Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ

23 Μαρτίου, 2026 3 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ SOLARIS

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΔΗΓΟΥ

Ο στρατηγός: γράφει ο Κώστας Ιωαννίδης

Table Of Content

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥ ΜΗΧΑΝΟΔΗΓΟΥ
Ο στρατηγός: Η ταινία
Ο στρατηγός: Το κωμικό
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris προβάλλει στον Πολυχώρο Τέχνης-καφέ, Η Λυσσασμένη Γάτα, Επισκόπου Κίτρους Νικολάου 4, πίσω από την ΕΥΑΘ, περιοχή Σιντριβάνι-Ροτόντα, στη Θεσσαλονίκη, την ταινία του Μπάστερ Κήτον, «Ο στρατηγός», 78΄ (1926), την Πέμπτη 26 Μαρτίου 2026, στις 8.00 μμ. Την ταινία θα προλογίσει ο Γιάννης Φραγκούλης, κριτικός και θεωρητικός του κινηματογράφου. Μετά την προβολή θα συζητηθούν με το κοινό τα θέματα που με αφορμή την ταινία μπορούμε να συζητήσουμε για στην κινηματογραφία του Μπάστερ Κήτον.

Ο στρατηγός: Η ταινία

Η αριστουργηματική ταινία του Μπάστερ Κήτον, «Ο στρατηγός» (1926), είναι η βουβή ταινία όπου πρωταγωνιστεί το χιούμορ του μελαγχολικού κωμικού. Οι περισσότεροι το ξέρουν ως «Great locomotive chase». Το σενάριο είναι κυρίως βασισμένο στο βιβλίο του Γουίλιαμ Πίτεντζερ, «The Great locomotive chase», του 1889. Η παραγωγή έγινε από τον Τζόζεφ Σκένκ και τον Κήτον. Η διανομή έγινε από την United Artists. Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι Μπάστερ Κήτον και Μάριον Μακ.

Ο Τζόνι είναι μηχανοδηγός τραίνου και αρραβωνιαστικός της Αναμπέλ. Το τραίνο του, που έχει το όνομα «Στρατηγός», και η Αναμπέλ είναι οι δύο μεγάλες αγάπες του. Όταν ξεσπά ο Αμερικανικός Εμφύλιος, ο Τζόνι πηγαίνει να καταταγεί αλλά δεν τον δέχονται για στρατιώτη, παρά τις επίμονες προσπάθειες του ιδίου, αλλά σαν μηχανοδηγό. Η Αναμπέλ τον αποφεύγει, θεωρώντας ότι από δειλία απέφυγε τη στράτευση. Ο Τζόνι είναι απελπισμένος, αλλά όλα θα αλλάξουν όταν μια ομάδα κατασκόπων του εχθρού κλέβει το τραίνο, μέσα στο οποίο βρίσκεται και η Αναμπέλ. Ο Τζόνι είναι αποφασισμένος να τους κυνηγήσει, ώστε να ξαναπάρει πίσω την ατμομηχανή του, αλλά και να σώσει την αγαπημένη του.

Ο στρατηγός: Το κωμικό

Πως είναι δυνατόν ένας μελαγχολικός καλλιτέχνης να κάνει αφηγηματικά έργα που χαρίζουν άπλετο γέλιο στους θεατές; Και όμως ο Μπάστερ Κήτον ξέρει πολύ καλά τις δομές του αφηγήματος, μπορεί σε αυτό να βάλει αυτά που πρέπει για να «δυναμιτίσει» την κλασική αφήγηση, να ανατρέψει το «λογικό» και να σπείρει την αμφιβολία, άρα να φτάσει στην ανατροπή. Το πρόσωπο του πρωταγωνιστή, του Κήτον, μένει ουδέτερο και σε αυτό γράφεται το παράξενο που έρχεται σε σύγκρουση για να φτάσει στο τραγικό. Αυτή η έκβαση είναι που ο θεατής θέλει να διώξει από αυτόν και η άμυνά του είναι η σάτιρα που φέρνει το γέλιο.

Αυτή η αφηγηματική διαδρομή θα μας απασχολήσει στη συζήτηση που θα κάνουμε μετά το τέλος της προβολής. Θα βρούμε τα σημεία που η κωμωδία και η τραγωδία έχουν κοινά σημεία, κάτι που υπάρχει από το αρχαιοελληνικό θέατρο μέχρι στις παραστάσεις στις μέρες μας. Αυτό που έχει ενδιαφέρον είναι ότι το κωμικό δεν βασίζεται τόσο πολύ στις φάρσες αλλά στο τραγικό που συμβαίνει και δεν εγγράφεται στο πρόσωπο του ηθοποιού, κάτι που βλέπουμε περισσότερο στις ταινίες του Μπάστερ Κήτον και όχι σε αυτές του Τσάρλι Τσάπλιν.