Ο ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

30 Αυγούστου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

THE DOG STARS

Ο αστερισμός του σκύλου: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

THE DOG STARS
Ο αστερισμός του σκύλου: Το βιβλίο
Ο αστερισμός του σκύλου: Ο σκηνοθέτης
Ο αστερισμός του σκύλου: Το σενάριο
Ο αστερισμός του σκύλου: Τα σκηνικά
Ο ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ
(THE DOG STARS)

Στον απόηχο ενός καταστροφικού ιού γρίπης, που σχεδόν εξαφάνισε την ανθρωπότητα, ο Χιγκ, ένας πιλότος πολιτικού αεροσκάφους, και ένας σκληροτράχηλος πρώην πεζοναύτης, ο Μπάνγκλεϊ, αντιμετωπίζουν εισβολείς αλλά και την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή έξω από το τωρινό τους κρησφύγετο.

Ο αστερισμός του σκύλου: Το βιβλίο

Διαβάζουμε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου: Με κάποιον τρόπο ο Χιγκ επιβίωσε από την πανδημία γρίπης που σκότωσε όλους όσους ήξερε. Τώρα η γυναίκα του έχει χαθεί, οι φίλοι του είναι νεκροί και ζει στο υπόστεγο ενός μικρού εγκαταλειμμένου αεροδρομίου μαζί με το σκύλο του τον Τζάσπερ και μοναδικό του γείτονα έναν μισάνθρωπο που εμπιστεύεται μόνο τα όπλα. Αλλά μόλις ακούει μια φωνή από τον ασύρματο του μικρού αεροπλάνου του, πυροδοτείται βαθιά μέσα του η ελπίδα πως μια καλύτερη ζωή συνεχίζει να υπάρχει έξω από την αυστηρά ελεγχόμενη περίμετρό τους. Ρισκάροντας τα πάντα, πετάει πέρα από το σημείο μη επιστροφής και ακολουθεί τα ίχνη της κρυμμένης από τα παράσιτα φωνής, μόνο και μόνο για να βρει κάτι που είναι καλύτερο και χειρότερο από οτιδήποτε μπορούσε ποτέ να φανταστεί.

Στην ταινία υπάρχουν πέντε χαρακτήρες που πρωταγωνιστούν: ο Χιγκ, ο Μπάνγκλεϊ, ο συνεργάτης του, ο Ποπς και η Σίμα, πατέρας και κόρη που ζουν σε μια άλλη περιοχή, και ο Τζάσπερ, ο σκύλος που κλέβει τις καρδιές μας. Η ταινία και το μυθιστόρημα, από το οποίο αντλεί στοιχεία το σενάριο, είναι φανερό ότι είναι επηρεασμένα από επιδημίες όπως είναι ο covid ή ο έμπολα. Ο φόβος του ιού κάνει τους ανθρώπους να φοβούνται τον άλλον που θέλει να έρθει σε επαφή με αυτούς. Φτάνουν στο σημείο να μισούν τους ανθρώπους και να μη διστάζουν να τους σκοτώσουν αν τολμήσουν να μπουν στον ζωτικό τους χώρο.

Ο αστερισμός του σκύλου: Ο σκηνοθέτης

Αυτή η νοοτροπία είναι ο θεμέλιος λίθος του σεναρίου μιας ταινίας που δεν μπορεί να αναπτυχθεί. Η βία και η εκδίκηση πρωταγωνιστούν. Όμως όλοι ξέρουμε ότι είναι τουλάχιστον παράλογο να συμπεριφέρεται κάποιος έτσι επειδή κινδυνεύει η ζωή του. Η εμπειρία μας από την επιδημία του covid μας έχει διδάξει ότι υπάρχουν τρόποι προστασίας, πρόληψης και θεραπείας. Δεν είναι λογικό να υπάρχει τόση βία για να ζήσουμε εμείς καλά και αυτοί να έχουν πεθάνει. Το αποτέλεσμα είναι η βία να πρωταγωνιστεί παρά οι ηθοποιοί.

Δύσκολα κάποιος θα βρει μια στοιχειώδη ανάπτυξη χαρακτήρων. Είναι αλήθεια ότι ο Ρίντλεϊ Σκοτ δεν μας έχει δώσει ταινίες που θα τις θυμόμαστε με χαρά ή νοσταλγία. Ο «Μονομάχος ΙΙ» (2024), «Ο οίκος Gucci» (2021), «Η τελευταία μονομαχία» (2021), «Allien: covenant» (2017) ήταν κάτω του μετρίου, μόνο «Η Διάσωση» (2015) κάπως ξεχώριζε. Δεν περιμέναμε ξαφνικά ένα αριστούργημα από ένα σκηνοθέτη που δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να απογειώσει την κινηματογραφική του αφήγηση. Αυτή η ταινία ακολουθεί το παράδειγμα των προηγούμενων.

Ο αστερισμός του σκύλου: Το σενάριο

Η σεναριακή ανάπτυξη απλά δεν υπάρχει. Βρίσκουμε τα στοιχεία της αφήγησης που έχουν την ελάχιστη δυνατή σύνδεση μεταξύ τους. Αυτό που υπάρχει σε αφθονία είναι τα ειδικά και οπτικά εφέ που όντως εντυπωσιάζουν. Όμως αυτό δεν αρκεί γιατί ο θεατής από τις πρώτες στιγμές καταλαβαίνει ότι ο σκηνοθέτης θέλει να εντυπωσιάσει και συνηθίζει στις εντάσεις τόσο που ούτε καν ξαφνιάζεται από τις εναλλαγές που δεν οδηγούν πουθενά την αφήγηση της ταινίας. Οι ηθοποιοί καταφέρνουν να ενσαρκώσουν καλά τους χαρακτήρες, όμως η ερμηνεία τους γκρεμίζεται στο κενό του σεναρίου και στον άνευ ουσίας εντυπωσιασμό των εφέ.

Το μοντάζ προσπαθεί να συνδέσει αυτά που δεν μπορούν να συνδεθούν γιατί αυτή η ταινία αποτελείται από πολλές ταινίες μικρού μήκους που έχουν την ελάχιστη σύνδεση μεταξύ τους. Η αφήγησή της θα μπορούσε να είχε ολοκληρωθεί σε 10΄ και να είχαμε καταλάβει όλοι περί τίνος πρόκειται. Ο σκηνοθέτης είχε την ευκαιρία να αναπτύξει ένα θέμα σύγχρονο που έχει στοιχεία από το παρελθόν: ο φόβος του Άλλου, της αρρώστιας, η αυστηρή περιχαράκωση του προσωπικού χώρου, η ρήξη των δεσμών της κοινότητας είναι στοιχεία που θα μπορούσαν να είχαν οδηγήσει σε μια αφήγηση γλαφυρή, ουσιαστική και πηγή προβληματισμού για το μέλλον της ανθρωπότητας. Όμως, σε αυτή την ταινία, απλά δεν υπάρχουν.

Ο αστερισμός του σκύλου: Τα σκηνικά

Η κατασκευή των σκηνικών όντως είναι εντυπωσιακή. Αυτό είναι το μόνο στοιχείο που κάνει το μάτι του θεατή να προσέξει αυτό που διαδραματίζεται. Κατά τα άλλα, ένα τραγικό θέμα καταντά κωμικό και ανούσιο ενώ, στην πραγματικότητα, είναι τόσο οδυνηρό που προβληματίζει τον σκεπτόμενο άνθρωπο για το μέλλον του ανθρώπινου είδους.

Ο ΑΣΤΕΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ

(THE DOG STARS)

Σκηνοθεσία: Ridley Scott

Σενάριο: Mark L. Smith, Christopher Wilkinson, Peter Heller (μυθιστόρημα)

Ηθοποιοί: Jacob Elordi (Χιγκ), Margaret Qualley (Σίμα), Josh Brolin (Μπάνγκλεϊ), Guy Pearce (Ποπς), Τζάσπερ (ο σκύλος), Allison Janney (Νταρλίν), Benedict Wong (Ααρόν)

Φωτογραφία: Erik Messerschmidt

Μοντάζ: Sam Restivo, Claire Simpson

Μουσική: Harry Gregson-Williams

Ήχος: Niall Cropper, Davide D’Onofrio

Σχεδιασμός ήχου: Paul Carter, Rob Prynne, Alyn Sclosa

Σκηνικά: Erika Piacente, Andrea Polimena, Alessandra Querzola

Κοστούμια: Janty Yates

Ειδικά εφέ: Daniel Acon, Jonathan Bullock, Ian Corbould, Neil Corbould

Οπτικά εφέ: Luke Armstrong, Henry Badgett, Stuart Bullen

Παραγωγοί: Michael Pruss, Cliff Roberts, Ridley Scott, Mark L. Smith

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2026