TUNER
ΤΑΙΝΙΕΣ
Ο ΧΟΡΔΙΣΤΗΣ ΠΙΑΝΟΥ
Tuner: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος
Table Of Content
Η γοητεία του Λίο Γούντολ (Leo Woodall) τον έχει ήδη βοηθήσει να βγάλει εις πέρας ένα ταξίδι στην ιταλική ακτή («The white lotus»), το πιο σπαρακτικό σύγχρονο ειδύλλιο του Netflix («One day»), ακόμα και μια συνάντηση με την Μπρίτζετ Τζόουνς. Όμως με το «Tuner», του δίνεται επιτέλους ένας πραγματικός πρωταγωνιστικός ρόλος-όχημα, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι είναι έτοιμος να πάρει το τιμόνι στα χέρια του.
Tuner: Η ένταξη
Στο κράμα ρομάντζου, θρίλερ και τραγωδίας του Ντάνιελ Ρόερ, ο Γούντολ υποδύεται τον Νίκι, έναν χορδιστή πιάνων με μια σπάνια ακουστική πάθηση, ο οποίος, αφού έρχεται αντιμέτωπος με συσσωρευμένους ιατρικούς λογαριασμούς, αποφασίζει να χρησιμοποιήσει την εξαιρετική του ακοή για σκοπούς όχι και τόσο νόμιμους. Και ενώ η ταινία δανείζεται γνώριμα στοιχεία από το «The Thomas Crown affair» και το «Baby driver», είναι η προσεγμένη δουλειά στους χαρακτήρες και η ερμηνεία του πρωταγωνιστή που εξασφαλίζουν μια σχεδόν καθαρή ανάδειξη.
Με τα ανάλαφρα πειράγματα ανάμεσα στον Γούντολ και τη φιγούρα του μέντορα Χάρι, τον οποίο υποδύεται ο Ντάστιν Χόφμαν, σε συνδυασμό με το τζαζ, γρήγορο στυλ μοντάζ του Ρόερ, το «Tuner» γίνεται γρήγορα μια ταινία που συμπαθεί κανείς πολύ εύκολα. Είναι εξίσου εύκολο να παρασυρθείς και στον κόσμο του Νίκι ως ενός καθημερινού ανθρώπου.
Tuner: Το δίπολο
Υπάρχει μια ήρεμη αυτοπεποίθηση στον Γούντολ εδώ, απόλυτα σίγουρος για αυτό που κάνει στη δουλειά του, αλλά ταυτόχρονα αναζωογονητικά αβέβαιος στον τρόπο που χειρίζεται τους ανθρώπους, με τον ηθοποιό να είναι απόλυτα ακριβής στις εναλλαγές μεταξύ των δύο.
Ο κόσμος στον οποίο ζει ο Νίκι γίνεται ακόμα πιο ελκυστικός μόλις διασταυρώνεται με την πιανίστρια Ρούθι (Χαβάνα Ρόουζ Λιου), σε αυτό που αποτελεί, καθοριστικά, ένα πραγματικά πειστικό, εκκολαπτόμενο ρομάντζο. Εκεί όπου άλλες ταινίες θα υποβάθμιζαν αυτό το στοιχείο σε δευτερεύουσα πλοκή, το «Tuner» του δίνει πραγματική σημασία.
Tuner: Το παιχνίδι
Ο Γούντολ και η Λιου ελίσσονται στους διαλόγους του Ρόερ με άνεση. Είναι ρομαντικοί, ναι, αλλά δίνουν επίσης χρόνο σε δύο ανθρώπους που βιώνουν τον κόσμο μέσα από τον ήχο να χρησιμοποιήσουν σιγά-σιγά τις λέξεις για να δείξουν ποιοι πραγματικά είναι. Ένα ταίριασμα δύο ηθοποιών που για καιρό κινούνταν γύρω από πρωταγωνιστικούς ρόλους και επιτέλους τους δόθηκε ο χώρος να λάμψουν όπως πρέπει.
Το επόμενο αστέρι του «Tuner» είναι ο σχεδιασμός του ήχου του. Έχει να υπάρξει ταινία από το «Whiplash» που να κάνει το κοινό τόσο ενσυνείδητα ενήμερο για κάθε νότα, πλήκτρο ή κλικ. Είτε πρόκειται για μια εκτέλεση στο πιάνο είτε για τον Νίκι που ακούει καθαρά όλο και πιο εκκωφαντική στροφή του κυλίνδρου ενός χρηματοκιβωτίου, ο Ρόερ κάνει τον ήχο να μοιάζει απτός και πάντα στο μέγιστο της έντασης.
Tuner: Ο εσωτερικός κόσμος
Η ταινία παρουσιάζει πολλές σκηνές από την οπτική γωνία του Νίκι, με κάθε υψωμένη φωνή ή τον παραμικρό θόρυβο να μας παρασύρει βαθύτερα στον κόσμο του. Αυτό όχι μόνο δημιουργεί μια πραγματικά καθηλωτική ένταση που σπάει νεύρα, αλλά μας κάνει να νιώσουμε τον αποπροσανατολισμό και την ευαισθησία του Νίκι με τρόπο που μας φέρνει ακόμα πιο κοντά του.
Αν υπάρχει ένα ψεγάδι σε αυτή τη μεγάλη ληστεία, είναι ότι το «Tuner» δεν καταφέρνει να υποστηρίξει απόλυτα όλα τα κινηματογραφικά είδη με τα οποία καταπιάνεται. Οι εγκληματικές του περιπέτειες δεν είναι ποτέ τόσο πειστικές όσο το δράμα και το ρομάντζο στα οποία η ταινία επενδύει τόσο έντονα, και καθώς αυτά τα όλο και πιο τραβηγμένα καμώματα παίρνουν κεντρικό ρόλο στην τρίτη πράξη, η ταινία χάνει κάπως το στυλ της.
Παρόλα αυτά, όταν τα «κλοπιμαία» που εκτίθενται έχουν τόσο χαρακτήρα και γοητεία, είναι δύσκολο να μείνεις ανικανοποίητος. Μπορεί να μην είναι χρυσός 18 καρατίων, αλλά το «Tuner» παραμένει μια εξαιρετικά απολαυστική ταινία.
TUNER
Σκηνοθεσία: Daniel Roher
Σενάριο: Daniel Roher, Robert Ramsey
Ηθοποιοί: Robert Ramsey (Νίκι Γουάιτ), Dustin Hoffman (Χάρι Χόροβιτζ), Alisen Richmond-Peck (Μάνσιον), Ellyn Jameson (Έλιν), Tim Blair (διευθυντής στούντιο), Tovah Feldshuh (Μάρλα), Jean Yoon (Δρ. Μάντελιν Ρίτσαρντ), Havana Rose Liu (Ρούθι)
Φωτογραφία: Lowell A. Meyer
Μοντάζ: Greg O’Bryant
Μουσική: Will Bates
Ήχος: Andrew Chung, Atom Pate
Σχεδιασμός ήχου: Maximilian Behrens
Σκηνικά: Andrew Hill
Κοστούμια: Sarah Millman
Ειδικά εφέ: Derek Liscoumb
Οπτικά εφέ: Shaik Fakruddin, Karthick Kimarasamy, Nagaraj Sirigiri, Jo Hughes
Παραγωγοί: Michael Heimler, Teddy Schwarzman, JoAnne Sellar, Lila Yacoub, Andre Coutu
Χώρα παραγωγής: Καναδάς, ΗΠΑ
Έτος παραγωγής: 2025
Είδος: τραγωδία, ρομάντζο, θρίλερ
Γλώσσα: αγγλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 107΄
Εταιρεία διανομής: TFG Greece
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 9/7/2026
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
