δεν είναι ακριβώς μια ομοφυλοφιλική ερωτική πράξη, αλλά ένα συναίσθημα. Όταν τα ζευγάρια αλλάζουν, σε σουίνγκερ διαδικασία, δεν είναι μια απιστία ή ένα όργιο, αλλά μια ερωτική πράξη που έχει τη δική της σημασία. Με αυτόν τον τρόπο καταλήγουμε στην ιερότητα της ερωτικής πράξης, με αυτή την έννοια δεν υπάρχει το σωστό ή το λάθος, το ομαλό ή το ανώμαλο, υπάρχει η ερωτική πράξη σαν τέτοια. Όταν η Πίνια αποφασίζει να φύγουν θα δούμε τον Τζο και την Άντζελα μόνοι τους, έτοιμοι να διαλύσουν τον γάμο τους, μετά από τόσους καυγάδες, αλλά είναι έτοιμοι να δουν τον δικό τους κόσμο και, τελικά, να καταλάβουν το νόημα του ψυχικού τους κόσμου και της σχέσης τους, να την ανασυντάξουν και πλέον να ξεκινήσουν για να βρουν τον έρωτά τους ξανά.

Το πολύ όμορφο είναι ότι όλο αυτό μεταφέρεται στον θεατή αβίαστα. Όταν η Άντζελα πάει να δώσει το πυρέξ στην Πίνια και, τότε, συνειδητοποιεί ότι το άλλο ζευγάρι έχει φύγει, ο θεατής μπαίνει για τα καλά στον πυρήνα της αφήγησης και βλέπει τη δική του σχέση, αυτή που ζει ή αυτή που θα ήθελε να ζήσει. Η ερωτική διάθεση, με όλη την ιερότητά της, βρίσκεται διάχυτη στην αίθουσα και σε αυτή βυθιζόμαστε. Καταλαβαίνουμε ότι η γυναίκα και ο άντρας δεν είναι μόνο σώμα, πέος ή αιδοίο, αλλά και ψυχή, όπου το σώμα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με αυτή και, όταν αυτή η σύνδεση ολοκληρωθεί τότε αυτή η κοινωνία, με την έννοια της επικοινωνίας, είναι ιερή, όταν τα δύο εγώ ενώνονται και, τα δύο μαζί, είναι μια τρομερή και, συγχρόνως, παραγωγική δύναμη συμπεριφορών που χτίζουν έναν άλλο κόσμο πιο ανθρώπινο.

Η πρόσκληση: Η σκηνοθεσία

Η σκηνοθεσία τοποθετεί τους ηθοποιούς εκεί που πρέπει, τους κινεί έτσι που παράγει έναν βαθιά ανθρώπινο κόσμο, διακόπτει τον λόγο και τις πράξεις για να δημιουργήσει ρυθμό, να αρθρώσει τον λόγο. Οι ηθοποιοί παίζουν ανάμεσα στο θέατρο και τον κινηματογράφο για να περιγράψουν και να ανοίξουν την πόρτα που θα μας οδηγήσει στον ψυχικό μας κόσμο. Τα σκηνικά και τα κοστούμια προσδίδουν τον ρεαλισμό που χρειαζόμαστε. Η μουσική λειτουργεί πότε συνοδευτικά και πότε αντιστικτικά με την αφήγηση. Μια ταινία που δεν θα πρέπει να χάσετε!

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

(THE INVITE)

Σκηνοθεσία: Olivia Wilde

Σενάριο: Cesc Gay, Will McCormack, Rashida Jones

Ηθοποιοί: Seth Rogen (Τζο), Olivia Wilde (Άντζελα), Penélope Cruz (Πίνια), Edward Norton (Χοκ), Skip Howland (θυρωρός), Mel Powell (μπαρίστας), Rachel Thurow (γυναίκα στο μετρό), Mario Valdez (άντρας στο μετρό)

Φωτογραφία: Adam Newport-Berra

Μοντάζ: Anthony Boys, Γιώργος Μαυροψαρίδης

Μουσική: Devonté Hynes

Ήχος: Michael Kaleta, Francesca Bourne

Σκηνικά: Adam Willis

Κοστούμια: Arianne Phillips

Ειδικά εφέ: Jeremy Hays

Οπτικά εφέ: Raoul Bolognini, Jeremy Paige

Παραγωγοί: Ben Browning, Megan Ellison, David Permut

Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2026

Είδος: τραζεντί