HIGH FIDELITY

Φεβ 13, 2026 Κινηματογράφος 0

ΤΑΙΝΙΕΣ

Η ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΒΕΝ ΦΡΙΑΡΣ

High fidelity: γράφει ο Γιάννης Ιωαννίδης

Πασχίζοντας να εξηγήσεις γιατί δεν μπορείς να αντισταθείς στο «High fidelity», όσα χρόνια κι αν περάσουν: σαν να παλεύεις να βρεις επιστημονικά επιχειρήματα για να αποδείξεις ότι είναι όμορφο το ηλιοβασίλεμα. Διότι η μέρα που θα γυρίσουμε την πλάτη στο «High fidelity» θα σημάνει ένα οδυνηρό τέλος δίχως την υπόσχεση μιας νέας αρχής. Διότι ο Ρομπ Γκόρντον θα έχει πάντα ανάγκη από ένα πιστό ακροατήριο για να μας εξομολογηθεί τα πάντα, οπλισμένος με σοκαριστική αυτογνωσία και ειλικρίνεια.

High fidelity: Η ταινία

Για να ξαλαφρώσει και να ξαναβρεί τη χαμένη του ισορροπία. Για να τα βγάλει πέρα με τους γραφικούς και απροσάρμοστους, αιώνια πιστούς αλλά και ανυπόφορα εκνευριστικούς, φίλους του. Για να ξαναζήσει από την αρχή τις κατά φαντασίαν συντριβές που φαντάζουν βουνά και τους μικρούς ασήμαντους θριάμβους που χαρίζουν στη ζωή το αλάτι που (ενίοτε) της λείπει. Για να αποδεχτεί τις αδυναμίες του, να αυτομαστιγωθεί προσπαθώντας παράλληλα να νιώσει γοητευτικός και καταραμένος ήρωας, να μπλέξει τον σαρκασμό με τη φιγούρα, να κατακρίνει αλλά και να κανακέψει τον πληγωμένο εαυτό του.

Πάνω απ’ όλα, για να βάλει μια υποτυπώδη τάξη στη ζωή του. Όχι, δεν θα την τακτοποίησει ποτέ τόσο επιμελώς όσο τους δίσκους του, αλλά σίγουρα μπορεί να βρει τον τρόπο και το κουράγιο για να τη στρώσει λίγο καλύτερα. Εξάλλου, κατά βάθος, δεν υπάρχει λόγος για τόσο άγχος. Η ζωή θα παραμείνει αταξινόμητη, οι μνήμες ακατάταχτες, η ελπίδα και οι φαντασιώσεις ανίκητες και απροσπέλαστες απέναντι στον χρόνο που κυλά αλύπητα και στους ανθρώπους που μας περιβάλλουν (και μας νοιάζονται).