ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΞΩ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
FUORI
Γυναίκες έξω: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Η Γκολιάρντα Σαπιέντσα έχει μπει στη φυλακή επειδή έχει κλέψει ένα περιδέραιο. Το ανακαλύπτει η υπηρέτρια της ιδιοκτήτριας και το καταγγείλει στην αστυνομία. Μέσα στη φυλακή θα γνωρίσει διάφορες κρατούμενες και, αφού ξεπεράσει κάποιες κόντρες, θα γίνει φίλες με τουλάχιστον τρεις από αυτές. Αυτή η φιλία θα διατηρηθεί αφού αποφυλακιστούν και, με μια, τη νεότερη, θα έχουν δεσμό σχεδόν ερωτικό. Παρακολουθούμε τη ζωή της μέσα και έξω από τη φυλακή, όπως και τη συγγραφική της δραστηριότητα.
Γυναίκες έξω: Η ανάπτυξη
Καθ’ολη την αφήγηση της ταινίας βλέπουμε τα φλας μπακ που είναι οι μνήμες της, οι οποίες επηρεάζουν αυτά που σκέφτεται και κάνει στην ελεύθερη, πλέον, ζωή της. Πολύ γρήγορα ο θεατής καταλαβαίνει ποιες είναι οι μνήμες και πως αυτές επηρεάζουν τον τρόπο ζωής της. Επειδή δεν είναι αυτό το ζητούμενο της ταινίας, αλλά ποια είναι η επιρροή στην ανάπτυξη της ζωής της, υπεισέρχονται στοιχεία από τις φίλες της, περισσότερο, και λιγότερο από τον σύζυγό της. Η σχέση της με τον άντρα της έρχεται σε δεύτερη μοίρα, όσον αφορά στη διαμόρφωση του αφηγηματικού περιβάλλοντος. Είναι κατανοητό ότι οι επιρροές έρχονται περισσότερα από το φιλικό της περιβάλλον, που είχε δημιουργηθεί στη φυλακή, παρά από τον άντρα της που, λόγω εργασίας, είναι, σε μεγάλο χρονικό διάστημα, απών.
Είναι κλέφτρα όχι τόσο αντικειμένων όσο ιστοριών. Αυτά που παίρνει είναι στοιχεία από χαρακτήρες για να φτιάξει το δικό της αφηγηματικό κόσμο. Δεν θα δούμε ποτέ, γραμμένο ή τυπωμένο, κάποιο κείμενο της, θα μάθουμε, στο τέλος της ταινίας, ότι το βιβλίο της θα εκδοθεί μετά τον θάνατο της, από τον σύζυγό της, και θα χαρακτηριστεί ως αριστούργημα. Κατά συνέπεια, όσον αφορά στο αφηγηματικό της έργο, αφήνεται στο θεατή να δημιουργήσει, στο φαντασιακό του, αυτό που θα την χαρακτηρίσει ως κορυφαία συγγραφέα. Μπορούμε να βρούμε το βιβλίο της ή κείμενα που αφορούν σε αυτή, έτσι ώστε να σχηματίσουμε μια συγκεκριμένη άποψη. Το θέμα δεν είναι συγκεκριμένο αλλά σχετικά αόριστο.

Γυναίκες έξω: Η συγγραφή
Δεν έχουμε να κάνουμε με το συγγραφικό έργο αυτής της συγγραφέως, αλλά για αυτό όλων των συγγραφέων. Το ένα θέμα της αναζήτησης της ταινίας είναι ο χαρακτήρας και η παραγωγή του συγγραφικού έργου. Πώς αυτό παράγεται, ποιες είναι οι παραγωγικές σχέσεις και δυνάμεις, πως λειτουργούν και επηρεάζονται σύμφωνα με το περιβάλλον στο οποίο ζει ο συγγραφέας. Αναφερόμαστε στο περιβάλλον επειδή το δεύτερο θέμα της κινηματογραφικής αναζήτησης είναι η φιλία, ειδικά μεταξύ των γυναικών, ιδιαίτερα σε «περίεργες» περιπτώσεις. Όλα αυτά μας δίνουν την ευκαιρία να φτιάξουμε τη δική μας περσόνα, όσον αφορά σε αυτή τη συγγραφέα.
Η ταινία λειτουργεί, ως προς την ανάπτυξη της, σύμφωνα με τη μαρξιστική διαλεκτική, κάτι που είναι φανερό στο μοντάζ, το οποίο, έτσι ή αλλιώς έχει σχέση με τη διαλεκτική του Μαρξ και του Χέγκελ. Άρα το κείμενο παράγεται, σε δεύτερο ή τρίτο επίπεδο, μέσα από κάποια διαδικασία που απαιτεί χρόνο από τον θεατή. Ουσιαστικά στο τέλος της ταινίας έχουμε μια ολοκληρωμένη άποψη τόσο για τη συγγραφέα όσο και για το κοινωνικό περιβάλλον στο οποίο ζούσε.
Γυναίκες έξω: Το τραύμα
Αυτό που βλέπουμε είναι ότι η πρωταγωνίστρια είναι παθητικός χαρακτήρας στις κοινωνικές επαφές της. Σταματά αυτή την παθητικότητα όταν αρχίζει να γράφει, μόνο που αυτή τη διαδικασία δεν την παρατηρούμε, αλλά βλέπουμε μόνο το αποτελέσματά της, χαρτιά γραμμένα σε ένα μικρό μπαούλο. Η σχέση με τη νεαρή φίλη της ξεκινά από μια παρεξήγηση, περνά από μια σχέση μητέρας-κόρης, για να φτάσει σε ένα αδιέξοδο, αφού η συγγραφέας δε δέχεται να είναι κάτι σα μια μητέρα που θα αντικαταστήσει την μητέρα της φίλης της που είχε λειτουργήσει τραυματικά, στο παρελθόν. Αυτό που σπάει αυτό το αδιέξοδο είναι η έκπληξη που την περιμένει.

Μια μικρή βαλίτσα θα της δοθεί από την φίλη-περιστασιακή ερωμένη της. Μέσα σε αυτή είναι γράμματα ανθρώπων που, με τον ένα ή άλλο τρόπο, ζουν στο περιθώριο της «καθώς πρέπει» κοινωνίας. Απορροφημένη από το διάβασμα κάποιων από αυτών δεν θα καταλάβει ποτέ αυτή έχει φύγει και έχει εξαφανιστεί. Τα βαριά λόγια που ειπώθηκαν, η ένταση που υπήρξε στο καφέ, όλα ελαχιστοποιούνται με την παρουσία αυτού του υλικού που θα είναι η πρώτη ύλη για το συγγραφικό της έργο. Με αυτόν τον όμορφο τρόπο μπορούμε πιο εύκολα να δημιουργήσουμε μια εικόνα αυτού του συγγραφικού έργου που θα χαρακτηριστεί ως αριστούργημα. Πολύ περισσότερο, έχουμε στοιχεία για να καταλάβουμε τόσο τον χαρακτήρα της συγγραφέως όσο και αυτόν του έργου της, αλλά -και αυτό είναι πιο σημαντικό- το γιατί έγραψε αυτά που έγραψε.
Γυναίκες έξω: Η σύνθεση
Η σκηνοθεσία τοποθετεί τους χαρακτήρες εκεί που πρέπει. Προσδιορίζει με ακρίβεια τη δομή τους, τους αναλύει σε βάθος και, μετά, τους ανασυντάσσει. Έτσι έχει κάνει την αρχιτεκτονική του μοντάζ. Τα σκηνικά επιβάλλονται και δημιουργούν ένα επιπρόσθετο φορτίο στους χαρακτήρες. Η μουσική δημιουργεί αυτό τον ρυθμό που πρέπει για να δομηθούν οι χαρακτήρες και να υπάρχουν αυτές οι υπονοήσεις που θα μας δώσουν τα δομικά στοιχεία που θα πρέπει να συνταιριάξουμε για να φτιάξουμε τη δική μας προέκταση του κινηματογραφικού έργου.
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΕΞΩ
(FUORI)
Σκηνοθεσία: Mario Martone
Σενάριο: Mario Martone, Ippolita Di Majo, Ippolita Di Majo (ιστορία), Goliarda Sapienza (βιβλίο)
Φωτογραφία: Paolo Carnera
Μοντάζ: Jacopo Quadri
Μουσική: Valerio Vigliar
Ήχος: Emanuele Giunta, Francesco Murano, Maricetta Lombardo
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Francesca Agresti, Fabio Ferrara
Παραγωγοί: Paolo Del Brocco
Ηθοποιοί: Valeria Golino (Γκολιάρντα Σαπιέντσα), Ondina Quadri (φύλακας), Stella Novari (φύλακας), Daphne Scoccia (Τζέιμς Ντιν), Elodie (Μπάρμπαρα), Ernestina Patrignani (Έντα), Daniela Sanó (Μαρό)
Χώρα παραγωγής: Ιταλία, Γαλλία
Έτος παραγωγής: 2025
Είδος: βιογραφία, τραγωδία
Γλώσσα: ιταλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 117΄
Εταιρεία διανομής: Rosebud.21
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 23/4/2026
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
Διαβάστε τις κριτικές που έχουμε δημοσιεύσει
Ο Κος Κανένας εναντίον του Πούτιν
Μη γελάτε, θα σας δει ο κόσμος






