ΚΑΡΛΑ

Φεβ 07, 2026 Κινηματογράφος 0

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

KARLA

Κάρλα: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Είχαμε μιλήσει για την παιδική σεξουαλική κακοποίηση, με αφορμή την ταινία «Σας πιστεύουμε». Αυτή η ταινία, η «Κάρλα» που προβλήθηκε στον κινηματογράφο Παύλος Ζάννας, στη Θεσσαλονίκη, έχει παρόμοιο θέμα, μια ιστορία που διαδραματίζεται στη Γερμανία, αρχές της δεκαετίας του 1960.

Κάρλα: Η ταινία

Η Κάρλα είναι παιδί της οικογένειας του Καρλ, αναγνωρισμένη από τον πατέρα της, τους βλέπουμε σε μια εκδρομή με το αυτοκίνητο. Όταν κάνουν μια στάση και αυτή ξεφεύγει από την προσοχή του πατέρα της, θα το σκάσει και θα φτάσει στην πιο κοντινή πόλη. Θα βρει το αστυνομικό τμήμα και θα απαιτήσει να μιλήσει με έναν δικαστή. Στην αρχή θα είναι κλεισμένη στον εαυτό της, μετά ο δικαστής θα την «ανοίξει» και, μαζί, θα ξεκινήσουν ένα δικαστικό αγώνα με στόχο να τιμωρηθεί ο κακοποιητής πατέρας.

Η σκηνοθέτης χτίζει προοδευτικά τον χαρακτήρα της Κάρλα. Την βάζει μέσα στη γερμανική κοινωνία, σε ένα περιβάλλον αυστηρό, σε ένα οικοτροφείο καλογριών, και δίπλα στον δικαστή και τη γραμματέα του. Ο καθένας από αυτούς κουβαλά το δικό του δράμα. Ο δικαστής έχει χάσει τη γυναίκα και το παιδί του, όταν κάηκαν στο σπίτι του. Η γραμματέας ήτα ομοφυλόφιλη και κλείστηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης επί ναζιστικού καθεστώτος. Ένα συλλογικό τραύμα που φαίνεται αλλά δεν καθορίζει την ανάπτυξη του χαρακτήρα της Κάρλα.

Κάρλα: Οι χαρακτήρες

Ο φασισμός έχει περίπου είκοσι χρόνια που έχει τελειώσει στη Γερμανία. Βλέπουμε όμως τα απομεινάρια του, στον αστυνόμο, στις καλόγριες, τελικά στον κακοποιητή πατέρα. Μια κοινωνία άδικη, όπως θα χαρακτηριστεί από τον δικαστή. Αυτός βρίσκεται ανάμεσα στην αυστηρότητα του δικαστή και την γλυκύτητα του πατέρα. Βλέπει στην Κάρλα το παιδί του, θέλει να την προστατέψει, αλλά για να κάνει κάτι θα πρέπει η Κάρλα να του μιλήσει για αυτό που έγινε.

Η Κάρλα αγαπά τη μητέρα της και τα δύο αδέλφια της. Το τραύμα που δημιούργησε ο πατέρας είναι τόσο βαθύ που δεν μπορεί να το εκφράσει. Οι λέξεις, ακόμα και οι σκέψεις, ζωντανεύουν τις πράξεις και η υστερία ανεβαίνει στα ύψη, σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, όπως όταν κάνει εμετό μπροστά στον δικαστή ή όταν τρέχει από τον χώρο που γίνεται η ακροαματική διαδικασία, γιατί δεν αντέχει. Βρίσκει μια φίλη σε μια κοπέλα στο μοναστηριακό οικοτροφείο, η οποία είναι εκεί επειδή ήταν πόρνη, ούσα ανήλικη.

Κάρλα: Το τραύμα

Στην ταινία δεν βλέπουμε τόσο το τι θα συμβεί στο δικαστήριο. Αυτό που η σκηνοθέτης θέλει να μας δείξει είναι το ψυχολογικό τραύμα της κοπέλας, τις απολήξεις του και το τι μπορεί αυτό να παρασύρει στο κοινωνικό πεδίο, αυτή τη στιγμή. Το οικοτροφείο είναι σαν ένα μικρό στρατόπεδο, αλλά εκεί είναι ένα καταφύγιο, η Κάρλα βρίσκει ασφάλεια και μπορεί να βρει τον εαυτό της. Για να γίνει αυτό αποφασίζει να κλειστεί στο δικό της πεδίο και δεν θέλει να έχει καμία επαφή, ακόμα και με τη μητέρα της που περνά έξω από το οικοτροφείο. Η Κάρλα θα πρέπει να καταλάβει τι έχει γίνει, να δει τον πατέρα και να το ξεπεράσει.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να νικήσει τον πατέρα της στο δικαστήριο. Σε αυτό θα βοηθήσει ο δικαστής, ο αγώνας, όμως είναι μοναχικός για την Κάρλα. Η ακροαματική διαδικασία είναι ένας δεύτερος βιασμός. Η Κάρλα το βιώνει για αυτό «δραπετεύει» από την αίθουσα του δικαστηρίου όταν μιλά η μητέρα της. Ο δικαστής καταφέρνει να εγκλωβίσει τον πατέρα, να παρουσιάσει μια κατάθεση της μητέρας σε ένα αστυνομικό τμήμα, στο παρελθόν, και να αναγκάσει τον πατέρα να παραδεχτεί το έγκλημά του.

Κάρλα: Η επούλωση

Βλέπουμε την Κάρλα, τον δικαστή και τη γραμματέα του, τρεις τραυματικοί χαρακτήρες, με διαφορετικό τρόπο, που βρίσκουν έναν τρόπο επικοινωνίας και μια αλληλοκατανόηση. Παράλληλα θα δούμε τη μητέρα που είναι εγκλωβισμένη σε μια σχέση, δεν δέχεται τον σκληρό πατέρα-αφέντη, αλλά τον αγαπά, επειδή προσελκύεται από το δικό της τραύμα και σε αυτή την κακοποιητική σχέση βρίσκει ένα καταφύγιο, με την ελπίδα να καταλάβει το δικό της τραύμα. Εντύπωση μας δημιουργεί η ιδεολογική θέση του πατέρα που κάνει ένα παραλληλισμό με τον Δία και την Αθήνα, η οποία βγαίνει από το κεφάλι του πατέρα της, έτσι η Κάρλα φέρνει στο όνομά του, Καρλ, και είναι ο άλλος εαυτός του. Δεν είναι μια δικαιολογία, είναι η αναφορά στο βαθύ τραύμα του πατέρα που βρίσκει διέξοδο στην κακοποίηση της κόρης του.

Η ταινία τελειώνει με την καταδίκη του πατέρα, δεν πηγαίνει όμως σε μια επούλωση του τραύματος με την εκδίκηση στον πατέρα. Η Κάρλα θα μείνει στο οικοτροφείο, θα τελειώσει το Γυμνάσιο και θα γίνει γιατρός. Ακόμα και το επάγγελμα που θα διαλέξει μας λέει ότι αποζητά την επούλωση του τραύματος με τις δικές της δυνάμεις. Μας μιλά, με έμμεσο τρόπο, για το συλλογικό τραύμα στην ευρωπαϊκή κοινωνία, στις παθογένειες που βλέπουμε και βιώνουμε που έχουν τις ρίζες τους και σε αυτή την τραυματική κατάσταση.

Κάρλα: Τα χαρακτηριστικά

Η σκηνοθεσία είναι υπερβολικά απλή. Ο φακός παρακολουθεί τα γεγονότα, σα να ήταν ένας παρατηρητής. Η ιστορία εξελίσσεται προοδευτικά και ο θεατής μπαίνει στο θέμα, χωρίς να υπάρχει κάποια ακραία συναισθηματική εμπλοκή. Το μοντάζ δημιουργεί αργό ρυθμό, ικανό να φτιάξει τους χαρακτήρες και να μας παραδώσει την εικόνα μια άρρωστης κοινωνίας. Οι ηθοποιοί παίζουν νατουραλιστικά, σχεδόν ρεαλιστικά, αφήνοντας να φανεί το συναίσθημα που υποβοηθά στην αντίληψη των καταστάσεων, μέσω των δικών μας βιωμάτων και πεποιθήσεων.

Μια πολύ καλή ταινία από την Ελληνογερμανίδα σκηνοθέτρια που μας εκπλήσσει ευχάριστα με την αφηγηματική της δύναμη. Ένα δείγμα καλού ευρωπαϊκού κινηματογράφου, επηρεασμένου από την ουμανιστική παράδοση του γερμανικού θεάτρου.

ΚΑΡΛΑ

(KARLA)

Σκηνοθεσία: Christina Tournatzés

Σενάριο: Yvonne Görlach

Φωτογραφία: Florian Emmerich

Μοντάζ: Isabel Meier

Ήχος: Caroline Loguercio, Paul Bickhoff

Κοστούμια: Tatjana Brecht-Bergen, Julia Kneusels

Παραγωγοί: Melanie Blocksdorf, Olivier Dubois, Milena Maitz, Jamila Wenske

Ηθοποιοί: Elise Krieps (Κάρλα), Torben Liebrecht (Καρλ Έμπελ), Katharina Schüttler (Βικτόρια Έμπελ), Ben Braun (Δρ. Ουλφ Στάινιγκ, δικαστής), Ulla Geiger (αδελφή Τερέζα), Imogen Kogge (Στάινμπεργκ), Carlotta von Falkenhayn (Αντα), Luis Vorbach (Φραντς Έμπελ)

Χώρα παραγωγής: Γερμανία

Έτος παραγωγής: 2025

Γλώσσα: γερμανικά

Χρώμα: έγχρωμη

Είδος: τραγωδία, έγκλημα

Διάρκεια: 105΄

Εταιρεία διανομής: Rosebud.21

Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 22/1/2026

Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά δείτε εδώ.

Δείτε που και πότε προβάλλονται οι ταινίες στη Θεσσαλονίκη

Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει

Σας πιστεύουμε