PILLION

Φεβ 21, 2026 Κινηματογράφος 0

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

ΥΠΟΤΑΓΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Pillion: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Το pillion είναι το πίσω κάθισμα της μηχανής. Η ταινία του Harry Lighton έχει ως θέμα της κάποιες συμπεριφορές στον κόσμο των ομοφυλόφιλων. Πιο συγκεκριμένα την υποταγή και την κυριαρχία σε αυτούς τους ανθρώπους, πως εκφράζεται, ποια είναι τα στοιχεία που διαμορφώνουν τελικά την ταυτότητα ενός ανθρώπου. Την είδαμε στον κινηματογράφο Παύλος Ζάννας, στη Θεσσαλονίκη.

Pillion: Η υπόθεση

Ο Κόλιν είναι ομοφυλόφιλος και προσπαθεί να βρει το ταίρι του. Μαζί με αυτόν το αναζητεί και η μητέρα του, η οποία είναι στο τελικό στάδιο του καρκίνου. Βρίσκει τον Ρέι σε μια βόλτα που βγάζει έξω τον σκύλο του. Από την πρώτη στιγμή ο έρωτας εκδηλώνεται. Ο Ρέι θέλει από τον Κόλιν να υπακούει τυφλά σε αυτά που του λέει. Ο Κόλιν θα είναι αυτός που θα μαγειρεύει, θα κάνει τα ψώνια, αλλά θα κοιμάται στο πάτωμα, εν αντιθέσει με τον σκύλο που κοιμάται στο κρεβάτι του Ρέι. Μόνο η μητέρα του αντιδρά και θα είναι η κακιά της υπόθεσης, αντιμετωπίζοντας και την απομάκρυνση του πατέρα του Κόλιν, από αυτό το θέμα. Τελικά ο Κόλιν θα βρει τον έρωτά του;

Διαβάστε που και πότε προβάλλεται μια ταινία στη Θεσσαλονίκη,

στοιχεία της ταινίας και κριτικές εδώ.

Ο σκηνοθέτης, μετά από έξι ταινίες μικρού μήκους, θα κάνει την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία. Έχει βραβευτεί 13 φορές, ανάμεσα σε αυτές στα Ανεξάρτητα Βραβεία Κιινηματογράφου, για το «Pillion», το 2025, στο Φεστιβάλ Galway και από τους κριτικούς κινηματογράφου του Λονδίνου. Έχει δοκιμαστεί στη συγγραφή του σεναρίου και στη σκηνοθεσία. Το πέρασμα από την ταινία μικρού μήκους στη μεγάλου μήκους ήταν αυτονόητο. Βλέπουμε ότι ήταν έτοιμος να κάνει μια ταινία στιβαρή, με ιδιαίτερη ματιά.

Pillion: Ο Κόλιν

Βλέπει τους ομοφυλόφιλους με προσεχτική ματιά, χωρίς προκαταλήψεις και, κυρίως, στοργικά. Η οικογένεια του Κόλιν έχει δεχτεί την ερωτική του προτίμηση, το ίδιο και οι φίλοι του. Δεν τίθεται θέμα περιθωριοποίησης. Αντίθετα, η παρέα των ομοφυλόφιλων ζει κανονική ζωή, συμπεριφέρονται άνετα μέσα στην κοινωνία, χωρίς να είναι δακτυλοδειχτούμενοι, κάνουν ότι κάνει ο κάθε άνθρωπος. Το σενάριο δεν τους βλέπει σαν κάτι το εξωτικό. Έχοντας ξεπεράσει αυτές τις προκαταλήψεις μπορεί να εξετάσει τις συμπεριφορές και να χτίσει τους χαρακτήρες του. Τέσσερις είναι οι κύριοι χαρακτήρες της ταινίας: ο Κόλιν, ο Ρέι, η μητέρα και ο πατέρας του Κόλιν.

Οι γονείς του Κόλιν θέλουν την ευτυχία του παιδιού τους. Δεν τους ενδιαφέρει η ερωτική του προτίμηση, αρκεί αυτό να είναι ευτυχισμένο. Ο πατέρας του είναι χαμηλών τόνων, αποδέχεται τις επιθυμίες του γιου του, δεν το εξετάζει παραπέρα. Η μητέρα του έχει πιο ενεργό ρόλο. Όταν γνωρίστηκαν οι γονείς του, η μητέρα ήταν αυτή που εκδήλωνε τον έρωτά της, έδειχνε σαν τρόπαιο τον εραστή της. Τώρα θέλει να βρει έναν εραστή για τον γιό της, κάτι σα να τον αποκαταστήσει, πριν να πεθάνει. Του κλείνει ραντεβού, αλλά όλα αποτυγχάνουν. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε ότι είναι αυτή που κανονίζει τα πάντα, θέλει και απαιτεί να γίνουν τα πράγματα όπως πρέπει. Είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να μεταδώσει στοιχεία από τον εαυτό της. Ακολουθεί μια διαδικασία που έχει ορίσει και μπορεί να γίνει σκληρή, σε κάποιες παρεκκλίσεις.

Pillion: Οι προβολές

Ο Κόλιν προσπαθεί να ταυτιστεί με τη μητέρα του. Δεν τα καταφέρνει, αν και σε αυτή αναφέρεται συνέχεια και δείχνει ότι την αγαπά. Το παιδικό τραύμα σε αυτή εστιάζει. Στην προσπάθειά του να καταλάβει αυτό τον μεγάλο άγνωστο προσεγγίζει τον πατέρα του που είναι πιο δοτικός. Κολλάει σε αυτόν και προσεγγίζει το ίδιο φύλο τόσο που το ερωτεύεται. Σύμφωνα με τη θεωρία του Ράιχ έχουμε το δίπολο πατέρα-γιου που θέλει να προσεγγίσει τη μητέρα. Κατά συνέπεια, υποτάσσεται στη μητρική περσόνα και εκδηλώνει και τις δύο συμπεριφορές: ομοφυλοφιλία και υποτακτική συμπεριφορά. Στον Ρέι βλέπει τη μητέρα του και κάνει προβολή στα στοιχεία που έχει πάρει από τον πατέρα του.

Ο Ρέι δεν είναι όπως οι γονείς του Κόλιν. Είναι αυταρχικός, δεν δίνει, όπως η μητέρα του Κόλιν, κρατά τον άλλο σε απόσταση. Στον Κόλιν βλέπει ένα υποτακτικό με τον οποίο θα επαληθεύσει την τραυματισμένη ταυτότητά του. Δε γνωρίζουμε πολλά για τον Ρέι, ουσιαστικά δεν τον γνωρίζουμε καθόλου. Σε αυτό το θέμα έχει δίκιο η μητέρα του Κόλιν, αν και υπερβάλλει στους χαρακτηρισμούς της, όταν τρώνε και οι τέσσερις στο πατρικό σπίτι. Και όντως, κάποια στιγμή, έτσι απλά, εξαφανίζεται, αφού έχει εκδηλώσει μια ζεστή συμπεριφορά, πολύ ερωτική στον σύντροφό του.

Pillion: Η αναζήτηση

Ποιος ήταν ο Ρέι; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Ούτε ο Κόλιν μπορεί να πει ότι τον γνωρίζει. Όμως εξακολουθεί να ψάχνει, μετά τον χωρισμό, και δημοσιοποιεί τις ερωτικές προτιμήσεις του, εστιάζοντας στον υποτακτικό του χαρακτήρα. Αυτό είναι ένα επιπρόσθετο στοιχείο που έχει πάρει από τον Ρέι, μια ακόμα δόμηση του νευρωσικού που τον οδηγεί στο υστερικό. Ο δρόμος που πλέον ακολουθεί είναι δεδομένος. Είναι ένας ομοφυλόφιλος υποτακτικός που ζει καλά με τις σκιές που έχουν ρίξει σε αυτόν η μητέρα του, το alter ego της, ο Ρέι, αυτές που δεν έχει φωτίσει ούτε κατά το ελάχιστο ο πατέρας του.

Το σενάριο μας οδηγεί σε αυτό το πεδίο των χαρακτήρων με απλό και στιβαρό τρόπο. Ξέρει που πηγαίνει και δεν παρεκκλίνει από αυτόν τον δρόμο καθόλου. Στο τέλος μας προσφέρει έναν κόσμο που υπάρχει στην κοινωνία μας, δείχνοντας σεβασμό σε αυτούς τους ανθρώπους, όπως θα έπρεπε να κάνει οποιοσδήποτε άνθρωπος που δεν δέχεται περιορισμούς στα αυτονόητα. Ο ρυθμός που έχει η ταινία είναι πολύ καλός στο να φτιάξει τους χαρακτήρες. Στο τέλος έχουμε την πλήρη ανάπτυξη του χαρακτήρα του Κόλιν και τις συνδέσεις του με τους άλλους χαρακτήρες της ιστορίας. Δεν υπάρχουν κενά, ο θεατής θα πρέπει να κάνει τις συνδέσεις και, μετά, τις αναγωγές.

Pillion: Οι ηθοποιοί

Η φωτογραφία είναι πολύ καλή, αρκετά ισορροπημένη, δεν είναι προκλητική στις ερωτικές στιγμές. Η μουσική τονίζει τον ρομαντικό χαρακτήρα που θα θέλαμε να υπάρχει, αλλά δεν υφίσταται στη σχέση Κόλιν και Ρέι. Οι ηθοποιοί παίζουν πολύ καλά και ενσαρκώνουν με επιτυχία τον χαρακτήρα τους. Φτιάχνουν τον κάθε χαρακτήρα με απόλυτα μετρημένες αφηγηματικές κινήσεις, ο λόγος και τα βλέμματα είναι τόσο μετρημένα που δεν περισσεύει κάτι. Η διδασκαλία τους από τον σκηνοθέτη ήταν παραγωγική. Μια ιδιαίτερη ταινία που έχει να πει στο θεατή, μετά την προσεχτική θέασή της.

PILLION

Σκηνοθεσία: Harry Lighton

Σενάριο: Harry Lighton, Adam Mars-Jones (μυθιστόρημα «Box Hill»)

Φωτογραφία: Nick Morris

Μοντάζ: Gareth C. Scales

Μουσική: Oliver Coates

Ήχος: Barry Donnelly, Nate Brailer, Bobby Johanson, Christopher Wilson

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Katherine Black

Κοστούμια: Grace Snell

Παραγωγοί: Lee Groombridge, Ed Guiney, Andrew Lowe, Emma Norton,

Ηθοποιοί: Harry Melling (Κόλιν), Alexander Skarsgård (Ρέι), Douglas Hodge (Πιτ, πατέρας του Κόλιν), Lesley Sharp (Πέγκι, μητέρα του Κόλιν), Jake Shears (Κέβιν), Mat Hill (Στιβ), Nick Figgis (Ντον), Zoe Engerer (γυναίκα του Ντον)

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, Ιρλανδία

Γλώσσα: αγγλικά

Έτος παραγωγής: 2025

Χρώμα: έγχρωμη

Είδος: μαύρη κωμωδία, ρομαντική

Διάρκεια: 106΄

Εταιρεία διανομής: Cinobo

Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 19/2/2026

Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.

Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει

Δείτε που και πότε προβάλλονται οι ταινίες στη Θεσσαλονίκη

Ο μυστικός πράκτορας