THE GREATEST SHOWMAN

του Γιάννη Φραγκούλη

Στις 28/12/2017 στις κινηματογραφικές αίθουσες.

ΣΥΝΟΨΗ

Ο Hugh Jackman ενσαρκώνει το διαφημιστή ενός τσίρκου, μία ιστορία που μεταφράζεται σε μιούζικαλ. Γεννημένος φτωχός, ο Μπάρνουμ οραματίζεται κάτι που δε θα περιορίζει τη φαντασία κανενός. Θα τα βρει με το απροσδόκητο εμπόδιο, τη Τσάριτη, μία γυναίκα που θέλει να κάνει ένα μουσείο από αντικείμενα που αναπαριστούν ζώα, η οποία θα τον εμπνεύσει. Όταν αποτυγχάνει να τραβήξει πολύ κόσμο, ακούγοντας την κόρη του, μαζεύει παράξενους συντελεστές, δείχνοντας το αλλόκοτο.

[vsw id=”G8Kd3_Z5hJo” source=”youtube” width=”680″ height=”480″ autoplay=”no”]

Μετά την ανάγνωση αυτής της κριτικής μπορείτε να διαβάσετε τις κριτικές των άλλων κριτικών κινηματογράφου που παρατίθενται μετά από αυτό το κείμενο.

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ

Ξεκινώντας τη σταδιοδρομία του ως σκηνοθέτης ο Michael Gracey, ο οποίος έχει δουλέψει πιο μπροστά σε έξι ταινίες στα οπτικά εφέ και σε μία στην καλλιτεχνική διεύθυνση και στην παραγωγή, κάνει αυτή την εξωφρενική ταινία, «The greatest showman». Πρόκειται για ένα μιούζικαλ που έχει πολλή ενέργεια, βρίσκεται κοντά στο θέμα του τσίρκου και των θεαμάτων, διαθέτει πληθώρα ανθρώπων και δράση, αιχμαλωτίζει τη ματιά του θεατή. Αναφέρεται στη ζωή του Μπάρνουμ, με ρυθμό πολύ γρήγορο, τον οποίον μειώνει περιστασιακά μόνο για να προσθέσει κάποια επιπλέον στοιχεία στον κεντρικό του χαρακτήρα. Το σενάριο έχει γραφτεί από τη Jenny Bicks, γνωστή από το «Sex and the city» και το «Big love», βοηθούμενη από τον Bill Condon, γνωστό από το «Dreamgirls». Είναι πολύ «αφράτο» με ελαφρύ υλικό που εφευρίσκει χορογραφίες, οι οποίες είναι πολύ δύσκολο να γίνουν σωστά, με δεδομένο των αριθμό των συμμετασχόντων.

Πηγαίνοντας κάτω από την αστραφτερή επιφάνεια, θα βρούμε τα υπόλοιπα στοιχεία. Το βάθος της δομής του χαρακτήρα των Bicks και Condon μας δυσκολεύει να ξανασκεφτούμε τον Μπάρνουμ. Μετά από μία σειρά μουσικοκινητικών σκηνών, έχουμε την ευκαιρία να αναλογιστούμε για τα κίνητρά του: πιστεύει στην ανθρώπινη ποικιλότητα, όπως δηλώνει, ή είναι ένας τσαρλατάνος που θέλει να βγάλει μόνο χρήματα; Η απάντηση, ίσως, είναι κάπου ενδιάμεσα. Ακόμη το συναίσθημά του για τη Σουηδή τραγουδίστρια, Τζένι Λιντ, που θέλει να κάνει μαζί του το γύρο της Αμερικής, η προσπάθειά του να συσχετίσει τις επιδόσεις του στο τσίρκο, αφήνοντας κάποιες, για να δημιουργήσει μία νέα μορφή, είναι ένα ακόμη χαρακτηριστικό του. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείται ένα ύφος ανανέωσης, βάσει το οποίου ο χαρακτήρας γίνεται όσο το δυνατόν πιο αγαπητός, ταράζει, με αυτό τον τρόπο κάπως τα νερά σε αυτό το κινηματογραφικό είδος.

Πάντως, βιάζεται να μπει μέσα στις μεγάλες στιγμές της ζωής του Μπάρνουμ, όπου βρίσκουμε κάποιες ενδιαφέρουσες πλευρές του: την ανασφάλειά του για τα φτωχά σκηνικά, την ανάγκη του να γίνει δεκτός από την ανώτερη τάξη, κάτι που τον πληγώνει και το διαχειρίζεται με γενναίες κινήσεις. Η ικανότητά του να χειρίζεται τον κόσμο, τα σκάνδαλα στο χώρο του θεάματος, δεν είναι αυτό που χρειάζεται. Με αυτή την έννοια, βλέπουμε, μέσα από τον Μπάρνουμ, τα άσχημα στοιχεία σε αυτό το περιβάλλον, την απουσία βαθιών συναισθημάτων, τον υγιή ανταγωνισμό που δεν υπάρχει. Όμως η ταινία δεν μπορεί να προσδιορίσει αυτή την κριτική σε ικανοποιητικό βαθμό, να αναπτύξει ικανοποιητικά το χαρακτήρα του Μπάρνουμ, να δείξει τους συσχετισμούς που υπάρχουν με τους άλλους ανθρώπους, έτσι ώστε να έχουμε μία σωστά δομημένη κοινωνία.

ΑΛΛΕΣ ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Κριτική Χρήστος Μήτσης (Αθηνόραμα)

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Μάικλ Γκρέισι και ο σκηνογράφος Νέιθαν Κρόουλι (συνεργάτης του Κρίστοφερ Νόλαν) συνεργάζονται δημιουργικά προς αυτήν την κατεύθυνση, «απογειώνοντας» το θεαματικό στοιχείο μέσα από ένα εντελώς απλοϊκό σενάριο, το οποίο προσφέρει ελάχιστη βοήθεια. Όπως και το πιασάρικο, αλλά επαναλαμβανόμενο μουσικό σκορ, το οποίο έβγαλε μια υποψηφιότητα Χρυσής Σφαίρας στο τραγούδι («This is me»), δίπλα σε εκείνες της καλύτερης ταινίας και του α΄ αντρικού ρόλου στην κατηγορία Κωμωδία – Μιούζικαλ… διαβάστε όλη την κριτική εδώ

Κριτική Τάσος Μελεμενίδης (Lifo)

Κριτική Λήδα Γαλανού (flix.gr)

Κριτική iefimerida.gr

Κριτική Γιάννης Ζουμπουλάκης (Το Βήμα)

Κριτική Κωνσταντίνος Καϊμάκης (Athens Voice)

Κριτική Πάνος Γκένας (cinemagazine.gr)

Κριτική Δημήτρης Αποστολόπουλος (gr.ign.com)

Κριτική ΛήδαΓαλανού (Εφημερίδα των Συντακτών)

Κριτική Έλενα Χρηστοπούλου (Πρωτο Θέμα)

Κριτική Άκης Καπράνος (Τα Νέα)

Κριτική Νίκος Παλατος (freecinema.gr)

Κριτική Γιώργος Νυκταράκης (filmboy.gr)

Κριτική Θοδωρής Δημητρόπουλος (oneman.gr)

Κριτική Αγγελική Στελλάκη (cinepivates.gr)

Κριτική Αιμίλιος Χαρμπής (Η Καθημερινή)

Κριτική Στράτος Κερσανίδης (kersanidis.wordpress.com)

Κριτική Τατιάνα Καποδίστρια (tospirto.net)

Κριτική Άγγελος Πολύδωρος (aggelospolidoros.blogaspot.gr)

THE GREATEST SHOWMAN

Σκηνοθεσία:  Michael Gracey

Σενάριο: Jenny Bicks, Bill Condon

Φωτογραφία: Seamus McGarvey

Μοντάζ: Tom Cross, Robert Duffy, Joe Hutshing, Michael McCusker, Jon Poll, Spencer Susser

Μουσική: John Debney, Benj Pasek, Justin Paul, Joseph Trapanese

Παραγωγοί: Peter Chernin, Deb Dyer, Peter Kohn, Laurence Mark, Jenno Topping

Παίζουν: Hugh Jackman (Μπάρνουμ), Michelle Williams (Τσάριτι), Zac Efron (Φιλίπ Καρλίλ), Zendaya (Αν), Rebecca Ferguson (Τζένι Λιντ), Austyn Johnson (Καρολιν Μπάρνουμ), Cameron Seely (Έλεν Μπάρνουμ), Keala Settle (Λέτι), Sam Humphrey (Τομ)

Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2017

Γλώσσα: αγγλικά

Διάρκεια: 105΄

Είδος: βιογραφία, δράμα, μιούζικαλ

Ημερομηνία εξόδου: 28/12/2017

Εταιρεία διανομής: Odeon.

Περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά: διαβάστε εδώ.

Για να βρείτε που παίζεται η ταινία πηγαίνετε εδώ.