ΝΕΚΥΙΑ 20 KG
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ
Η ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ
Νέκυια 20 kg: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Μία νυχτοφύλακας, η Νίκη, σε ένα νεκροταφείο βιώνει μια μαύρη ιστορία. Έχει μείνει μόνη της και, όλο αυτό, την κάνει να συνειδητοποιεί ότι υπάρχουν τα παιχνίδια παρηγοριάς και η μνήμη που, όμως, και αυτά λήγουν κάποια στιγμή. Ένας ηλικιωμένος, ο κύριος Αντώνης, έχει χάσει τη γυναίκα του και επισκέπτεται το νεκροταφείο τακτικά. Δυο παράλληλες ιστορίες που έχουν κάποια κοινά σημεία. Ποια είναι αυτά; Που βρίσκεται το λογικό και το παραγόμενο; Το θεατρικό κείμενο δίνει κάποια κλειδιά που ο θεατής θα πρέπει να τα βρει, κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο.
Νέκυια 20 kg: Η ταυτότητα
Η παράσταση ανέβηκε στη μικρή σκηνή του θεάτρου της Μονής Λαζαριστών, το θεατρικό κείμενο έχει γράψει ο Σάκης Σερέφας και τη σκηνοθεσία έχει αναλάβει η Ανδρομάχη Χρυσομάλη. Νέκυια είναι η τελετή επίκλησης των νεκρών για την πρόγνωση του μέλλοντος. Η γνωστότερη από αυτές ήταν αυτή που έκανε ο Οδυσσέας για να κατέβει στον Άδη, όπως αναφέρεται στη ραψωδία λ της «Οδύσσειας». Τα 20 kg, του τίτλου, αναφέρονται στο βάρος της Κατερίνας, της κόρης της νυχτοφύλακα που έχει πεθάνει σε πολύ μικρή ηλικία.
Άρα η ιστορία δηλώνεται, από τον τίτλο, ότι έχει να κάνει με την επαφή με τους νεκρούς, στην προσπάθεια ο άνθρωπος να βρει στοιχεία του εαυτού του. Όλη η παράσταση αναπτύσσεται ανάμεσα σε αυτές τις δύο ιστορίες, αφήνοντας να φανούν σημεία που θα μας οδηγήσουν σε αξίες που είναι εκτός του δικού τους αξιακού συστήματος, άρα η επέκταση του κειμένου ανήκει στο πανανθρώπινο πεδίο. Εκεί, όπως θα δούμε, υπάρχει η ταύτιση του θεατή που μας οδηγεί στο συναισθηματικό χώρο του ανθρώπου.
Νέκυια 20 kg: Οι δύο ιστορίες
Ένα παγκάκι είναι στη σκηνή, αυτό είναι το κύριο μέρος του σκηνικού. Σε αυτό κάθεται αυτή η γυναίκα και μας αφηγείται την ιστορία της. Ένας μονόλογος που διακόπτεται από το πέρασμα του ηλικιωμένου που οδηγεί ένα ποδήλατο. Δεν βλέπουμε το ποδήλατο, την ύπαρξη του δηλώνει το εξάρτημα που κάνει θόρυβο για να ειδοποιήσει για επικείμενο κίνδυνο. Το σκηνικό είναι απόλυτα μινιμαλιστικό και αφήνει περιθώρια στο θεατή να αναπτύξει τη φαντασία του.
Η σκηνοθέτης «πλέκει» τις δύο σκηνές για να φτιάξει το αφηγηματικό της σύμπαν και να δώσει ρυθμό στο έργο. Το πυκνό κείμενο του Σάκη Σερέφα κρατά την προσοχή του θεατή συνέχεια στην εξέλιξη του έργου, δίνοντας εσωτερικό ρυθμό σε αυτό. Παράλληλες ιστορίες λειτουργούν ως μνήμη, αυτό που σκέφτεται η γυναίκα και εμείς, με το οπτικοποιημένο πλέον το κείμενο, μπορούμε να το δούμε. Ο λόγος ελίσσεται ανάμεσα στο πένθιμο, τη μνήμη και το παράλογο. Είναι σα μια κλωστή που διαπερνά διαφορετικά περιβάλλοντα, τα σύρει, ενοποιεί έτσι με αυτά τα κομμάτια φτιάχνει μια μεγάλη ιστορία όπου τα αφηγηματικά κενά είναι τόσα όσο χρειάζεται για να αναπτυχθεί ο λόγος στο ανείπωτο, δηλαδή στο ασυνείδητο του θεατή, για να δημιουργήσει στο συνειδητό μια διαφορετική ιστορία, προσωπική για τον κάθε θεατή, μια μοναδική αφήγηση για τον κάθε θεατή.
Νέκυια 20 kg: Ο λόγος
Ο λόγος ερμηνεύεται με τέτοιο τρόπο από τους δύο ηθοποιούς, την Πελαγία Αγγελίδου, σα Νίκη, και τον Τάσο Παλαντζίδη, σαν Αντώνη, που το συναίσθημα είναι έκδηλο. Αλλάζουν την έκφραση τους με τέτοιο τρόπο που το ίδιο τους το σώμα είναι ένα εκφραστικό μέσο, πλήρως ενταγμένο στην αφήγηση του έργου. Ο θεατής κατανοεί πολύ εύκολα αυτές τις μικρές αλλαγές των χαρακτήρων, μπαίνει μέσα στην αφήγηση, γίνεται παραγωγικό μέρος της, άρα είναι πλέον δρων πρόσωπο.
Ο λόγος διακόπτεται όταν πρέπει για να γίνουν τα φλασμπάκ, να δοθούν τα στοιχεία που θα μας βοηθήσουν να κατανοήσουμε την αφήγηση των δύο ιστοριών. Σε αυτό βοηθούν οι άλλοι ηθοποιοί που ενσαρκώνουν τους δευτερεύοντες χαρακτήρες. Ο θεατής βλέπει τις θέσεις και τις παραθέσεις, είναι μάρτυρας της αναδίπλωσης του λόγου μέσα από τις πρωτεύουσες και δευτερεύουσες αντιθέσεις, όπως ορίζει η διαλεκτική δόμηση του λόγου. Σε αυτή τη δομή δίδεται μεγάλος χώρος στο μέρος της ιστορίας της Ελλάδας που αφορά στους χαρακτήρες της θεατρικής πλοκής.
Νέκυια 20 kg: Το κάλεσμα
Δεν έχουμε μόνο την εξιστόρηση των καταστάσεων που πέρασαν αυτά τα δύο πρόσωπα, αλλά και αυτές που συνεπικουρούν για τη δρομολόγηση αυτών των ατομικών ή οικογενειακών καταστάσεων. Η Νέκυια δεν καλεί μόνο τις ψυχές της κόρης και της γυναίκας, της Νίκης και του Αντώνη, αντίστοιχα. Με ανάλογο τρόπο γίνεται έκκληση στις ψυχές των προγόνων μας, η θεατρική πλοκή προτρέπει τον θεατή να ανατρέξει στο συλλογικό ασυνείδητο, να δημιουργήσει τη δική του έκφανση της ιστορίας, άρα, όταν η παράσταση τελειώσει έχει δημιουργηθεί ένα φάσμα κειμένων και, με μαγικό τρόπο, υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ αυτών, συναισθηματική εμπλοκή του θεατή που εκδηλώνεται με αυθόρμητο τρόπο η συγκίνηση.
Το θέατρο έχει πετύχει να λειτουργήσει ψυχοθεραπευτικά σε ατομικό και σε συλλογικό πεδίο. Η σκηνοθεσία έχει δέσει με παραγωγικό τρόπο τα μέρη του λόγου. Η σκηνοθέτρια έχει διδάξει τους ηθοποιούς για να ενσαρκώσουν με απόλυτη ακρίβεια τους χαρακτήρες και να κάνουν τις μεταστροφές τους. Τα σκηνικά και τα κοστούμια είναι ενταγμένα στην αφήγηση με αριστουργηματικό τρόπο. Η κινησιολογία δημιουργεί τους χαρακτήρες και τους αλλάζει όταν πρέπει.
Νέκυια 20 kg: Το εύρημα
Οι δύο πρωταγωνιστές είναι συγκλονιστικοί. Η γυναίκα είναι ανάμεσα στο λογικό και στην παράνοια, ενώ ο άντρας φαίνεται να ακολουθεί μια λογική συμπεριφορά. Το εύρημα του ποντικιού, που παίρνει μέρη του σώματος της πεθαμένης γυναίκας του, η κότα που του τα δίνει, μας αποδίδουν, με εξαιρετικά τρόπο, το κτέρισμα και τη συμφιλίωση με το θάνατο, αφού το αντικείμενο της φοβίας της γυναίκας του είναι αυτό που προσφέρει το εύρημα που κρατά ζωντανή -και υλικά- τη μνήμη της γυναίκας του. Μια παράσταση που δεν θα πρέπει να χάσετε.
ΝΕΚΥΙΑ 20 KG
Συγγραφέας: Σάκης Σερέφας
Σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Χρυσομάλη
Βοηθός σκηνοθέτης: Δημήτρης Καραγιάννης
Μουσική σύνθεση: Χρύσα Γούτα
Μουσική επιμέλεια: Ανδρομάχη Χρυσομάλη
Κίνηση: Δημήτρης Σωτηρίου
Σκηνικά: Ανδρομάχη Χρυσομάλη
Κοστούμια: Ανδρομάχη Χρυσομάλη
Βοηθός σκηνογράφος-ενδυματολόγος: Χριστίνα Γεωργιάδου
Ηθοποιοί: Πελαγία Αγγελίδου (Νίκη), Ζωή Ευθυμίου (Ευδοκία), Δημήτρης Καραγιάννης (Αντώνης, νέος), Αγγελική Κιντώνη (κόρη Νίκης), Μάρα Μαλγαρινού (Νίκη, νέα), Τάσος Παλαντζίδης (Αντώνης), Ιωάννης Κονιδάκης, Αλέξανδρος Τσακιρίδης
Φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη
Οργάνωση παραγωγής: Αθανασία Ανδρώνη
Παραγωγή: Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος
Θέατρο: Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών
Πρεμιέρα παράστασης: 8/3/2026.
Διαβάστε τις κριτικές θεάτρου που έχουμε δημοσιεύσει
Ο επιθεωρητής Ντρέικ και η μαύρη χήρα
