ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

20 Απριλίου, 2026 3 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ SOLARIS

ΜΕ ΝΟΤΕΣ ΤΖΑΖ

Συμφωνίες και ασυμφωνίες: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος

Table Of Content

ΜΕ ΝΟΤΕΣ ΤΖΑΖ
Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η ταινία
Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η τζαζ
Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η συζήτηση
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris προβάλλει στον Πολυχώρο Τέχνης-καφέ, Η Λυσσασμένη Γάτα, Επισκόπου Κίτρους Νικολάου 4, πίσω από την ΕΥΑΘ, περιοχή Σιντριβάνι-Ροτόντα, στη Θεσσαλονίκη, την ταινία του Γούντι Άλεν, «Συμφωνίες και ασυμφωνίες», 95΄ (1999), την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026, στις 8.00 μμ. Την ταινία θα προλογίσει ο Γιάννης Φραγκούλης, κριτικός και θεωρητικός του κινηματογράφου. Μετά την προβολή θα συζητηθούν με το κοινό τα θέματα που η ταινία εμπεριέχει, τα κοινά στοιχεία και οι τις τζαζ που τόσο αρέσουν στον καταξιωμένο Αμερικάνο κωμικό.

Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η ταινία

Το αφιέρωμα στην κωμωδία τελειώνει με την ταινία του Γούντι Άλεν, «Συμφωνίες και ασυμφωνίες» (1999), την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026. Ο Έμετ Ρέι, ένας εκκεντρικός μουσικός της δεκαετίας του 1930, θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες της τζαζ στον κόσμο. Στην προσωπική του ζωή όμως είναι ανεύθυνος, σπάταλος, αλαζόνας, αλκοολικός, αδιόρθωτος γυναικάς, δεινός τζογαδόρος και έμπειρος προαγωγός. Σε επαγγελματικό επίπεδο, ο Ρέι αναγκάζεται να αλλάζει διαρκώς τα μαγαζιά στα οποία εμφανίζεται, αφού οι ιδιοκτήτες τους είναι συνέχεια εξοργισμένοι από τη συμπεριφορά του, καθώς στην καλύτερη περίπτωση απλά αργεί, ενώ στη χειρότερη ή εμφανίζεται ήδη μεθυσμένος ή δεν εμφανίζεται καθόλου.

Το μόνο που τον σώζει είναι το εκπληκτικό του ταλέντο στη μουσική. Ο Ρέι δεν αγαπά κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό του, ωστόσο, όταν κάποια στιγμή, στη διάρκεια μιας περιοδείας, σε μια παράκτια πόλη, θα συνδεθεί με τη Χάτι, μια κωφάλαλη κοπέλα που λατρεύει τόσο τον ίδιο όσο και τη μουσική του, η ζωή του θα πάρει μια απρόβλεπτη τροπή.

Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η τζαζ

Η μεγάλη αγάπη του Γούντι Άλεν για τη μουσική τζαζ και η ικανότητά του να σκηνοθετεί βιογραφίες φανταστικών προσώπων, συνδυάζοντας τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ, όπως στο φιλμ «Ζέλιγκ», βρίσκονται στη βάση αυτής της γεμάτης μουσικής, θαυμάσιας κωμωδίας. Η ταινία οφείλει πολλά στην εξαιρετική ερμηνεία του Σον Πεν και είναι ένας έμμεσος φόρος τιμής στον σπουδαίο κιθαρίστα της τζαζ, τον τσιγγάνο, βελγικής καταγωγής, Τζάνγκο Pάινχαρντ.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ο Γούντι Άλεν έπαιρνε το κλαρινέτο του, πήγαινε σε ένα μπαρ με τους φίλους του και έπαιζε κομμάτια τζαζ, έτσι για να διασκεδάσει. Η αγάπη του για αυτή τη μουσική δεν είναι κάτι που το έκρυψε ή κάτι που έχει περάσει απαρατήρητο από το ευρύ κοινό στις ΗΠΑ. Τι είναι, όμως, αυτό που τράβηξε την προσοχή του Γούντι Άλεν στην τζαζ; Υπάρχουν κάποια κοινά στοιχεία με τον κινηματογράφο που δημιουργεί; Ο αυτοσχεδιασμός στην τζαζ βρίσκεται στις κινηματογραφικές επινοήσεις που ο Γούντι Άλεν κάνει στις ταινίες του. Εδώ έχουμε μια φανταστική βιογραφία, όμως μέσα στο κείμενο υπάρχουν στοιχεία που ο Γούντι Άλεν περνά και έχουν να κάνουν με τον προβληματισμό όσον αφορά στην αμερικάνικη κοινωνία.

Συμφωνίες και ασυμφωνίες: Η συζήτηση

Αυτά τα θέματα θα συζητήσουμε με το κοινό, μετά το τέλος της προβολής της ταινίας, προσπαθώντας να ανακαλύψουμε κάποιες από τις πτυχές του κινηματογράφου του Γούντι Άλεν που έχει βρει περισσότερο απήχηση στην Ευρώπη παρά στις ΗΠΑ και δεν έχει τιμηθεί όσο θα του άξιζε στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.