ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΛΗ

Ιαν 16, 2026 Κινηματογράφος 0

ΤΑΙΝΙΕΣ

ONE BATTLE AFTER ANOTHER

Μία μάχη μετά την άλλη: γράφει ο Γιάννης Ιωαννίδης

Κάπου στο βαθύ αμερικανικό Νότο, στα σύνορα με το Μεξικό, κάτω από την ανατριχιαστική σκιά του Τείχους του Τραμπ, δίπλα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών, εποπτεύει η φιγούρα της Περφίντια Μπέβερλι Χιλς, μία ατσάλινα δυναμική αντάρτισσα, μία μαύρη υπερσεξουαλική καλλονή. Η Περφίντια ηγείται των French 75, μίας αντιστασιακής ομάδας εξτρεμιστών που οργανώνουν την Επανάσταση. Θα χτυπήσουν το αμερικανικό κράτος που έχει παγιώσει ως κανονικότητα alt right τακτικές απέναντι στους πρόσφυγες, τους μαύρους, τους Μεξικάνους, τις γυναίκες, τους αδύναμους, τους διαφορετικούς.

Μία μάχη μετά την άλλη: Η ταινία

Εραστής της Περφίντια, σύντροφος στην παθιασμένη της μιλιταριστική ιδεολογία αλλά και ακούραστη λίμπιντο, είναι ο Μπομπ Φέργκιουσον. Ένας ταλαντούχος, νευρικός, οριακά nerd πυροτεχνουργός, που ανατινάζει και ανοίγει δρόμους για το στρατό της να ελευθερώνει πολιτικούς αιχμάλωτους και μετανάστες, να προκαλεί συμβολικά χτυπήματα σε πρεσβείες και κυβερνητικά κτίρια, να ληστεύει τράπεζες για να χρηματοδοτείται η εξέγερση.

Στον αντίποδα στέκεται ο συνταγματάρχης Στίβεν Λόκτζο -ένας ψυχωτικός στρατιωτικός με ακίνητο λαιμό, ναζιστικό κούρεμα και παγερά νεκρό, ανήθικο βλέμμα. Όταν οι French 75 χτυπούν το στρατόπεδο του και έρχεται αντιμέτωπος με την Περφίντια, το power game που διαδραματίζεται όσο είναι αιχμάλωτός της -κάπου ανάμεσα στην ταπείνωση και την σεξουαλική φαντασίωση- τον αναστατώνει. Εξαπολύει όλες τις παρακρατικές δυνάμεις και την καταδιώκει με μικτά κίνητρα -εκδίκησης και κάβλας. Και όταν ο λευκός εθνικιστής τσακώνει την μαύρη ανυπότακτη, ο εκβιασμός για να την απελευθερώσει (γιατί «ποιος στ’αλήθεια ενδιαφέρεται για το τι ανατινάζεις») είναι να τον συναντήσει στο δωμάτιο ενός ξενοδοχείου.