ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΜΑΪΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ

Michael: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Η ταινία του Αντουάν Φουκουά περιγράφει κάποια μέρη της ζωής του Μάικλ Τζάκσον. Από την παιδική ηλικία του μέχρι την ενηλικίωσή του, βλέπουμε έναν πληγωμένο άνθρωπο που πασχίζει να κάνει αυτό που αγαπά χωρίς να τραυματιστεί πολύ. Η σχέση με τον πατέρα και τη μητέρα του, η παρουσία στις μουσικές σκηνές, οι μάνατζερ και το κοινό που τον λάτρεψε όλο και περισσότερο, οι επιλογές του, όλα αυτά περιγράφονται με τον πιο αγιοποιητικό τρόπο. Η μουσική, φυσικά, πρωταγωνιστεί.

Michael: Η ταινία

Ο Μάικλ μπαίνει στον χώρο της μουσικής από 10 ετών, έχοντας όμως ασχοληθεί πιο μπροστά, με τις ατέλειωτες πρόβες με τον πατέρα του να διευθύνει την ορχήστρα των 5 Τζάκσον. Από τις πρώτες κιόλας σκηνές βλέπουμε έναν κακοποιητικό πατέρα που δεν διστάζει να δείρει το μικρό παιδί με τη ζώνη του, όταν αυτό δεν υπακούει στις, πολύ συχνά, παράλογες εντολές του. Τα πέντε αδέλφια εμφανίζονται σε μουσικές σκηνές και η φήμη τους μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Προσπαθούν να διαχειριστούν τον επαγγελματικό χρόνο με τον προσωπικό. Ο Μάικλ προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον επαγγελματία μουσικό και τον μαθητή του δημοτικού σχολείου.

Η ζωή τους αλλάζει, φεύγουν από την φτωχογειτονιά, γίνονται πλούσιοι, ο Μάικλ ξεχωρίζει, κάνουν δίσκους, αλλά ο πατέρας παραμένει αφέντης, έτσι όπως τον έχουμε ζήσει κυρίως μέχρι τη δεκαετία του 1980, στην Ελλάδα. Είναι  απόλυτος εξουσιαστής και καταπιέζει τη γυναίκα και τα παιδιά του. Ακόμα, όταν ο Μάικλ έχει γίνει διάσημος και κάνει πλέον σόλο πορεία, απειλεί να τον δείρει, δεν έχει καταλάβει ότι έχει μεγαλώσει.

Michael: Το τραύμα

Το τραύμα του μικρού Μάικλ διαιωνίζεται και γίνεται πιο έντονο όταν αυτός πλέον είναι ενήλικας και βασιλιάς της ποπ. Η ταινία φροντίζει να υπενθυμίζει συνεχώς αυτό το παιδικό τραύμα και να υπάρχει, ως υπονόηση, στις συμπεριφορές του Μάικλ, σε όλο το μήκος της ταινίας. Φαίνεται ότι προσπαθεί να δικαιολογήσει κάποιες καταστάσεις που δεν αναφέρει και τις υπονοεί. Αυτό που βλέπουμε είναι η δόμηση ενός χαρακτήρα που κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως άγιος. Με αυτό τον τρόπο δεν περιγράφει αυτές τις τραυματικές καταστάσεις ως περιπτώσεις, αλλά ως πάθη, στα οποία θα πρέπει να υποκλιθούμε βλέποντας αυτό το θείο δράμα που αυτός ο άνθρωπος βιώνει.

Με άλλα λόγια, έχουμε την αναφορά στη μία μόνο πλευρά του φαινομένου Μάικλ Τζάκσον. Η άλλη είναι η ζωή του μέσα στις μπίζνες της μουσικής  σκηνής. Εκεί οι αναφορές είναι ελάχιστες, περιορίζονται μόνο στον μάνατζέρ του, στους τεχνικούς των ηχογραφήσεων και σε δύο δισκογραφικές εταιρείες. Δεν μας αφήνει, έτσι, να διερευνήσουμε το άλλο τραύμα του Τζάκσον που έχει τη ρίζα του στις πολιτικές διαχείρισης της επαγγελματικής ζωής των μουσικών. Να ανακαλύψουμε τελικά ότι αυτή η περίπτωση ήταν τραυματική, από πολλές πλευρές, και να δούμε αυτά τα τραύματα ποιες συμπεριφορές παρήγαγαν.

Michael: Η ποιότητα

Η ταινία περιορίζεται στην περιγραφή ενός καλού ανθρώπου, ενός οικογενειακού τραύματος, αφήνει απέξω όλα τα υπόλοιπα και προσπαθεί -και τα καταφέρνει- να μας εκπλήξει με τη μουσική και την ερμηνεία του Μάικλ Τζάκσον. Αυτοί οι περιορισμοί είναι συνέπεια της εμπλοκής στην παραγωγή της ταινίας μελών της οικογένειας του Μάικλ Τζάκσον. Το τέλος της ταινίας, «συνεχίζεται», μας αφήνει να δούμε το πνεύμα του Τζάκσον, να του συγχωρήσουμε τα όποια λάθη του και, τελικά, να τον αγαπήσουμε.

Η σκηνοθεσία περιορίζεται στη διαχείριση συμπεριφορών και καταστάσεων, δεν ανοίγει δρόμους κατανόησης αυτών των καταστάσεων που όλοι ξέρουμε ότι έγιναν. Έχει σύμμαχό της τον λαμπρό κόσμο της μουσικής σκηνής, τη μουσική του Τζάκσον που θα ευχαριστήσει αυτούς που ήταν θιασώτες της, ο γράφων αυτό το σημείωμα δεν ήταν, και, στο τέλος, να φύγουν με μια γεύση πικρού κερασιού στα χείλη τους. Η νοσταλγία είναι το ατού αυτής της ταινίας, αλλά αυτό δεν φτάνει. Το μοντάζ δημιουργεί ένταση και αρθρώνει αποτελεσματικά τον λόγο, η φωτογραφία είναι πολύ καλή, αναδεικνύει τους χαρακτήρες μέσα από τα λαμπερά σκηνικά και κοστούμια. Οι ηθοποιοί ζωντανεύουν πειστικά τους χαρακτήρες και κινούνται σε ένα μονοδιάστατο σύμπαν, που έχει φτιάξει το σενάριο.

MICHAEL

Σκηνοθεσία: Antoine Fuqua

Σενάριο: John Logan

Φωτογραφία: Dion Beebe

Μοντάζ: John Ottman, Harry Yoon

Μουσική: Lior Rosner

Ήχος: Gregg Frazier, Johnny Morgan, Maurandis Berger, John Warhurst

Σκηνικά: Jill Rolie-December, Amy Wells

Κοστούμια: Marci Rodgers

Παραγωγοί: John Branca, Graham King, John McClain, Justin Simien

Ηθοποιοί: Jaafar Jackson (Μάικλ Τζάκσον), Juliano Valdi (νεαρός Μάικλ Τζάκσον), Colman Domingo (Τζο Τζάκσον), Nia Long (Κατρίν Τζάκσον), Miles Teller (Τζον Μράνκα), Kendrick Sampson (Κουίνσι Τζόουνς), Laura Harrier (Σουζάν ντε Πας), Kat Graham (Νταϊάνα Ρος)

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2026

Είδος: βιογραφία, τραγωδία

Γλώσσα: αγγλικά

Χρώμα: έγχρωμη

Διάρκεια: 127΄

Εταιρεία διανομής: Tanweer

Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 23/4/2026

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.

Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει

Διαβάστε το ρεπορτάζ για την ταινία 

Dolly

Ένα τελευταίο για τον δρόμο

Διαβάστε τις κριτικές των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου