Ιαν 24, 2026 Κινηματογράφος 0
Άμνετ: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Η ταινία «Άμνετ» («Hamnet»), είναι βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο΄Φάρελ. Αγγλία, 1580. Ο φτωχός δάσκαλος λατινικών Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Πολ Μέσκαλ) και η ανοιχτόμυαλη θεραπεύτρια Άγκνες (Τζέσι Μπάκλεϊ) γνωρίζονται, ερωτεύονται παθιασμένα και παντρεύονται. Θα αποκτήσουν τρία παιδιά και όσο εκείνος παλεύει για την επαγγελματική του καταξίωση ως συγγραφέας στη θεατρική σκηνή του μακρινού Λονδίνου, εκείνη αναλαμβάνει μόνη την ανατροφή της οικογένεια τους, στο Στράτφορντ.
Όταν η ασθένεια και η καταστροφή χτυπούν την πόρτα τους, ένα τραγικό γεγονός κλονίζει τον άλλοτε ισχυρό δεσμό τους, όμως αυτή η κοινή εμπειρία θα γίνει ο σπόρος για τον Άμλετ, το διαχρονικό αριστούργημα του Σαίξπηρ. Η ταινία «Άμνετ», είναι εμπνευσμένη από το ομώνυμο μυθιστόρημα της Μάγκι Ο’Φάρελ του 2020 -η Ζάο συνέγραψε το σενάριο με την Ο’Φάρελ- καθώς και από το δοκίμιο του 2004 «Ο θάνατος του Χάμνετ και η δημιουργία του Άμλετ», του λογοτέχνη Στίβεν Γκρίνμπλατ.
Η Ζάο και η Ο’Φάρελ υποδηλώνουν στο σενάριο της ταινίας «Άμνετ», ότι ο Σαίξπηρ μετέτρεψε και μετέφερε τη θλίψη του για τον πρόωρο χαμό του γιου του, σε κάθε γραμμή του έργου του «Άμλετ»: την αγωνία, τη ματαιότητά του να συνεχίσει, τη ζαλισμένη αδυναμία να αποφασίσει για οτιδήποτε. Κατά κάποιον τρόπο, ο ίδιος ο Σαίξπηρ είναι το φάντασμα, το ζωντανό νεκρό φάντασμα που καταδικάστηκε να περιπλανιέται δυστυχισμένο στον κόσμο, ενώ ο Άμνετ έμεινε ζωντανός. Η ψυχή του αγοριού δεν δολοφονήθηκε όπως αυτή του πατέρα του.

Η ταινία είναι γεμάτη συμβολισμούς. Αυτό που παρατηρούμε είναι ότι τα σύμβολα είναι τοποθετημένα στον κινηματογραφικό λόγο εκεί ακριβώς που πρέπει, δεν δημιουργούν εντυπώσεις, αλλά τονίζουν αυτά τα σημεία που θα δημιουργήσουν, στο ασυνείδητο του θεατή, αυτές τις εικόνες που θα τον βοηθήσουν να ξεκλειδώσει τον λόγο και να φτάσει στον πυρήνα του θέματος που η ταινία διαπραγματεύεται. Σε αυτή τη λογική θα αναφερθούμε σε αυτό το κείμενο.
Η Άγκνες είναι μια γυναίκα απόμακρη, ζει στη φύση έχοντας κερδίσει την ψυχική γαλήνη από την αρμονία του φυσικού περιβάλλοντος. Άλλωστε η μητέρα της έχει έρθει από το δάσος και αυτή ψάχνει να βρει όταν φωλιάζει μέσα σε αυτό. Η έκκληση προς τη μητέρα που έχει πεθάνει είναι παντού. Το δάσος είναι το αναφερόμενο στη μητέρα. Από αυτή έχει πάρει τη δύναμή της να θεραπεύει κάποιες ασθένειες, να κάνει κάποια «θαύματα», όπως όταν ανέστησε την δεύτερη κόρη της που φαινομενικά είχε πεθάνει αμέσως μετά τη γέννα. Δεν θα τα καταφέρει όμως με τον Άμνετ. Η απώλεια του γιού της θα στοιχίσει πολύ σε αυτή τη γυναίκα που θεωρεί ότι δεν είναι πλέον ικανή.
Η πρώτη σκηνή της ταινίας θυμίζει γέννα. Η Άγκνες είναι κουλουριασμένη, όπως ένα έμβρυο στην κοιλιά της μάνας του, σε μια ρίζα ενός μεγάλου δέντρου. Πίσω της βρίσκεται μια κουφάλα στο χώμα που φτάνει μέχρι ενός σημείου της ρίζας του. Αυτή η κουφάλα μοιάζει με τη μήτρα και η Άγκνες θαρρείς ότι έχει βγει από αυτή. Το γάντι της μητέρας της είναι αυτό από το οποίο θα πιαστεί το γεράκι για να φάει. Είναι γαντζωμένο σε αυτό και δέχεται να το κάνει βόλτα η Άγκνες. Έτσι τη γνώρισε ο δάσκαλος των λατινικών, ο Ουίλιαμ, και την ερωτεύτηκε.

Το γεράκι εμφανίζεται με την Άγκνες και όταν αυτή και ο Ουίλιαμ θα νιώσουν τον έρωτα. Είναι σαφές ότι αυτό είναι το πνεύμα, η ψυχή. Το γεράκι, λοιπόν, έχει να κάνει με την ψυχή του Άμνετ, όταν πεθάνει. Αυτό ακολουθεί η Άγκνες για να συμφιλιωθεί με τον θάνατο του γιου της, αλλά δεν τα καταφέρνει. Η φύση είναι αυτή που δίνει ερεθίσματα στην Άγκνες, όπως τα νερά του ποταμού όταν μπαίνουν στο σπίτι που υποδηλώνουν ότι πρέπει να γεννήσει, πρέπει να τα καταφέρει, και, όντως, κάνει δίδυμα.
Έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον ο θάνατος και η ταφή του Άμνετ. Αυτός πάει να ξαπλώσει με την αδελφή του που είναι ετοιμοθάνατη. Δεν θέλει αυτή να φύγει και της λέει ότι θα της δώσει τη ζωή του, ο χάρος θα τους μπερδέψει, αφού είναι δίδυμοι. Όντως, η αδελφή του γίνεται καλά και αυτός πεθαίνει. Μπορεί όλα αυτά να φαντάζονται μυστικιστικά, αλλά δεν είναι. Η ψυχή και το σώμα, στην ταινία, είναι άρρηκτα συνδεδεμένα, όπως οι δύο όψεις ενός νομίσματος, ακολουθώντας περισσότερο τη λογική του Ηράκλειτου παρά τον θρησκευτικό ιδεαλισμό. Η ταφή του Άμνετ θα γίνει κανονικά, όμως θα επαναληφθεί.
Η Άγκνετ θα πάει στο Λονδίνο για να δει το θεατρικό έργο που ανεβάζει ο σύζυγός της, ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ. Βλέπει ότι αυτός ζει σε μια σοφίτα, φτωχικά, αν και είναι πετυχημένος θεατρικός συγγραφέας, ενώ έχει χτίσει το μεγαλύτερο σπίτι στο Στάτφορντ, για την οικογένειά του. Παρακολουθεί το θεατρικό έργο και σε αυτό δεν αναγνωρίζει τον χαμένο γιο της. Ο τίτλος του «Η τραγωδία του Άμλετ» -που ως «Άμλετ» είναι ορόσημο στη θεατρική ιστορία- παραπέμπει στον χαμένο γιο της. Στο δεύτερο μισό του έργου ο Άμνετ αναδύεται και είναι ολοζώντανος στα μάτια της Άγκνες. Θαρραλέος, ικανός να αποδώσει δικαιοσύνη, πεθαίνει, τελικά, από το φαρμάκι του βασιλιά της Δανίας που έχει σκοτώσει με τον ίδιο τρόπο που αυτός σκότωσε τη μάνα του.

Η σκηνή που η Άγκνες τείνει το χέρι στον ηθοποιό είναι άμεση αναφορά στο άγγιγμα με το οποίο η Άγκνες έβλεπε πολλά πράγματα στην ψυχή του ανθρώπου. Τώρα βλέπει τον γιο της μέσα από αυτό τον ηθοποιό. Ο Άμνετ ανασταίνεται και, μετά τον «θάνατο» του ηθοποιού, φεύγει πλέον ευτυχισμένος αφού η ψυχή του έχει ηρεμήσει εφόσον η μητέρα και ο πατέρας του έχουν συμφιλιωθεί με το φευγιό του, μένει όμως, έτσι, στην αθανασία. Αυτή η δεύτερη ταφή είναι η πιο σημαντική. Η ταφή, με την θρησκευτική τελετουργία, είναι μια σύμβαση, αυτή όμως όταν γίνεται με πνευματικό τρόπο είναι μια ανάσταση και ένας θάνατος μαζί, όπως γίνεται στη γέννα: το έμβρυο πεθαίνει και συγχρόνως ανασταίνεται το παιδί. Αυτό το θαύμα της φύσης γίνεται στο τέλος του θεατρικού έργου και ο έρωτας της Άγκνες στο σύζυγό της ανασταίνεται, επίσης.
Η σκηνοθεσία τα έχει βάλει όλα στη θέση τους, έτσι ακριβώς όπως πρέπει, με τρόπο που αν κάτι βγάλεις όλο το σκηνοθετικό οικοδόμημα καταρρέει. Τα σύμβολα δεν είναι κλειστές δομές, αλλά συνδετικοί κρίκοι για να καταλάβεις τι γίνεται. Οι ηθοποιοί παίζουν πολύ πειστικά τον ρόλο τους. Οι εκφράσεις του προσώπου, οι κινήσεις του σώματος και ο λόγος βρίσκονται σε πλήρη έκφραση για να αποδοθεί το νόημα έτσι ακριβώς όπως πρέπει για να δημιουργηθεί η εικόνα της ανάστασης και του θανάτου. Σε όλα αυτά βοηθά το πολύ καλό μοντάζ που δένει τις σκηνές, δημιουργεί μεγάλη οικονομία του λόγου και δομεί τον ρυθμό που χρειάζεται. Η μουσική είναι το υπόβαθρο που χρειάζεται ο κινηματογραφικός λόγος για να πάρει δύναμη. Τα σκηνικά και τα κοστούμια αναβιώνουν τον βρετανικό μεσαίωνα με απόλυτη πιστότητα.

Η Κινέζα σκηνοθέτρια συνεχίζει την αξιόλογη πορεία της στον κινηματογράφο που την ξεκίνησε το 2010 με τη μικρού μήκους ταινία «Daughters» και τη συνέχισε με τη μεγάλου μήκους «Songs my brothers taught me», εισπράττοντας την αποδοχή του κοινού και του κινηματογραφικού κόσμου και δημιουργώντας έναν δρόμο από τον οποίο δεν παρέκκλινε μέχρι σήμερα. Τα 189 βραβεία που έχει κερδίσει το αποδεικνύουν. Αυτή η ταινία έχει κερδίσει 56 βραβεία και είναι υποψήφια για 8 Όσκαρ (κάστινγκ, μουσικής, καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, Α΄ γυναικείου ρόλου).
ΑΜΝΕΤ
(ΗΑΜΝΕΤ)
Σκηνοθεσία: Chloé Zhao
Σενάριο: Chloé Zhao, Maggie O’Farrell (συγγραφέας του μυθιστορήματος)
Φωτογραφία: Lukasz Zal
Μοντάζ: Affonso Gonçalves, Chloé Zhao
Μουσική: Max Richter
Ήχος: Johnnie Burn, Brendan Feeney, Christoph de la Chevallerie, James Bowman
Σκηνικά: Alice Felton
Κοστούμια: Malgosia Turzanska
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Tim Blake, Andrew Forrest
Παραγωγοί: Nicolas Gonda, Pippa Harris, iza Marshall, Sam Mendes, Maggie O’Farrell, Caroline Reynolds, Steven Spielberg
Ηθοποιοί: Jessie Buckley (Άγκνες), Paul Mescal (Ουίλιαμ Σαίξπηρ), Jacobi Jupe (Άμνετ), Olivia Lynes (Τζούντιθ), Joe Alwyn (Μπαρθόλομιου), Justine Mitchell (Τζόαν), Emily Watson (Μαίρη), David Wilmot (Τζον), Freya Hannan-Mills (Ελίζα)
Χώρα παραγωγής: Αγγλία, ΗΠΑ
Έτος παραγωγής: 2025
Γλώσσα: αγγλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Είδος: τραγωδία, χαρακτήρων, βιογραφία
Διάρκεια: 125΄
Εταιρεία διανομής: Tanweer
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 22/1/2026
Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας διαβάστε εδώ.
Διαβάστε που παίζονται οι ταινίες στη Θεσσαλονίκη
Διαβάστε τις κριτικές κινηματογράφου που έχουμε δημοσιεύσει
Διαβάστε τη γνώμη των άλλων κριτικών κινηματογράφου
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 19, 2026 0
Ιαν 19, 2026 0
Ιαν 17, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 22, 2026 0
Ιούν 09, 2017 138
Οκτ 12, 2014 2
Μαρ 22, 2014 2
Νοέ 13, 2014 2
Νοέ 09, 2014 2
Μαρ 08, 2014 2
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 23, 2026 0
Ιαν 22, 2026 0

Δείτε το τρέιλερ της ταινίας μας, που συμμετέχει το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.
SOTOS, EVERLASTING PAINTER (TRAILER)
ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΡΑΓΚΟΥΛΗΣ
Email: info@filmandtheater.gr
Τηλ: (+30) 6974123481
Διεύθυνση: Ιωαννίνων 2, 56430, Σταυρούπολη Θεσσαλονίκη
![]()