28ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Φεβ 25, 2026 Κινηματογράφος 0

ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η ΑΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Αν θα έλεγε κάποιος ότι ξέρει ή ότι μπορεί να υπολογίσει τι θα γίνει στο μέλλον, στο προσεχές ή στο απώτερο, θα ξέραμε ότι λέει ψέματα ή ότι θέλει να παινευτεί. Οι παράγοντες που προσδιορίζουν τι θα γίνει στη ζωή μας είναι πολλοί και, κυρίως, δεν εξαρτούνται από εμάς. Το 28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θέλει να τονίσει αυτή την αβεβαιότητα και να μας δείξει ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης.

28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Το βοήθημα

Το ντοκιμαντέρ, όπως ξέρουν αυτοί που ασχολούνται, είτε θεωρητικά είτε πρακτικά, ποτέ δεν αποτυπώνει αυτό που πραγματικά γίνεται. Μας δίνει μια άποψη της πραγματικότητας και εμείς θα βγάλουμε, με εφαλτήριο αυτή, την δική μας εκτίμηση. Έχει λοιπόν και αυτή η διαδικασία ένα μέγεθος της αβεβαιότητας. Δεν μπορεί ο κινηματογράφος να μας υποδείξει τι θα κάνουμε ακριβώς μια δεδομένη στιγμή, αλλά τι περίπου θα κάνουμε.

Στο τέλος αυτού του κειμένου μπορείτε

να βρείτε τα άρθρα που αναφέρονται

σε αυτή τη διοργάνωση του Φεστιβάλ

Στα ντοκιμαντέρ που θα δούμε ελπίζουμε να βρούμε απόψεις που θα μας βοηθήσουν να σχηματίσουμε τις δικές μας γνώμες. Η τέχνη μπορεί να φωτίσει ένα θέμα, να το αναδείξει, δεν μπορεί να υπαγορέψει λογικές και στρατηγικές. Περιμένουμε αυτές τις ταινίες για να γνωρίσουμε άλλους ανθρώπους, άλλους τόπους, πάντα μέσα από το προσωπικό φίλτρο του σκηνοθέτη και του σεναριογράφου.

28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Η μαγεία

Αυτό που βλέπουμε στις ταινίες-ντοκιμαντέρ είναι στοιχεία της πραγματικότητας. Από αυτά μπορούμε να κάνουμε μια εκτίμηση για το ποια είναι αυτή και να καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό για εμάς. Επίσης βλέπουμε συμπεριφορές και, κάπου εκεί, ταυτιζόμαστε, ως ένα βαθμό με αυτά που διαδραματίζονται στην ταινία.

Όλη αυτή η διαδικασία είναι μαγική. Διάφοροι άνθρωποι μιλούν για τον κόσμο, άρα, εμμέσως, και για εμάς. Εμείς το βλέπουμε, τους κρίνουμε και, σε δεύτερο επίπεδο, κρίνουμε τον ίδιο τον εαυτό μας. Εισπράττουμε και ξοδεύουμε. Παίρνουμε από τις ταινίες και δίνουμε όσα πρέπει στον εαυτό μας, για να τα κρατήσει, και να δώσει στην κοινωνία.

28ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης: Το κτίσμα

Σε αυτή τη στιγμή κτίζεται ένας νέος κόσμος που είναι το πάντρεμα αυτού που έχει διηγηθεί και αυτού που έχει επινοηθεί από εμάς. Ας φανταστούμε την τεράστια ποικιλία αυτών των απόψεων και ας δούμε αυτό το σύνολο. Πόσο μαγικό είναι;

Ο κινηματογράφος μπορεί να μας βάλει μέσα σε αυτή τη διαδρομή και να μας γοητεύσει. Αν μπεις και αφεθείς για να ευχαριστηθείς αυτό που γίνεται, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να ξεφύγεις και να επιστρέψεις σε μια ορθολογική τακτική που, αν το δεις καλά, απέχει έτη φωτός από αυτό που «πραγματικά» θα γίνει, αφού συναίσθημα δεν θα υπάρχει. Και ο κινηματογράφος είναι κυρίως συναίσθημα!

Γενική εικόνα

Διαβάστε για το 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Διαβάστε για το 26ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης