ΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ

Ιαν 06, 2026 Κινηματογράφος 0

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

VIE PRIVÉE

Μια ιδιωτική ζωή: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Η Λιλιάν Στάινερ, Αμερικανίδα ψυχίατρος, που ζει και εργάζεται εδώ και χρόνια στο Παρίσι, θεωρείται καταξιωμένη επαγγελματίας, με σταθερή και πιστή πελατεία. Η ισορροπία της κλονίζεται όμως, όταν πληροφορείται ότι ο λόγος που η Πόλα -μια μεσήλικη ασθενής της- δεν εμφανίστηκε στις τελευταίες συνεδρίες τους είναι επειδή… αυτοκτόνησε. Πώς της ξέφυγε; Πώς δεν το προέβλεψε; Τι πήγε λάθος; Την ίδια στιγμή, ένας ακόμη ασθενής την κατηγορεί πως, ύστερα από χρόνια θεραπείας, δεν του πρόσφερε απολύτως τίποτα -ότι απλώς έχασε χρόνο και χρήμα. Η Λιλιάν αρχίζει να αμφισβητεί τα πάντα: είναι καλή στη δουλειά της; Είναι καλή μητέρα; Είναι, τελικά, καλή σε οτιδήποτε;

Μια ιδιωτική ζωή: Τα ειδη

Η ταινία φιλοδοξεί να είναι κάτι ανάμεσα σε αστυνομική ταινία και σε θρίλερ με ψυχαναλυτικές πινελιές. Το κέντρο του ενδιαφέροντος είναι η Λιλιάν που ασκεί το επάγγελμα της ψυχιάτρου και ψυχαναλύτριας. Παρακολουθούμε πως δουλεύει, πως συμπεριφέρεται στους ασθενείς-αναλυόμενούς της, πως, τελικά, δρα όταν μαθαίνει ότι μια αναλυόμενή της αυτοκτόνησε. Σε αυτό τον καμβά αναπαριστάνεται η ζωή αυτής της γυναίκας που είναι ένα δείγμα των γυναικών που κουβαλούν ψυχολογικά προβλήματα από την παιδική τους ηλικία.

Η Λιλιάν είναι Αμερικανίδα, ζει και εργάζεται στο Παρίσι, ήταν παντρεμένη με τον Γκαμπριέλ Χαντάντ που είναι οφθαλμίατρος. Κάποτε ήταν ερωτευμένοι, τώρα αυτή δε θέλει ούτε να τον ακούσει. Ξαφνικά αρχίζει να κλαίει, χωρίς λόγο. Πάει στο νοσοκομείο να την εξετάσει ο πρώην σύζυγός της και, από αυτό το σημείο, τον εμπλέκει στην έρευνα που θέλει να κάνει γιατί πιστεύει ότι η αυτοκτονία της ήταν δολοφονία. Η ταινία έχει γρήγορο ρυθμό που αρμόζει σε μια αστυνομική ταινία ή σε ένα θρίλερ.

Μια ιδιωτική ζωή: Η ύπνωση

Όσο η πλοκή ξετυλίγεται βλέπουμε το «διάβα» της ταινίας. Ξεκινά από έργο χαρακτήρων, όταν η ψυχίατρος συνομιλεί με τους ασθενείς της. Μετά πάει σε αστυνομική πλοκή η οποία όταν αναπτύσσεται δίνει τη θέση της σε ένα θρίλερ που, αυτό, θα αναπτυχθεί μέχρι ένα σημείο. Μέσα σε όλο αυτό η ψυχίατρος-ψυχαναλύτρια θα πάει σε μια υπνωτίστρια για να σταματήσει το αδικαιολόγητο κλάμα. Πετυχαίνει η θεραπεία, χωρίς να της πάρει λεφτά. Εκεί έχουμε μια τοποθέτηση όσον αφορά στη θεωρία και στην καριέρα του Φρόιντ, κοροϊδεύοντας τον ιδρυτή της ψυχανάλυσης. Αλλά, και αυτό το αφήνει να πέσει.

Ένα ενδιαφέρον κομμάτι είναι οι εικόνες που είδε αυτή η ψυχαναλύτρια κατά τη διάρκεια της ύπνωσης. Αυτές οι εικόνες της έγιναν εμμονή και, κατόπιν, βεβαιότητα. Κατόπιν έκανε χωρική μετατόπιση στον γιό της, αναπτύσσοντας παραληρηματικό λόγο. Εκεί καταλαβαίνουμε ότι αυτή η γυναίκα έχει πρόβλημα ψυχολογικό που δεν έχει λύσει. Όμως, ούσα ψυχαναλύτρια, δεν θα έπρεπε να το είχε δει με το supervisor της; Αυτή η διαδικασία είναι καθιερωμένη στους ψυχαναλυτές. Η ταινία το παραβλέπει σα μην έχει νόημα να έχει γίνει κάτι τέτοιο.

Μια ιδιωτική ζωή: Η διαδρομή

Η πλοκή της ταινίας κάνει μια διαδρομή ζικ-ζακ ανάμεσα στα κινηματογραφικά είδη, περνά μέσα από φροϋδικές αναλύσεις που τις αφήνει για να πάει σε άλλο επίπεδο. Βλέπουμε, επίσης ότι έχει απώθηση στο γιο του γιού της. Εκεί καταλαβαίνουμε ότι υπήρχε μια απώθηση σε αυτόν όταν ήταν μικρός, από τη μεριά της μητέρας του -υπάρχει μια νύξη περί αυτού-, άρα μπορούμε να δούμε ότι υπήρχε ένα ψυχολογικό τραύμα στην παιδική της ηλικία. Αυτό θεραπεύεται όταν παίρνει αγκαλιά τον εγγονό της. Αυτή η σωματική επαφή, από μόνη της, είναι απίθανο να είναι αρκετή για να φέρει τη θεραπεία.

Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει μια άλλη πλοκή που είναι η σχέση της με έναν αναλυόμενό της. Αυτός την απορρίπτει, μετά της κάνει αγωγή για την θεραπεία που είχε υποστεί, τελικά επιτίθεται, διάρρηξη και μία σβάστικα που έχει ζωγραφίσει, για να καταλήξει ότι θα συνεχίσει τη θεραπεία μαζί της. Λίγο μπερδεμένη κατάσταση που δε μας οδηγεί σαφώς σε μια ερωτική επιθυμία, από τη μεριά του ασθενή. Κάπου εκεί η ταινία τελειώνει!

ΜΙΑ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΖΩΗ

(VIE PRIVÉE)

Σκηνοθεσία: Rebecca Zlotowski

Σενάριο: Rebecca Zlotowski, Anne Berest, Gaëlle Macé

Φωτογραφία: George Lechaptois

Μοντάζ: Géraldine Mangenot

Μουσική: Robin Coudert

Ήχος: Baptiste Kleitz, Pierre Picq, Nicolas Cantin, Julien Gerber

Κοστούμια: Bénédicte Mouret

Σκηνικά: Maxime Villain

Παραγωγοί: Frédéric Jouve, Rebecca Zlotowski

Ηθοποιοί: Jodie Foster (Λιλιάν Στάινερ), Daniel Auteuil (Γκαμπριέλ Χαντάντ), Virginie Efira (Πάολα Κοέν-Σολάλ), Mathieu Amalric (Σάιμον Κοέν-Σολάλ), Vincent Lacoste (Ζυλιέν Χαντάντ), Luàna Bajrami (Βαλερί Κοέν-Σολάλ), Noam Morgensztern (Πιέρ Χαλάν)

Χώρα παραγωγής: Γαλλία

Έτος παραγωγής: 2025

Γλώσσα: γαλλικά, αγγλικά

Χρώμα: έγχρωμη

Είδος: αστυνομική, τραγωδία, μυστηρίου, θρίλερ

Διάρκεια: 103΄

Εταιρεία διανομής: Σπέντζος Film

Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 1/1/2026

Περισσότερα για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.

Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει

Καμιά άλλη επιλογή

Γαλάζιο μονοπάτι