ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

9 Ιανουαρίου, 2026 2 Λεπτά ανάγνωσης

ΤΑΙΝΙΕΣ

DO NOT EXPECT TOO MUCH FROM THE END OF THE WORLD

Μην περιμένετε και πολλά από το τέλος του κόσμου: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος

Table Of Content

DO NOT EXPECT TOO MUCH FROM THE END OF THE WORLD
Μην περιμένετε και πολλά από το τέλος του κόσμου: Η ταινία
Μην περιμένετε και πολλά από το τέλος του κόσμου: Που παίζεται

Η σάτιρα του Ράντου Ζούντε είναι και καίρια και καιροσκόπα. Είναι και τολμηρή και επί τούτου προκλητική. Και οξυδερκής και επιφανειακή. Πάντοτε σαρωτική, σχεδόν επώδυνη – όπως οφείλει – και μαζί ελαφριά, σαν την καθημερινότητα που παραμένει ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης για τον Ρουμάνο one of a kind δημιουργό, ο οποίος άφοβα πλέον και με τις ευλογίες των μεγάλων του ρουμανικού σινεμά συνεχίζει μόνος του να αποτελεί το συναρπαστικό νέο κύμα μιας εθνικής κινηματογραφίας που υπήρξε η πιο ρηξικέλευθη των τελευταίων είκοσι χρόνων.

Μην περιμένετε και πολλά από το τέλος του κόσμου: Η ταινία

ο «Μην Περιμένετε και Πολλά από το Τέλος του κόσμου» έρχεται – ευτυχώς – χωρίς τα βαρίδια του προηγούμενου υπερτιμημένου τίτλου της φιλμογραφίας του, του – ναι μεν ενδιαφέρον αλλά και καταγγελτικό και εξυπνακίστικο – «Ατυχές Πήδημα η Παλαβό Πορνό» που, ελέω της πανδημίας έκανε τον δημιουργό του διεθνή σούπερ σταρ και σύστησε το προφανώς μόνιμο πλέον στιλ του, αυτό μιας ταινίας που λειτουργεί σαν ένα παλίμψηστο από ιδέες, αναφορές και ποπ αστερίσκους προκειμένου να γίνει κάθε φορά καθρέφτης μιας κοινωνίας σε σήψη ή όσο εύστοχα υπογραμμίζεται εδώ, μιας κοινωνίας λίγο… πριν το τέλος του κόσμου.

Αφήνοντας πίσω του τη σοβαροφάνεια ή την αίσθηση εκείνη ότι πρέπει να προκαλέσει οπωσδήποτε προκειμένου να ακουστεί, ο Ράντου Ζούντε φτιάχνει με τη νέα του ταινία μια προσομοίωση μιας καθημερινότητας που συνομιλεί ανοιχτά – και φωναχτά – με το μεγάλο παρελθόν μιας ολόκληρης χώρα και με το άμεσο παρόν μιας ανάλγητης ψηφιακής εποχής που διασχίζοντας από το Tik Tok μέχρι το Zoom γίνεται το μέσο προς την επίτευξη του σκοπού που δεν είναι άλλος από το τέλος μιας διαδρομής που μοιάζει να συνεχίζεται στο διηνεκές.