ΞΕΚΙΝΗΜΑΤΑ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
BEGYNDELSER
Ξεκινήματα: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Από απόσταση, η Έινε και ο Τόμας, μοιάζουν να βρίσκονται μπροστά σε νέα ξεκινήματα. Ο γάμος τους δεν λειτουργεί, ο Τόμας έχει ήδη βρει την νέα του σχέση και ετοιμάζεται να φύγει από το προαστιακό οικογενειακό σπίτι και να μετακομίσει μαζί της σε διαμέρισμα στο κέντρο της πόλης. Η Έινε έχει και εκείνη προχωρήσει: μετά από χρόνια αφοσιωμένης μητρότητας, τώρα έχει επικεντρωθεί στην ακαδημαϊκή της καριέρα και την επιστημονική της έρευνα. Δεν κάνουν τίποτα όμως ακόμα, καθώς δεν έχει βρεθεί η ιδανική στιγμή για να μιλήσουν για το διαζύγιο στις δυο κόρες τους. Αυτή η διαδικασία φρενάρεται από το εγκεφαλικό που θα πάθει η Έινε.
Ξεκινήματα: Το αρχικό συναίσθημα
Βλέπουμε τον Τόμας που είναι αναποφάσιστος ή άτολμος. Ουσιαστικά δεν ξέρει που θα πάει, ποια θα είναι η καινούργια ζωή του, ίσως το φοβάται. Όλα αυτά τα ανάμεικτα συναισθήματα αποτυπώνονται στην ταινία με μικρά αφηγηματικά διανύσματα και με τις ανάλογες εκφράσεις του ηθοποιού. Ο θεατής βλέπει τον Τόμας να μην τολμά να κάνει το πρώτο βήμα και αυτό εκνευρίζει την Έινε που περιμένει από αυτόν να ενεργήσει πρώτος για να προχωρήσει και αυτή.
Το εγκεφαλικό που θα πάθει η Έινε είναι ένα κομβικό σημείο: Ο Τόμας θα είναι μαζί της ή όχι; Θα την αφήσει μόνη της να το περάσει όλο αυτό; Πράγματι, ο Τόμας μένει δίπλα της μέχρι να συνέλθει. Σε αυτές τις συμπεριφορές ανακαλύπτουμε τον υστερικό χαρακτήρα της Έινε, που έχει ενταθεί από την αρρώστια της, κάτι που, λογικά, θα απομάκρυνε άμεσα τον Τόμας. Συμβαίνει όμως ακριβώς το αντίθετο. Ο Τόμας μένει δίπλα της, λίγο ενοχλημένος, αλλά την βλέπει και την ανακαλύπτει ξανά. Αυτό ξυπνά έναν ερωτισμό, φτάνουν στο σημείο να κάνουν έρωτα, όχι τόσο παθιασμένο, αλλά με διάθεση προσέγγισης.
Ξεκινήματα: Η δοκιμασία
Παράλληλα βλέπουμε τον Τόμας να ζει διπλή ζωή, είναι με τη γυναίκα του, έχει και την ερωμένη του, συμπεριφέρεται γλυκά και στις δύο. Αυτός ο διχασμός αφήνει κάποια σημάδια που οι δυο κόρες του τα καταλαβαίνουν αλλά δεν μπορούν να καταλάβουν τι συμβαίνει ακριβώς. Η στιγμή που η μεγάλη κόρη του, η Κλάρα, θα τον δει να φιλά την ερωμένη του θα είναι καθοριστική. Η επίθεση της Κλάρα στην ερωμένη θα είναι η αρχή του τέλους για αυτή τη διπλή ζωή. Ο Τόμας θα φύγει από το σπίτι.
Η σκηνοθέτης τα βάζει όλα σε μια γραμμική αφήγηση. Όμως βάζει αυτά τα στοιχεία που θα ανατρέψουν τη ροή της αφήγησης, προαναγγέλλοντας τη μελλοντική έκβαση των γεγονότων. Βλέπουμε τους δύο γονείς να παλεύουν με τους δαίμονές τους, να μάχονται με το τραύμα τους και με τα τραυματικά στοιχεία που δίνει ο ένας στον άλλο. Παράλληλα, τα παιδιά εισπράττουν στοιχεία από αυτά και δοκιμάζεται ο ψυχικός τους κόσμος. Η μάνα τους προσπαθεί να αποδείξει ότι είναι ικανή, οδηγεί, μέχρι τη στιγμή που δημιουργεί ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα, με θύμα τη μεγάλη κόρη της.
Ξεκινήματα: Η προσέγγιση
Αυτό είναι το δεύτερο κομβικό σημείο. Ο Τόμας καταλαβαίνει ότι δεν είναι ικανή να ζήσει όπως πριν -αυτό, άλλωστε, της το είχε πει και η γιατρός από την αρχή-, άρα θέλει βοήθεια και ο μόνος άνθρωπος που μπορεί να τη βοηθήσει είναι αυτός. Το καλύτερο θα ήταν να επιστρέψει. Αυτό κάνει, στο τέλος της αφήγησης. Έχει πολύ ενδιαφέρον πως κτίζεται ο αφηγηματικός κόσμος της ταινίας: έχουμε την προαναγγελία, μετά την παρουσίαση του αφηγήματος, ακολουθούν οι προεκτάσεις του. Αυτά όμως γίνονται σε διαφορετικούς χρόνους, έτσι ώστε ο θεατής να έχει προλάβει να φτιάξει τον δικό του κόσμο και να τον επαληθεύσει με αυτόν που του προσφέρει η σκηνοθέτης.
Ενώ η ταινία αναπτύσσει τον λόγο της, ο θεατής συνδημιουργεί τον αφηγηματικό κόσμο. Πιάνεις τον εαυτό σου να κρίνει τις συμπεριφορές και να ερευνάς τι θα έκανες εσύ στην προκειμένη περίπτωση. Με άλλα λόγια, εμπλέκεται ο θεατής στον εν εξελίξει αφηγηματικό κόσμο, με μπρεχτικό τρόπο, και έτσι συνδημιουργεί την αφήγηση που θα παραχθεί μετά το τέλος της ταινίας. Άρα το κινηματογραφικό κείμενο προεκτείνεται, όπως έχουμε δει στις θεατρικές και κινηματογραφικές αφηγήσεις στον βορειοευρωπαϊκό ουμανισμό.
Ξεκινήματα: Τα χαρακτηριστικά
Οι ηθοποιοί έχουν μπει βαθιά στον ρόλο και ενσαρκώνουν τους χαρακτήρες με μεγάλη ακρίβεια. Ο σκηνικός κόσμος είναι απόλυτα ρεαλιστικός, όπως και τα κοστούμια, για να έχουμε τη δόμηση μιας ρεαλιστικής δανέζικης κοινωνίας. Το μοντάζ κόβει και συνδέει τα κομμάτια όταν έχει παραχθεί μια συναισθηματική ανταπόκριση από τον θεατή. Όλα αυτά η σκηνοθεσία τα έχει βάλει στη θέση τους με μεγάλη ακρίβεια. Η μουσική τονίζει τον συναισθηματικό κόσμο για να γίνει πιο ρεαλιστικός.
ΞΕΚΙΝΗΜΑΤΑ
(BEGYNDELSER)
Σκηνοθεσία: Jeanette Nordahl
Σενάριο: Jeanette Nordahl, Rasmus Birch
Φωτογραφία: Shadi Chaaban
Μοντάζ: Rasmus Gitz-Johansen
Μουσική: Nathan Larson
Ήχος: Jacob Davidsen, Anne Lysemose, Kristian Eidnes Andersen
Σκηνικά: Mie Steenberg Andersen, Emil Toft
Κοστούμια: Catherine Marchand
Παραγωγοί: Eva Jakobsen, Mikkel Jersin, Katrin Pors, Erik Glijnis, Leontine Petit, Dries Phlypo, Nima Yousefi
Ηθοποιοί: Trine Dyrholm (Έινε), David Dencik (Τόμας), Bjørk Storm (Κλάρα), Luna Fuglsang Svelmøe (Μαρίε), Johanne Louise Schmidt (Στίνε), Christine Gjerulff (Νίνα), Hanne Uldal (Χάνε)
Χώρα παραγωγής: Δανία, Σουηδία, Βέλγιο, Ισλανδία
Έτος παραγωγής: 2025
Είδος: τραγωδία
Γλώσσα: δανέζικα
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 96΄
Εταιρεία διανομής: Weird Wave
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 16/4/2026
Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
