Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΝΤΡΕΙΚ ΚΑΙ Η ΜΑΥΡΗ ΧΗΡΑ

Μαρ 01, 2026 Θέατρο 0

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΘΕΑΤΡΟΥ

Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥ

Ο επιθεωρητής Ντρέικ και η μαύρη χήρα: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Είδαμε αυτήν την κωμική παράσταση στο θέατρο Art 63, στην Αθήνα. Μια κωμωδία με φάρσες και παρεξηγήσεις όπου η αστυνομική πλοκή παίζει σημαντικό ρόλο. Οι ηθοποιοί παίζουν με τους θεατές για να δώσουν περισσότερο ενδιαφέρον στην αντίληψη του θεατή.

Ο επιθεωρητής Ντρέικ και η μαύρη χήρα: Το πτώμα

Βρισκόμαστε σε ένα δωμάτιο όπου έχει γίνει ένας φόνος. Δεν βλέπουμε το πτώμα, υποθέτουμε ότι είναι πίσω από έναν καναπέ. Ο αρχιφύλακας προσπαθεί να εξιχνιάσει τον φόνο πριν έρθει ο επιθεωρητής. Δεν προλαβαίνει γιατί εμφανίζεται ο επιθεωρητής που έχει τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο να βρει τον φονιά. Από αυτό το σημείο και έπειτα ξεκινούν οι φάρσες και παρεξηγήσεις που δημιουργούν κωμικές καταστάσεις.

Το κωμικό στοιχείο είναι μια αράχνη που έχει ο αρχιφύλακας ως κατοικίδιο. Είναι μια μαύρη χήρα που αν σε τσιμπήσει πηγαίνεις στον άλλο κόσμο. Προς το τέλος θα αποδειχθεί ότι αυτή ήταν αρσενική και όχι θηλυκή, άρα ακίνδυνη. Σε όλο το έργο υπάρχουν αυτά τα κωμικά στοιχεία που αλλάζουν μερικώς την πλοκή, χωρίς αυτή να έχει εξελιχθεί αρκετά. Το ερώτημα παραμένει: ποιος είναι ο δολοφόνος;

Ο επιθεωρητής Ντρέικ και η μαύρη χήρα: Οι χαρακτήρες

Αντί αυτού υπάρχει το ερώτημα: υπάρχει τελικά πτώμα; Πόσο μάλλον που στο πρώτο πτώμα θα έρθουν να προστεθούν και άλλα που η απροσεξία ή η αδεξιότητα των δύο αστυνόμων θα δημιουργήσουν και άλλα. Αυτή η σειρά που πτωμάτων -που παραμένουν αθέατα- δημιουργούν νέα κωμικά τρικ που κάνουν τους θεατές να γελάσουν ή να μειδιάσουν. Αρκεί όμως αυτό;

Οι δύο άντρες ηθοποιοί και μια γυναίκα παίζουν και άλλους ρόλους, πολύ γρήγορα αλλάζουν και έχουμε μια βεντάλια προσώπων που φτιάχνουν μια μεγάλη ομάδα χαρακτήρων. Σε αυτά θα πρέπει να προσθέσουμε τον μουσικό που παίζει επί σκηνής και τον τεχνικό που, μερικές φορές, συνομιλούν με τους ηθοποιούς, άρα είναι αφηγηματικά στοιχεία. Αυτές οι δράσεις επαναλαμβάνονται και διασκεδάζουν τους θεατές που ήρθαν να δουν μια κωμωδία με φάρσες και παρεξηγήσεις.

Το θέμα είναι ότι αυτά επαναλαμβάνονται γύρω από ένα σημείο χωρίς να δημιουργούν μια άλλη πλοκή, λίγο ή πολύ διαφορετική από τις άλλες. Όμως δεν χάνεται το ενδιαφέρον του θεατή, ο σπιρτόζος τρόπος του ηθοποιού που ενσαρκώνει τον αρχιφύλακα, σώζει την κατάσταση και έχουμε μια κωμωδία χαρακτήρων, τελικά.

Ο επιθεωρητής Ντρέικ και η μαύρη χήρα: Τα χαρακτηριστικά

Τα σκηνικά είναι εξαιρετικά απλά. Ο σκηνικός χώρος περικυκλώνεται από τους θεατές, η σκηνή είναι η συνέχεια των καθισμάτων, άρα διευκολύνεται η διάδραση που, ομολογουμένως, είναι πλούσια. Ο φωτισμός ενιαίος, δεν διαχωρίζει τον χώρο και τα πρόσωπα, πολύ σωστά, για να είναι εύκολη και άμεση η διάδραση. Τα κοστούμια είναι απλά για τους αστυνομικούς, όμορφα και γκλάμουρους για να τονίζουν την ομορφιά της νεαρής γυναίκας, ανάλογα με την μεταμφίεση του ρόλου, έτσι ώστε να φαίνεται ότι πρόκειται για άλλο πρόσωπο που υποδύεται ο ίδιος ηθοποιός. Η μουσική τονίζει τις διαφορετικές καταστάσεις με τρόπο που δεν καλύπτει τη δράση.

Σε γενικές γραμμές αυτό το έργο διασκεδάζει τον θεατή χωρίς να εκβιάζει το γέλιο. Αυτό φάνηκε στα χειροκροτήματα και στο γέλιο που έβγαινε αυθόρμητα από τους θεατές.