Κινηματογράφος

ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

3 Ιουνίου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

A POET

UN POETA

Table Of Content

A POET
Ένας ποιητής: Ο Όσκαρ
Ένας ποιητής: Η μητέρα
Ένας ποιητής: Οι συμπεριφορές
ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

Ένας ποιητής: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Η ποίηση είναι το πάθος του Όσκαρ Ρεστρέπο και για να της αφοσιωθεί ζει, εδώ και χρόνια, τη ζωή του καλλιτέχνη, όπως τη λέει, άνεργος στο σπίτι της μάνας του, περιμένοντας την έμπνευση που θα τον κάνει πάλι, όπως κάποτε στη νιότη του, να διαπρέψει. Προς το παρόν καταναλώνει μπόλικο αλκοόλ, έχει να γράψει ούτε ξέρει από πότε, αμελεί την έφηβη κόρη του και εξοργίζει τόσο τον αδελφό του ώστε να κινδυνεύει να βρεθεί άστεγος. Για να το αποφύγει, δέχεται με βαριά καρδιά μια δουλειά ως καθηγητής σε γυμνάσιο. Εκεί, σύντομα διαπιστώνει πως μια μαθήτριά του, η Γιουρλάντι, έχει πηγαίο ταλέντο στην ποίηση και αποφασίζει να τη βοηθήσει. Θα είναι η νέα του αυτή αποστολή πετυχημένη; Κι είναι άραγε όμοια όλα τα όνειρα των ανθρώπων;

Ένας ποιητής: Ο Όσκαρ

Η ταινία έρχεται με 12 βραβεία στις αποσκευές της, εκτός από τις Κάννες, στα Φεστιβάλ της Μελβούρνης, του Μονάχου, του Σαν Σεμπάστιαν, του Μπέργκεν, του Σαντιάγκο, της Λίμα και του Ελ Γκούνα. Η δουλειά του Σιμόν Μέσα Σότο εστιάζει στον χαρακτήρα του Όσκαρ Ρεστρέπο, ενός ποιητή που αφοσιώνεται στην τέχνη της ποίησης, όμως τα εμπόδια από φίλους, συγγενείς και ομότεχνους είναι τόσα πολλά που αυτός βρίσκεται πελαγωμένος, ακινητοποιημένος σε ένα τέλμα που είναι η απραγία, κάτι που τον σκοτώνει. Για να αναπτυχθεί αυτός ο χαρακτήρας ανάγκη είναι να υπάρχει ένας χαρακτήρας αναφοράς. Σε αυτή την αφήγηση αυτός ο χαρακτήρας είναι η Γιουρλάντι.

Ας μείνουμε για λίγο στον Όσκαρ. Η ανάπτυξη του χαρακτήρα μας δείχνει έναν άνθρωπο που θέλει να αφοσιωθεί στην τέχνη του. Είναι ευαίσθητος και, κατά συνέπεια, ευάλωτος στις αρνητικές κριτικές και τις απορρίψεις. Σταματά και κοιτάζει τι έχει κάνει, τι είναι αυτά που του λένε, που υπάρχει το λάθος. Είναι αυτή η διερεύνηση που κάνει πάντα ο καλλιτέχνης ή ο διανοούμενος που θέλει να αναπτύξει τον λόγο του και δεν πάσχει από ναρκισσισμό. Αυτό το βλέπουμε συνέχεια στον Όσκαρ. Μαθαίνει, ακόμα και από τη μαθήτριά του, αναπτύσσεται. Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα: δεν πιστεύει όσο θα έπρεπε στον εαυτό του και βυθίζεται στο τέλμα της απραγίας.

Ένας ποιητής: Η μητέρα

Μπορούμε να δούμε ότι ο Όσκαρ έχει ένα θέμα με την προσέγγιση της μητέρας του. Αυτή είναι η μόνη που τον πιστεύει και αυτός είναι κολλημένος πάνω της. Αυτή είναι η μόνη που τον αφήνει ελεύθερο και δεν απαιτεί, αυτός βρίσκει καταφύγιο στη μητρική αγκαλιά και στο ποτό, σαν υποκατάστατό της. Ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας διαθέτει πολύ χρόνο στην περιγραφή του χαρακτήρα του Όσκαρ, ίσως πολύ περισσότερο από όσο θα ήταν αρκετό, με αποτέλεσμα να χάνεται ο ρυθμός. Νομίζω ότι θα είχε ενδιαφέρον να υπάρχουν αναφορές στους χαρακτήρες που λειτουργούν αρνητικά στον Όσκαρ και στα πεδία που αυτοί δημιουργούν, έτσι ώστε να υπάρχουν κάποιες εκπλήξεις, όχι αναγκαστικά ανατροπές, που θα δημιουργήσουν ρυθμό στην αφήγηση.

Ανατροπές σε αυτή την ταινία δεν μπορούν να υπάρξουν σε μεγάλο βαθμό. Αφού περιγράφεται η πτώση και ο εκφυλισμός ενός καλλιτέχνη, οι μόνες ανατροπές μπορούν να είναι τα σκαμπανεβάσματα των στοιχείων του χαρακτήρα του, που όντως υπάρχουν. Συγχρόνως έχουμε την περιγραφή του καλλιτεχνικού και εκπαιδευτικού χώρου στην Κολομβία, όπως και των αντιτιθέμενων πεδίων στην τοπική κοινωνία. Η λύση της τραγωδίας θα είναι οδυνηρή: η άσχημη τροπή της υγείας της μητέρας του, η αθώωσή του, το περιθώριο της κοινωνίας που τον περιμένει είναι μια μεγάλη εικόνα της μοίρας ενός ποιητή όταν δεν έχει άμυνες.

Ένας ποιητής: Οι συμπεριφορές

Με εξαιρετικό τρόπο ο σκηνοθέτης περιγράφει τις αντιδράσεις των ομότεχνων του Όσκαρ και αποκαλύπτει τον σάπιο κόσμο που υπάρχει σε ένα, κατά τα άλλα, αξιοσέβαστο και υψηλής διανόησης χώρο της ποίησης. Αυτοί δεν μπορούν να δουν την περίπτωση του Όσκαρ ως κάτι το ειδικό, τον βάζουν σε έναν γενικό κανόνα και πολύ εύκολα τραβιούνται όταν υπάρξει κάποιο πρόβλημα, χωρίς να εξετάσουν τα στοιχεία. Στο τέλος, βέβαια, έχουμε την κάθαρση που μπορεί για τον Όσκαρ να είναι πολύ αργά, αλλά για την ποίηση είναι μια πράξη που ουσιαστικά θα την σώσει.

Αν εξαιρέσουμε τον αργό ρυθμό της ταινίας που σε ορισμένα σημεία -ευτυχώς λίγα- είναι αδικαιολόγητος, η σκηνοθεσία περιγράφει με ακρίβεια τους χαρακτήρες και τις συμπεριφορές τους, μας δίνει μια εικόνα της κοινωνίας που έχει φτάσει σε ένα σημείο προχωρημένης σήψης. Οι ηθοποιοί ενσαρκώνουν αρκετά πιστά τους χαρακτήρες, δείχνουν το ρεαλιστικό και, μέσα από αυτό, φαίνεται αυτό που θα θέλαμε να υπάρξει στην κοινωνία που ζούμε.

ΕΝΑΣ ΠΟΙΗΤΗΣ

(A POET

UN POETA)

Σκηνοθεσία: Simón Mesa Soto

Σενάριο: Simón Mesa Soto

Ηθοποιοί: Ubeimar Rios (Όσκαρ Ρεστρέπο), Rebeca Andrade (Γιουρλάντι), Guillermo Cardona (Εφρέιν), Margarita Soto (Τερεζίτα), Hugo Valencia (Χαβιέρ), Humberto Restrepo (Αλόνσο), Ana Maria Araque Restrepo (φεμινίστρια ποιήτρια)

Φωτογραφία: Juan Sarmiento G.

Μοντάζ: Ricardo Saraiva

Μουσική: Matti Bye, Gustav Davidsson, Johanna Ekholm, Pelle Westlin

Ήχος: Jonathan Dakers, Gianfranco Tortora

Σχεδιασμός ήχου: Ted Krotkiewski

Κοστούμια: Susana Valencia Upegui

Παραγωγοί: Katharina Bergfeld, Heino Deckert, David Herdies, Michael Krotkiewski, Simón Mesa Soto, Manuel Ruiz Montealegre, Juan Sarmiento G.

Χώρα παραγωγής: Κολομβία, Γερμανία, Σουηδία

Έτος παραγωγής: 2025

Είδος: τραζεντί

Γλώσσα: ισπανικά

Χρώμα: έγχρωμη