ΚΟΤΑ

17 Σεπτεμβρίου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

KOTA

Κότα: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

KOTA
Κότα: Η ιδέα
Κότα: Η ανατροπή
Κότα: Τα χαρακτηριστικά της
ΚΟΤΑ
(KOTA)

Είναι ελληνική αυτή η ταινία; Ο σκηνοθέτης της είναι Ούγγρος. Η υπόθεση αφορά την Ελλάδα και γυρίστηκε εξολοκλήρου στη Ελλάδα. Οι περισσότεροι συντελεστές είναι Έλληνες και η γλώσσα που ακούγεται είναι η ελληνική. Κατάταξε την όπου θέλετε. Μια κότα φεύγει από το φορτηγό που τη μεταφέρει, βρίσκεται κοντά σε ένα εστιατόριο, ανακαλύπτει ότι μπορεί να κάνει παιδιά, όμως τα αυγά της τα μαζεύει ο ιδιοκτήτης του εστιατορίου και ο στόχος της δεν επιτυγχάνεται. Θα είναι ελεύθερη μόνο όταν θα μείνει μόνη της αφού ο ιδιοκτήτης θα πεθάνει και το εστιατόριο θα κλείσει. Όλα αυτά με πικρό χιούμορ δημιουργούν μια αλληγορική ταινία που μιλά για πολλά, για τη μητρότητα, το έγκλημα, την πολιτική, την ανθρωπιά. Διασκεδάζει τον θεατή και τον προβληματίζει.

Κότα: Η ιδέα

Ο Γκιόργκι Πάλφι θα κάνει για αυτή την ταινία τα γυρίσματα μόνο στην Ελλάδα. Αυτός είναι Ούγγρος, ο παραγωγός, Θανάσης Καραθάνος, είναι Έλληνας, με έδρα το Βερολίνο. Η ιδέα αγαπήθηκε από τον παραγωγό και η ταινία γυρίστηκε στην Ελλάδα το 2025, προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ως ταινία λήξης, και προβλημάτισε ευχάριστα τους θεατές. Για να γίνουν τα γυρίσματα χρειάστηκε η ομάδα του Άρπαντ Χαλάζ, παγκοσμίου φήμης εκπαιδευτής ζώων, εδώ πουλερικών, που έκανε την κότα να παίζει σαν ένας άριστα εκπαιδευμένος ηθοποιός.

Ο Γιάννης Κοκκιασμένος είναι ο πρωταγωνιστής. Έχει μια μικρή ταβέρνα και κρύβει παράνομους μετανάστες. Αποφασίζει να τους καταδώσει και, με τα λεφτά που θα πάρει, θα ανοίξει ένα γκουρμέ εστιατόριο και θα κάνει αυτό που του αρέσει. Η μαφία όμως τον έχει βάλει στο μάτι, κάτι που δεν θα του βγει σε καλό. Όταν το εστιατόριο θα κλείσει, λόγω της αποδήμησης του ιδιοκτήτη του, ο χώρος θα ανήκει στην κότα, η οποία πλέον μπορεί να κάνει ό,τι θέλει, να αποκτήσει οικογένεια και, φυσικά, να γίνει μητέρα.

Κότα: Η ανατροπή

Το χιούμορ κυριαρχεί στην ταινία. Αναμιγνύεται με μεγάλες δόσεις ρεαλισμού, πολιτικής σάτιρας, δράσης και εγκλήματος. Πως μπορούν όλα αυτά να συνυπάρξουν σε μια ταινία αρμονικά, αυτό είναι το στοίχημα που έβαλε ο σκηνοθέτης και συνσεναριογράφος της. Τα κατάφερε. Στο τέλος, όταν η ταινία τελειώνει μένεις για λίγο στη θέση σου και θα πρέπει να απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα: Τι είδα τώρα; Τι ήταν αυτό; Γιατί μου άρεσε; Ή δεν θα πρέπει να απαντήσεις, απλά θέλεις να αφεθείς στο ανατρεπτικό χιούμορ και, μετά, θα έρθει μόνος του ο προβληματισμός που, αυτή τη φορά, θα έχει να κάνει και με την πολιτική.

Ο ρυθμός της ταινίας αρθρώνει τον λόγο, έτσι είναι εύκολο να μιλήσει στον θεατή, να διηγηθεί μια ιστορία που θα κρύψει το πραγματικό νόημά της, με τέτοιο τρόπο που αυτός που τη βλέπει πολύ εύκολα ανακαλύπτει αυτά που πραγματικά θέλει να πει. Το χιούμορ δημιουργεί ανατροπές, αυτές δομούν το συντακτικό του κινηματογραφικού λόγου, αφήνουν να φανούν αυτά τα στοιχεία που θα διευκολύνουν να αναγνωσθεί το πραγματικό κείμενο της ταινίας. Ο Έλληνας που παίρνει λεφτά από εμπόριο ανθρώπινης σάρκας, παράνομοι μετανάστες, θέλει όμως να κάνει το όνειρό του, ένα πολύ καλό εστιατόριο. Δεν ξέρει ότι αυτή του η πράξη θα είναι η αρχή του τέλους του. Όταν μπλέκεις με τη μαφία θα πρέπει να ακολουθείς τους νόμους της, αν θέλεις να ζήσεις.

Κότα: Τα χαρακτηριστικά της

Ο σκηνοθέτης βάζει τα πλάνα σε αυτή τη σειρά που μπορεί να αφηγηθεί μια «στρωτή» ταινία, να αναδείξει το παράλογο, να χρησιμοποιήσει το χιούμορ για να κάνει αυτή την αλληγορία που θα μας μιλήσει για την σύγχρονή μας Ελλάδα, για την αρπαχτή, το όνειρο, τους άγραφους νόμους που διέπουν την κοινωνία όπου κυβερνά η απάτη. Ένας ξένος είδε με οξυδέρκεια το ελληνικό πολιτικό και κοινωνικό τοπίο και αποφάσισε να κάνει μια κινηματογραφική αφήγηση που δεν έχει τολμήσει να δημιουργήσει κανένας Έλληνας. Το σενάριο και η σκηνοθεσία πέτυχαν τον στόχο τους και έφτιαξαν μια ταινία που στέκεται στα πόδια της, σε προβληματίζει, σε ενδιαφέρει και, κατόπιν, σου αρέσει.

Το συνεργείο δούλεψε πολύ καλά, με ακρίβεια για να αποτυπώσει αυτή την παράξενη ιστορία. Πρωταγωνιστεί μια κότα και οι πολύ καλοί ηθοποιοί, ο Γιάννης Κοκκιασμένος, ο Αντώνης Καφετζόπουλος, ο Αντώνης Τσιοτσιόπουλος, η Μαρία Διακοπαναγιώτου. Όλοι δίνουν σάρκα και οστά σε μια υπόθεση που, εκ πρώτης όψεως, είναι αφελής, αλλά, αν τη δεις λίγο προσεχτικά, είναι εξαιρετική και στην πολιτική οξυδέρκειά της. Καταφέρνουν να κρατήσουν ζωντανό το ενδιαφέρον του θεατή σε όλο τον κινηματογραφικό χρόνο, με καλές ατάκες, όπως το «Κότα, φάε», του Καφετζόπουλου, με τον τονισμό των λέξεων να είναι τέτοιος που να εκτρέπει τον λόγο της ταινίας, οδηγώντας τον σε ένα δρόμο που θα περάσει από το ένα κινηματογραφικό είδος στο άλλο, με απολαυστικό τρόπο. Σε μια ταινία χαμηλού προϋπολογισμού.

ΚΟΤΑ

(KOTA)

Σκηνοθεσία: György Pálfi

Σενάριο: György Pálfi, Zsófia Ruttkay

Ηθοποιοί: Γιάννης Κοκκιασμένος (ιδιοκτήτης του εστιατορίου), Μαρία Διακοπαναγιώτου (κορίτσι), Αργύρης Πανταζάρας (αγόρι), Machmout Bamerni (λαθρέμπορος), Χρόνης Μπαρμπαριάν (λαθρέμπορος), Αντώνης Καφετζόπουλος (αρχηγός της μαφίας λαθρεμπόρων), Νίκος Καττής (λαθρέμπορος), Νίκος Πελέκης (αστυνομικός), Αντώνης Τσιοτσιόπουλος (μπράβος)

Φωτογραφία: Γιώργος Καρβέλας

Μοντάζ: Réka Lemhényi

Μουσική: Szabolcs Szõke

Ήχος: Μαρίνος Αθανασόπουλος, Περικλής Πατσουράκης

Σχεδιασμός ήχου: Erik Mischijew

Κοστούμια: Βασίλειος Βαρβαρίγος

Σκηνικά: Κωνσταντίνος Ζαμάνης

Εκπαιδευτής ζώων: Árpád Halász

Οπτικά εφέ: Glen McGuigan

Παραγωγός: Martin Hampel, Θανάσης Καραθάνος, Γιώργος Κυριάκος, Κώστας Λαμπρόπουλος, Έφη Σκρομπόλα, Gábor Ferenczy

Χώρα παραγωγής: Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία

Έτος παραγωγής: 2025