ΓΝΗΣΙΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

4 Αυγούστου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΤΑΙΝΙΕΣ

CERTIFIED COPY

Γνήσιο αντίγραφο: γράφει ο Γιάννης Πετρόπουλος

Table Of Content

CERTIFIED COPY
Γνήσιο αντίγραφο: Το μυστήριο
Γνήσιο αντίγραφο: Η εκδρομή
Γνήσιο αντίγραφο: Οι αμφιβολίες
Γνήσιο αντίγραφο: Η ιστορία της
Γνήσιο αντίγραφο: Η ζημιά
ΓΝΗΣΙΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
(CERTIFIED COPY)

Το έργο του Αμπάς Κιαροστάμι τις δύο τελευταίες δεκαετίες της καριέρας του έχει γίνει όλο και πιο πειραματικό, οπότε στα πρώτα στάδια του «Γνήσιου αντιγράφου» («Certified copy») προκαλεί έκπληξη το πόσο συμβατικό φαίνεται να είναι. Η ταινία είναι η ιστορία δύο ανθρώπων που συναντιούνται στην Ιταλία και στη συνέχεια περνούν μια μέρα μαζί, περπατώντας και κουβεντιάζοντας, καθώς η σχέση τους εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας.

Γνήσιο αντίγραφο: Το μυστήριο

Από αυτή την περιγραφή, η ταινία φαίνεται να μοιάζει με παραγωγές όπως το «Πριν το βασίλεμα» («Before sunset») ή το «In search of a midnight kiss», αλλά, όπως συνηθίζει ο Κιαροστάμι, το έργο μετατοπίζει διακριτικά την εστίασή του, καθ’ όλη τη διάρκειά του, αλλάζοντας την αντίληψή μας για το κεντρικό ζευγάρι και εμποτίζοντας τη νεοσύστατη σχέση τους με μια σαγηνευτική αίσθηση μυστηρίου.

Ένα πέπλο μυστηρίου καλύπτει και την πρωταγωνίστρια, καθώς ο χαρακτήρας της Ζυλιέτ Μπινός δεν αποκτά ποτέ όνομα. Είναι μια Γαλλίδα ελεύθερη μητέρα που ζει στην Τοσκάνη και έχει πάει να παρακολουθήσει την ομιλία του Άγγλου συγγραφέα Τζέιμς Μίλερ (Γουίλιαμ Σίμελ) για το τελευταίο του βιβλίο, στο οποίο υποστηρίζει ότι ένα καλό αντίγραφο μπορεί να είναι εξίσου πολυδάπανο ή αξιόλογο με ένα πρωτότυπο έργο τέχνης.

Γνήσιο αντίγραφο: Η εκδρομή

Έχοντας αποσπαστεί η προσοχή της στη διάλεξη από τον ανήσυχο έφηβο γιο της, η Μπινός αφήνει σημείωμα στον Μίλερ, προτείνοντάς του να συναντηθούν αργότερα στο παλαιοπωλείο της. Από εκεί, η Μπινός αποφασίζει να πάνε μια βόλτα με το αυτοκίνητο μέχρι τη μικρή πόλη Λουτσινιάνο, οδηγώντας σε εκείνο το σήμα κατατεθέν του Κιαροστάμι, τη σεκάνς μέσα στο αυτοκίνητο, η οποία είναι πανέμορφα κινηματογραφημένη.

Όσο οδηγούν, το ζευγάρι μοιράζεται μια ευρεία και περιστασιακά φλερταδόρικη κουβέντα, συζητώντας για την τέχνη, τον έρωτα και τα προσωπικά τους βάσανα. Αυτό που παρακολουθούμε εδώ είναι μια σχέση που διαμορφώνεται, ίσως με την πρώτη σπίθα ενός ρομάντζου, αλλά καθώς το «Γνήσιο αντίγραφο» εξελίσσεται, αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε αν αυτό είναι πραγματικά αυτό που βλέπουμε.

Γνήσιο αντίγραφο: Οι αμφιβολίες

Γνωρίζονται ήδη αυτοί οι άνθρωποι; Παίζουν απλώς κάποιο περίπλοκο παιχνίδι; Αυτό που φαίνεται εκ πρώτης όψεως ως ένα παιχνιδιάρικο εύρημα -ρόλοι που υιοθετούνται από τους δύο χαρακτήρες μετά τη σύγχυση μιας σερβιτόρας- στη συνέχεια φαίνεται να εξελίσσεται σε κάτι πιο αληθινό, αν και ο Κιαροστάμι αρνείται να τραβήξει όρια μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας.

Μας παρασύρει στο δράμα με τον χαλαρό του ρυθμό και τα μακράς διάρκειας πλάνα (long takes), δίνοντας στην ταινία μια ρέουσα αίσθηση καθώς η κάμερά του ακολουθεί την Μπινός και τον Σίμελ στους δρόμους, καθώς και μέσα κι έξω από καφετέριες και εκκλησίες. Η σκηνοθετική αισθητική (mise-en-scène) του σκηνοθέτη είναι μια απόλαυση. Κάνει εξαιρετική χρήση του χώρου γύρω από τους δύο πρωταγωνιστές του, συχνά γεμίζοντας το υπόβαθρο με ζευγάρια σε διάφορα στάδια της κοινής τους ζωής, και σε ένα επίπεδο το «Γνήσιο αντίγραφο» λειτουργεί ως ένας στοχασμός πάνω στην ίδια τη φύση των σχέσεων.

Γνήσιο αντίγραφο: Η ιστορία της

Σε μια σκηνή, μια νεαρή νύφη κάθεται στα αριστερά του κάδρου με δάκρυα στα μάτια. Δεν γνωρίζουμε τίποτα για αυτή τη γυναίκα, αλλά ο σκηνοθέτης μας προσκαλεί να εικάσουμε την ιστορία της με τον ίδιο τρόπο που έκανε με το ανώνυμο γυναικείο καστ του «Shirin». Αργότερα, στήνει μια σκηνή στην οποία ένας άντρας φαίνεται να ξεσπά οργισμένος στη γυναίκα του, αν και αυτό στη συνέχεια αποδεικνύεται εσφαλμένη υπόθεση. Ο Κιαροστάμι δημιούργησε μια ταινία που επιβραβεύει όσους αφοσιώνονται σε αυτήν και εξετάζουν προσεκτικά τα αριστοτεχνικά συντεθειμένα κάδρα του.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα αναπόφευκτο πρόβλημα στο «Γνήσιο αντίγραφο» και αυτό έρχεται στο πρόσωπο του Γουίλιαμ Σίμελ. Ο πρωταγωνιστής δεν είναι ηθοποιός, είναι τραγουδιστής της όπερας στο επάγγελμα. Ενώ η γοητευτική και εγκρατής φύση του τον βοηθά να βγάλει το πρώτο μισό της ταινίας με λίγα προβλήματα, η έλλειψη εμπειρίας του εκτίθεται ανεπανόρθωτα καθώς η σχέση μεταξύ του Τζέιμς και του χαρακτήρα της Μπινός γίνεται πιο συναισθηματικά ταραγμένη. Σε μια σκηνή-κλειδί, κατά την οποία ο Κιαροστάμι βάζει και τους δύο ηθοποιούς να μιλούν απευθείας στην κάμερα, ο Σίμελ είναι τόσο ξύλινος και αμήχανος όσο η Μπινός είναι ζωντανή και καθηλωτική.

Γνήσιο αντίγραφο: Η ζημιά

Το χάσμα στην ποιότητα είναι τεράστιο και δυνητικά επιζήμιο για την ταινία. Αλλά η Μπινός είναι αρκούντως εντυπωσιακή ώστε να «σηκώσει» τον Σίμελ στις σκηνές όπου εκείνος αποτυγχάνει να σταθεί στο ύψος της συμπρωταγωνίστριάς του. Το «Γνήσιο αντίγραφο» είναι μια ευκαιρία να παρακολουθήσει κανείς μία από τις μεγαλύτερες ηθοποιούς του κόσμου επί τω έργω, προσφέροντας στην ταινία μια ακτινοβόλα, ζεστή και σύνθετη κεντρική παρουσία, δίνοντας στο έργο του Κιαροστάμι μια συναισθηματική άγκυρα που είναι ζωτικής σημασίας καθώς εκείνος παίζει με την αίσθηση πραγματικότητας και φαντασίας, κλονίζοντας ραγδαία την αντίληψή μας για αυτή τη σχέση.

Ναι, το «Γνήσιο αντίγραφο» είναι απόλυτα τολμηρό, αμφίσημο και άρτιο όπως τα καλύτερα έργα αυτού του μεγάλου σκηνοθέτη, ακόμη κι αν έρχεται τυλιγμένο σε ένα απατηλά οικείο περιτύλιγμα.

ΓΝΗΣΙΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

(CERTIFIED COPY)

Σκηνοθεσία: Abbas Kiarostami

Σενάριο: Abbas Kiarostami, Caroline Eliacheff

Ηθοποιοί: Juliette Binoche (αυτή), William Shimell (Τζέιμς Μίλερ), Jean-Claude Carrière (άντρας στην πλατεία), Agathe Natanson (γυναίκα στην πλατεία), Gianna Giachetti (ιδιοκτήτης του καφέ), Adrian Moore (παιδί), Angelo Barbagallo (μεταφραστής), Andrea Laurenzi (οδηγός), Filippo Trojano (σύζυγος), Manuela Balsimelli (μια σύζυγος)