ΘΥΣΙΑ

16 Οκτωβρίου, 2026 5 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

SACRIFICE

Θυσία: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

SACRIFICE
Θυσία: Ο σκηνοθέτης
Θυσία: Ο κινηματογράφος του
Θυσία: Η αφήγηση
ΘΥΣΙΑ
(SACRIFICE)

Ο Μάικ Τάιλερ είναι ένας ηθοποιός που προσπαθεί να επιστρέψει στο προσκήνιο μετά από μια δημόσια κατάρρευση που έπληξε την καριέρα του. Το φιλανθρωπικό γκαλά στο οποίο συμμετέχει μοιάζει με την ιδανική ευκαιρία για μια νέα αρχή, αλλά και για να αποδείξει ότι υπάρχει ακόμη κάτι περισσότερο πίσω από την εικόνα του. Το πρόβλημα είναι ότι ο Μάικ δυσκολεύεται να ξεχωρίσει την πραγματική ανάγκη να κάνει κάτι ουσιαστικό από την επιθυμία του να βρεθεί ξανά στο επίκεντρο. Ακόμη και όταν επιχειρεί να καταγγείλει την υποκρισία των διοργανωτών, που προωθούν την περιβαλλοντική ευαισθησία ενώ επενδύουν σε δραστηριότητες καταστροφικές για τον πλανήτη, η παρέμβασή του μοιάζει περισσότερο με μια ακόμη παράσταση για τις κάμερες.

Θυσία: Ο σκηνοθέτης

Ο Ρομαίν Γαβράς, γιος του Κώστα Γαβρά, εμφανίστηκε στον κινηματογραφικό χώρο, ως σκηνοθέτης, το 2007 με ένα μουσικό βίντεο, το «Simian mobile disco: I believe», το 2008 έκανε την πρώτη του ταινία μικρού μήκους, «Les mathematique du roi Heenok», το 2010 θα σκηνοθετήσει την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, «Θα έρθει η μέρα και για εμάς», και το 2018 τη δεύτερη ταινία του μεγάλου μήκους, «Ο κόσμος σου ανήκει», μετά την «Athena» (2022), την τρίτη του μεγάλου μήκους ταινία, έρχεται αυτή η ταινία, το 2025. Στο ενδιάμεσο έκανε μουσικά βίντεο και ταινίες μικρού μήκους. Βλέπουμε ότι μπαινοβγαίνει από τα είδη του κινηματογράφου, μουσικά βίντεο, ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, άρα ψάχνει τη φόρμα του.

Σε αυτή την ταινία προσπαθεί να διαμορφώσει μια καταγγελία στην υποκρισία του κυκλώματος των σταρ, κάνοντας μια σάτιρα για αυτά που γίνονται στις εκδηλώσεις, στις εμφανίσεις, και στις δραστηριότητες των ηθοποιών, των παραγωγών και των καλλιτεχνών που έχουν γίνει διάσημοι. Έχουμε μια υπερπαραγωγή. Τα δρώμενα, αναφέρεται στην ταινία, αφορούν σε ένα ελληνικό νησί -ίσως και τούρκικο, αναφέρει ο Μάικ Τάιλερ-, όμως στην πραγματικότητα έγιναν στο σπήλαιο Προχόντα, στη Βουλγαρία, αλλά και σε ένα σύμπλεγμα ηφαιστείων, που τέτοια δεν υπάρχουν στα ελληνικά νησιά. Το σκηνικό είναι φυσικό και απόλυτα επιβλητικό. Όλο αυτό ταιριάζει με μια μεγάλη παραγωγή που θέλει να εντυπωσιάσει και να δείξει, όσο πιο ρεαλιστικά γίνεται, τον χώρο των διασημοτήτων.

Θυσία: Ο κινηματογράφος του

Ο Ρομαίν Γαβράς κάνει κινηματογράφο που είναι πολύ διαφορετικός από αυτόν που έχει κάνει ο πατέρας του. Έχει την πρόθεση να κάνει μια μυθοπλαστική ταινία, με αισθητική που αιχμαλωτίζει το βλέμμα του θεατή, έχοντας ένα πολιτικό μήνυμα που βρίσκεται μέσα στην ιστορία της, όπως έκανε και ο πατέρας του στις ταινίες του. Όσο εξελίσσεται η ιστορία βλέπουμε την κριτική που έχει βάση, τους διάσημους που είναι εκτός πραγματικότητας, το επιβλητικό σκηνικό που κινηματογραφείται με τέτοιο τρόπο που αποδίδεται αυτό που λέμε γκλάμουρους. Το κακό είναι ότι αυτές οι δομές επαναλαμβάνονται χωρίς να φαίνεται ένα άλλο αφηγηματικό τοπίο που θα μας κατηύθυνε σε μια πολιτική θέση, μια πρόταση της ταινίας για έναν άλλο τρόπο ζωής.

Η παρεμβολή μιας ομάδας τρομοκρατών είναι αναγκαία για να διατηρηθεί ο ρυθμός που θα κάνει την ταινία εύκολη στην ανάγνωση του θεατή. Όμως αυτοί οι τρομοκράτες φαίνονται ότι είναι ημίτρελοι, καθοδηγούμενοι από ένα όραμα που δεν έχει βάσεις, το ιδεολογικό τους υπόβαθρο είναι πολύ μικρό και εύκολο να αμφισβητηθεί. Στην πραγματικότητα, κάθε τρομοκρατική οργάνωση έχει μια δυνατή ιδεολογική θέση στην οποία, μερικές φορές, υπάρχουν οι εμμονές που τους οδηγούν σε αλλοπρόσαλλες αποφάσεις. Στην ταινία τους βλέπουμε παρανοϊκούς που, ουσιαστικά, δεν ξέρουν τι κάνουν. Από την άλλη, η Ελληνική Αστυνομία δείχνεται χωρίς πυγμή, διστακτική στις αποφάσεις της, ενώ ξέρουμε ότι η καταστολή που εξασκεί, αδίκως πολλές φορές, έχει πυγμή και θάρρος να ακολουθήσει τις επιταγές του συστήματος.

Θυσία: Η αφήγηση

Φτάνουμε στο τέλος. Πρόκειται να θυσιαστούν τρία άτομα. Το ένα καταφέρνει να ξεφύγει, τη θέση του παίρνει η ηγέτης αυτής της ομάδας. Μαζί της είναι ο Τάιλερ και Μπεν Μπράκεν. Προηγουμένως έχει θυσιαστεί στη φωτιά η μητέρα της κοπέλας που ηγείται της τρομοκρατικής ομάδας, ενώ ο πατέρας της θα θυσιαστεί αργότερα, θα καεί και αυτός ως προσφορά στη φύση. Το ηφαίστειο που πρόκειται να καταστρέψει τη γη θα αναγνωρίσει τις θυσίες και θα σβήσει! Είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος ότι αυτή η αφηγηματική γραμμή είναι ρηχή, δεν υπάρχουν αυτοί οι συμβολισμοί που θα έδιναν μια άλλη προοπτική στον θεατή, για να γίνει μια άλλη ανάγνωση. Το μόνο σύμβολο που επαναλαμβάνεται συνεχώς είναι η φωτιά που παραπέμπει στις αρχαίες θυσίες, στην Ελλάδα και αλλού.

Μπορούμε να πούμε, συμπερασματικά, ότι αυτή η ταινία είναι μια άσκηση ύφους περισσότερο παρά μια αφηγηματική τοποθέτηση που θα αφήσει ένα αποτύπωμα στον αφηγηματικό χώρο του κινηματογράφου. Η φωτογραφία είναι εξαιρετική, στην απεικόνιση και στη δομή της χλιδής που η ταινία θέλει να υπάρχει. Το μοντάζ δημιουργεί ρυθμό και δεν δυσκολεύει τον θεατή να διαβάσει την ταινία. Οι ερμηνείες των ηθοποιών είναι αρκετά καλές, ιδίως του Κρις Έβανς, σαν Μάικ Τάιλερ, και του Βίνσεντ Κασσέλ, σαν Μπεν Μπράκεν, ενώ η Άνια Τάιλορ-Τζόι, σαν Τζόαν, αρχηγός της ομάδας, μπαίνει μέσα στον ρόλο και πείθει. Η ταινία μας αφήνει με ένα ερώτημα: Και μετά τι έγινε, λοιπόν; Ένα ερώτημα που δεν απαντάται γιατί η ταινία δεν μας έχει δώσει στοιχεία που θα βασιστούμε. Έτσι μας αφήνει μετέωρους. Τέλος να αναφέρουμε ότι στους συντελεστές υπάρχουν αρκετοί Έλληνες, αφού ήταν συμπαραγωγή του ΕΚΟΜΕΔ και της ΕΡΤ.

ΘΥΣΙΑ

(SACRIFICE)

Σκηνοθεσία: Romain Gavras

Σενάριο: Romain Gavras, Will Arbery

Ηθοποιοί: Chris Evans(Μάικ Τάιλερ), Anya Taylor-Joy (Τζόαν), Vincent Cassel (Μπεν Μπράκεν), Ambika Mod (Κάτι), Όλιβερ ΜακΓκρέγκορ), Yung Lean (Άρθουρ), Jade Croot (Λουίζ), Miriam Silverman (Άννα), John Malkovich (Γκουνάρ), Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (Κώστας), Δημήτρης Αναστασιάδης (πιανίστας)

Φωτογραφία: Matias Boucard

Μοντάζ: Benjamin Weill

Μουσική: Gener8ion

Ήχος: Philip Marinelis, Λάμπρος Σκρέκος, Michele Woods

Σχεδιασμός ήχου: Tom Jenkins

Σκηνικά: Asen Bozilov, Μυρτώ Λάμπρου

Κοστούμια: Hannah Edwards

Ειδικά εφέ: Kristijan Repalust, Vuckovic Darko, Ευθύμιος Ραφαήλ Γουργούρης

Οπτικά εφέ: Marc-Thomas Cavé, Julien Giami, Thibaut Granier, Thomas Marque

Παραγωγοί: Romain Gavras, Gregory Jankilevitsch, Γιώργος Καρναβάς, Jacob Perlin, Klaudia Smieja, Robert Walak, Kate Glover

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, Ελλάδα, Κύπρος, ΗΠΑ, Γαλλία, Αυστραλία, Ιταλία

Έτος παραγωγής: 2025