Κινηματογράφος

INSIDIOUS ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ

29 Αυγούστου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

INSIDIOUS: ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ

INSIDIOUS: OUT OF THE FURTHER

Insidious έξω από το απώτερο: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

INSIDIOUS: ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ
INSIDIOUS: OUT OF THE FURTHER
Insidious έξω από το απώτερο: Η υπόθεση
Insidious έξω από το απώτερο: Το πέρασμα
Insidious έξω από το απώτερο: Το κατασκεύασμα
INSIDIOUS: ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΩΤΕΡΟ
(INSIDIOUS: OUT OF THE FURTHER)

Η Τζέμα, μια νεαρή μητέρα που μεγαλώνει την κόρη της, Μάια, στο πατρικό της σπίτι, ανακαλύπτει ότι μπορεί να ταξιδέψει στο Απώτερο, το καθαρτήριο των χαμένων ψυχών, στην καρδιά του σύμπαντος του Insidious. Όταν κάτι δαιμονικό την κυνηγάει, η Τζέμα διαπιστώνει ότι έχει μια ικανότητα που αλλάζει τα πάντα: δεν επισκέπτεται απλώς το Απώτερο, αλλά μπορεί να φέρει ό,τι ζει μέσα σε αυτό στον πραγματικό κόσμο. Μόλις οι δαίμονες αντιλαμβάνονται τη δύναμή της, ο κόσμος μας γίνεται το παιχνίδι τους. Ένα παιχνίδι στο οποίο θα συμμετάσχει η Τζέμα με σκοπό να δώσει μια λύση στην αρνητική επιρροή ενός σκοτεινού δαίμονα που αναστατώνει τον κόσμο των πνευμάτων και των ανθρώπων.

Insidious έξω από το απώτερο: Η υπόθεση

Ο Τζάκομπ Τσέις θα αναλάβει την έκτη συνέχεια της σειράς των ταινιών «Insidious», μετά το «Έλα να παίξουμε» (2020), τέσσερα τηλεοπτικά επεισόδια του «The girl in the woods» (2021) και τη μικρού μήκους ταινία «Trouble» (2023). Να υπενθυμίσουμε ότι η σειρά ξεκίνησε το 2010 με το «Insidious», συνεχίστηκε με το «Chapter 2» (2013), το «Chapter 3» (2015), «The last key» (2018), «The red door» (2023) για να έρθει η έκτη συνέχεια με αυτή την ταινία. Έχουμε μια αξιοπρεπή προσπάθεια για να αφηγηθεί η σχέση του κόσμου πέρα του πραγματικού με αυτό που εμείς συνειδητοποιούμε. Διαφέρει από ταινίες της παραγωγής της σειράς του Χόλιγουντ σε κάποια σημεία, όπως θα δούμε σε αυτό το σημείωμα.

Η ταινία ξεκινά με τη μητέρα της Τζέμα, η οποία βρίσκεται σε άθλια κατάσταση, ανίκανη να εξυπηρετήσει το παιδί της. Η μητέρα της έχει πεθάνει, αλλά έρχεται ως μνήμη πολλές φορές, στην προσπάθειά της να μεγαλώσει το παιδί της, μόνη της. Η άθλια κατάσταση, στην οποία είχε βρεθεί η Τζέμα, είναι αυτό που τη φοβίζει, θέλοντας να αποφύγει να βρεθεί στην ίδια θέση και το παιδί της. Δουλεύει ως οδοντίατρος και έχει σχέση με έναν αστυνομικό που προσπαθεί να τη βοηθήσει στην ανατροφή του παιδιού της. Τα προβλήματα εμφανίζονται όταν η Τζέμα βλέπει εφιάλτες, οι οποίοι συνδυάζονται με κάποιες καταστάσεις που εγγράφονται στο πραγματικό. Αυτή η σχέση φαντασιακού και πραγματολογικού υπάρχει παντού στην ταινία.

Insidious έξω από το απώτερο: Το πέρασμα

Έχει ενδιαφέρον αυτό το σημείο ανάμεσα στο πραγματολογικό και στο φαντασιακό, όπως εμφανίζεται στην ταινία. Το πέρασμα από το ένα στο άλλο γίνεται με ομαλό τρόπο, χωρίς να χρησιμοποιούνται πολλά ειδικά εφέ. Η ταινία δεν ακολουθεί τη λογική του εντυπωσιασμού του θεατή που είναι ενοχλητική σε υπερθετικό βαθμό, όπως συμβαίνει σε άλλες ταινίες του Χόλιγουντ. Εδώ έχουμε την αλληλουχία πλάνων που δείχνουν αυτά που υπάρχουν στο φαντασιακό και αυτά στο πραγματολογικό. Έτσι βλέπουμε τη συνύπαρξη του ενός και του άλλου, τις εντυπώσεις που δημιουργούνται στον άνθρωπο.

Αυτό που βρίσκεται πέρα του αισθητού, στο απώτερο, είναι το μυστήριο ή το μεταφυσικό -το μετά το φυσικό, κατά τον Αριστοτέλη-, θα πρέπει να δούμε αυτές τις δομές πιο αναλυτικά. Το απώτερο ή μεταφυσικό είναι αυτό που υπάρχει στο ασυνείδητο της Τζέμα. Είναι εικόνες από το ζοφερό παρελθόν της όπου της έχει δημιουργήσει ένα τρομερό παιδικό τραύμα. Συνειδητοποιεί ότι μπορεί να μπει στο μεταφυσικό, αλλά, αυτό είναι το πιο σημαντικό, έχει τη δυνατότητα να επέμβει σε αυτό. Ουσιαστικά να επέμβει στην περιοχή του ασυνειδήτου και να δει τον πυρήνα του θέματος που τη βασανίζει. Έτσι θα θεραπεύσει την πληγή της. Δρα, νικά τον δαίμονα, βλέπει τη μάνα της χαρούμενη, ηρεμεί η ψυχή, μπορεί να τη θάψει, ουσιαστικά, και, τελικά, σώζει το παιδί της από αυτή την κατάρα.

Insidious έξω από το απώτερο: Το κατασκεύασμα

Οι προθέσεις της ταινίας είναι πολύ καλές. Αυτό που δεν υπάρχει είναι η σύνδεση με άλλα αφηγηματικά ή μυθολογικά στοιχεία, έτσι ώστε να δοθεί συνέχεια σε αυτή την αφήγηση, να ανοιχτεί στο παγκόσμιο όπως αρμόζει σε ένα αφηγηματικό στοιχείο που δεν μιλά μόνο για ένα άτομο. Έχει ομαλά στοιχεία, οικεία στον άνθρωπο, ξεφεύγει από τη θεολογία του Χόλιγουντ, αλλά δεν μπαίνει σε αυτό που λέμε συλλογικό ασυνείδητο, έτσι ώστε να αναπτυχθεί ο ποιητικός λόγος. Το μοντάζ δημιουργεί τον ρυθμό που πρέπει σε ένα θρίλερ, η σκηνοθεσία οριοθετεί τους χώρους με ακρίβεια, οι ηθοποιοί ενσαρκώνουν με επιτυχία τους χαρακτήρες, τα σκηνικά δημιουργούν την αίσθηση του απόκοσμου.