Η ΕΜΠΙΣΤΗ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
CONFIDANTE
Η έμπιστη: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Η Αρζού (Saadet Işıl Aksoy) είναι μια νεαρή μητέρα που βρίσκεται σε διαδικασία διαζυγίου, ενώ παράλληλα κερδίζει τα προς το ζην ως τηλεφωνήτρια σε ερωτική γραμμή μέσα σε μια συντηρητική, πατριαρχική κοινωνία. Το όνομα «Αρζού» είναι το επαγγελματικό της ψευδώνυμο, μια αναγκαία ασπίδα απέναντι στο στίγμα και τον κοινωνικό αποκλεισμό που συνοδεύουν το επάγγελμά της. Ικανή στο να διαχειρίζεται τις επιθυμίες των καλούντων, μεταβαίνει με ευχέρεια από την ικανοποίηση φαντασιώσεων, σε χαλαρές συζητήσεις με μοναχικούς ηλικιωμένους άντρες, μέχρι και στην αντιμετώπιση των φαρσών των εφήβων που τηλεφωνούν για πλάκα.
Η έμπιστη: Η κρίση
Η ταινία του Γκιγιόμ Τζιοβανέτι και της Τσαγκλά Ζενσιρσί ουσιαστικά ασκεί κριτική στο πολιτικό σύστημα της Τουρκίας. Όχι μόνο της κυβέρνησης, πιο πολύ στους μηχανισμούς και στους ανθρώπους που ελίσσονται στον κυβερνητικό μηχανισμό και στα παρακλάδια του. Το πρώτο επίπεδο είναι η πατριαρχία. Η Αρζού είναι διαζευγμένη με τον άντρα της, δεν έχει βγει ακόμα η απόφαση και ο φόβος της είναι ότι θα χάσει την επιμέλεια του παιδιού της ή ότι δεν θα το βλέπει καθόλου. Η δουλειά της είναι κάτι το μεμπτό, για την τουρκική κοινωνία, και φοβάται ότι θα είναι η αφορμή για να αποκλειστεί από την επαφή με το παιδί της.
Το δεύτερο επίπεδο είναι ο σεξισμός που διακρίνει τους φαλλοκράτες άντρες -με δεδομένο ότι όλοι δεν είναι το ίδιο-, είναι όμορφη και αυτό είναι ένα άλλο εμπόδιο: το αφεντικό της την γουστάρει, προσπαθεί να την κάνει ερωμένη του, τη δελεάζει με την υπόσχεση ότι θα κανονίσει να πάρει την αποκλειστική επιμέλεια του παιδιού. Αυτή αντιστέκεται, αλλά, υπό τον φόβο της ανεργίας, δεν μπορεί δράσει όπως αυτή θα ήθελε.

Η έμπιστη: Η διαφθορά
Το τρίτο επίπεδο είναι τα διεφθαρμένα ήθη της κοινωνίας στη σύγχρονη Τουρκία. Άτομα που θέλουν να κάνουν φάρσες, πολιτικοί παράγοντες που έχουν ερωτικές φαντασιώσεις σε θέματα που οι ίδιοι καταδικάζουν, υποκρισία στις συμπεριφορές, έχθρες με τις συναδέλφους τους και, τελικά, ο αυταρχισμός, η εξουσία του ενός άντρα που δεν βρίσκεται στο πόστο του και δεν απαντά στα τηλέφωνα όταν γίνεται ένας δυνατός σεισμός στην Κωνσταντινούπολη.
Μέσα σε όλο αυτό τον κοινωνικό βούρκο, ο οποίος είναι σκεπασμένος με όμορφο πέπλο, η Αρζού μια όαση ηθικής. Θυσιάζει τα πάντα -τη δουλειά της, την επιμέλεια του παιδιού της, την ίδια τη ζωή της- για να σώσει έναν έφηβο που έχει πλακωθεί από τα χαλάσματα σε κάποια συνοικία της Κωνσταντινούπολης. Βλέπουμε την επιμονή της, τις προσπάθειες να ταρακουνήσει τον κρατικό μηχανισμό, που είναι απαράδεκτα αδρανείς, γιατί πιστεύει ότι θα πρέπει να σωθεί μια ζωή. Φυλακισμένη, πλέον, σε ένα δωμάτιο στην υπηρεσία των ροζ τηλεφώνων, περιμένει το μοιραίο: την επίθεση του εισαγγελέα στην Άγκυρα που την έχει στοχοποιήσει.

Η έμπιστη: Οι χαρακτήρες
Η αφήγηση είναι αργή για να περιγράψει με ακρίβεια τους χαρακτήρες, αυτούς που βλέπουμε, το αφεντικό και τις εργαζόμενες, και αυτούς που ακούμε και φανταζόμαστε το τι κάνουν. Το φαντασιακό ενεργοποιεί τον μηχανισμό παραγωγής της πραγματικότητάς μας, διαμορφώνουμε τη δική μας εικόνα που έχει να κάνει με τις συμπεριφορές των ανθρώπων που βλέπουμε ότι ενεργούν. Η κατάσταση είναι περίπλοκη και μια ταινία χαρακτήρων θα πρέπει να δώσει χρόνο στην ανάπτυξη αυτών των στοιχείων που θα διαμορφώσουν μια εικόνα του πραγματικού.
Η τελευταία σκηνή είναι αυτή που μας αφήνει να φανταστούμε τη συνέχεια. Το πρόσωπο της Αρζού εκπνέει βεβαιότητα. Έχει ένα κρυφό χαρτί που είναι η ατζέντα του εισαγγελέα. Ο θεατής είναι αυτός που θα πάρει ή δεν θα πάρει εκδίκηση. Πάντως τα πράγματα δεν θα είναι όπως πριν και η Αρζού θα είναι πλέον το κέντρο των δράσεων και των αντιδράσεων. Οι σκηνοθέτες, σε αυτή τη σκηνή εστιάζουν στο πρόσωπό της γιατί σε αυτό αντανακλάται το υγιές κομμάτι της τουρκικής κοινωνίας.
Η έμπιστη: Η ανάπτυξη
Οι ηθοποιίες είναι πολύ καλές, στο σώμα τους εγγράφονται οι μεταβολές των χαρακτήρων που έχουν να κάνουν με το άσχημο πρόσωπο της κοινωνίας στην οποία αναφέρονται. Ο χώρος κινηματογράφησης είναι μικρός, άρα οι κινήσεις της κάμερας λίγες, η αντίθεση κοντινού και μεσαίου πλάνου έχει να κάνει με την αντίθεση καλού και κακού. Το μοντάζ δημιουργεί τους χαρακτήρες και τις διασυνδέσεις τους με απόλυτη επιτυχία. Η ταινία είναι συμπαραγωγή Λουξεμβούργου, Γαλλίας και Τουρκίας, στέκεται με αξιώσεις στον ευρωπαϊκό κινηματογραφικό χώρο.
Η ΕΜΠΙΣΤΗ
(CONFIDANTE)
Σκηνοθεσία: Guillaume Giovanetti, Çagla Zencirci
Σενάριο: Guillaume Giovanetti, Çagla Zencirci
Ηθοποιοί: Saadet Aksoy (Αρζού/Σαμπίχα), Osman Alkas (Έρντεν/Σέζα), Elit Andaç Çam (Τουλάι), Ilber Uygar Kaboglu (νεαρός άντρας), Kivanç Kilinç (Φαρούκ), Erkan Kolçak Köstendil (αφεντικό), Nilgün Türksever (Χαγιάλ), Muhammet Uzuner (ανακριτής)
Φωτογραφία: Eric Devin
Μοντάζ: Guerric Catala
Ήχος: Olivier Pelletier, Loic Collignon
Σχεδιασμός ήχου: Nicolas Tran Trong
Σκηνικά: Alper Eraydin
Παραγωγοί: Guillaume Giovanetti, Rani Massalha, Muriel Merlin, Çagla Zencirci
Χώρα παραγωγής: Τουρκία, Γαλλία, Λουξεμβούργο
Έτος παραγωγής: 2025
Είδος: τραγωδία, θρίλερ
Γλώσσα: τούρκικα
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 76΄
Εταιρεία διανομής: Weirdwave
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 21/5/2026
Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει
Διαβάστε τις κριτικές των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου






