Η ΕΚΛΕΙΨΗ

Ιαν 30, 2026 Κινηματογράφος 0

ΤΑΙΝΙΕΣ

THE ECLIPSE

Η έκλειψη: γράφει ο Κώστας Ιωαννίδης

«Μακάρι να μη σε αγαπούσα ή να σε αγαπούσα περισσότερο.» Αυτή η ατάκα της Μόνικα Βίτι, λίγο πριν το τέλος της «Έκλειψης», έμελλε να συνοψίσει, να αποκρυσταλλώσει και να κορυφώσει την τριλογία της αποξένωσης του Μικελάντζελο Αντονιόνι, η οποία ξεκίνησε με την «Περιπέτεια» και συνεχίστηκε με τη «Νύχτα», και κατάφερε να αλλάξει και να επαναπροσδιορίσει τους αφηγηματικούς και αισθητικούς κανόνες στην κινηματογραφική αποτύπωση της αβέβαιης και μετέωρης πορείας του μοντέρνου ανθρώπου στο απέραντο, αχανές, ερημικό και αλλοτριωτικό πεδίο της αστικής μοναξιάς.

Η έκλειψη: Η ταινία

Από την αρχή της «Έκλειψης», άλλωστε, από τους τίτλους κιόλας, όπου το χαρούμενο twist με την φωνή της Μίνα διακόπτεται κυριολεκτικά στη μέση για να αντικατασταθεί από το δυσοίωνα ατονικό score του Τζοβάνι Φούσκο, γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι εδώ δεν πρόκειται να ακολουθήσει μια αισθηματική ιστορία με ένα σαφές και αναμενόμενο περίγραμμα, αντίθετα θα ξεκινήσει μια εξερεύνηση σε αχαρτογράφητα νερά, με μια κατάληξη που πόρρω θα απέχει από την (όποια) αριστοτελική, πόσο μάλλον χαρούμενη, κορύφωση.

Η πρώτη συνάντηση με την κεντρική ηρωίδα της ταινίας, τη Βιτόρια, γίνεται τη στιγμή που χωρίζει από τον Ρικάρντο, τον μεγαλύτερο σε ηλικία εραστή της, στο πολυτελές διαμέρισμα του στα περίχωρα της Ρώμης. Μέσα σε μια εκκωφαντική σιωπή, η οποία θα προοικονομήσει και το τέλος μιας διαδρομής που μόλις ξεκινά, οι πρώτες λέξεις θα ακουστούν μετά από πέντε λεπτά και θα είναι αδύναμες, περιττές και τετριμμένες, ανίκανες να εξηγήσουν ή να περιγράψουν αυτά που οι δύο πρώην εραστές αισθάνονται, ακριβώς επειδή ούτε εκείνοι γνωρίζουν γιατί ακριβώς χωρίζουν ή τι τους έφερε εξαρχής κοντά.