Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Μαρ 02, 2026 Κινηματογράφος 0

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

CRIME 101

Ο δρόμος του εγκλήματος: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Ταινία δράσης και αστυνομικής πλοκής, κρατά το ενδιαφέρον του θεατή αμείωτο σε όλη τη διάρκεια της. Το σενάριο έχει λογική ανάπτυξη, στην πάλη μεταξύ καλού και κακού. Υπάρχουν όμως κάποια σημεία που θα πρέπει να τα δούμε με ιδιαίτερη προσοχή.

Ο δρόμος του εγκλήματος: Η υπόθεση

Ένας κακοποιός ληστεύει χωρίς να αφήνει ίχνη και χωρίς να σκοτώνει. Είναι ένας πονοκέφαλος για την αστυνομία, ακόμα και ο ομοσπονδιακός ντετέκτιβ δεν μπορεί να εξιχνιάσει αυτό το μυστήριο. Ανάμεσα στους αστυνομικούς-ερευνητές υπάρχει μόνο ένας που εμμένει στη θεωρία του και την ακολουθεί μέχρι το τέλος.

Διαβάστε που και ποιες ώρες παίζονται οι ταινίες στη

Θεσσαλονίκη, το τρέιλερ, την κριτική για κάθε ταινία εδώ.

Πραγματικά η εμμονή του θα βγάλει κάπου. Θα βρει τα ίχνη του εγκληματία όταν αναλάβει τη φύλαξη κάποιων χρυσαφικών που έρχονται αεροπορικώς και παράνομα, χωρίς δασμούς. Τότε όμως θα βρεθεί μπροστά σε δύο εγκληματίες. Εκεί υπάρχει η σύγκρουση μεταξύ του καλού και του κακού. Ο ένας από τους δύο κακοποιούς εκπροσωπεί το καλό και ο άλλος το κακό. Ο ντετέκτιβ παρακολουθεί, ανήμπορος να δράσει. Τη λύση δίνει ο καλός κακοποιός, ο Ντέιβις, για τον οποίο δεν ξέρουμε παρά ελάχιστα.

Ο σκηνοθέτης βάζει τη σχέση με μια γυναίκα να είναι αυτό πού θα διερευνήσει τον ψυχικό του κόσμο. Αυτή θέλει να μάθει και, πάλι, ο θεατής ταυτίζεται με αυτή την γυναίκα. Τελικά αυτή καταλαβαίνει τα πάντα, όταν θα έχουμε φτάσει στο τέλος της δράσης. Τότε θα αρχίσει η συναισθηματική εμπλοκή. Αυτό που είναι κατανοητό είναι ότι το καλό και το κακό συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο ή μέσα σε μια ομάδα, όπως οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Το να ανακαλύψεις ποιο είναι το καλό και ποιο το κακό φέρνει απόλαυση.

Ο δρόμος του εγκλήματος: Η απόλαυση

Αυτή την απόλαυση τη βλέπουμε στο πρόσωπο του ντετέκτιβ όταν μπαίνει στο καινούργιο του αμάξι που είναι δώρο του κακοποιού που, ουσιαστικά, του έχει σώσει τη ζωή. Αυτός τον έσωσε από τη φυλακή, άρα του ξεχρέωσε την υποχρέωση. Σε αυτό το σημείο μπορούμε να διακρίνουμε ένα διδακτισμό. Αυτός δεν επισκιάζει το αίσθημα της απόλαυσης, επειδή αυτή είναι πιο δυνατή. Όλα αυτά υπάρχουν μέσα στην αφήγηση που έχει έντονη δράση που, μερικές φορές, σου κόβει την ανάσα. Τα αυτοκίνητα που τρέχουν, χωρίς να πάθουν κάτι, οι στατικές σκηνές που κόβουν τον έντονο ρυθμό, για να γράψουν το συναίσθημα, είναι πολύ σωστά επιλεγμένα. Αυτά τα ειδικά εφέ δημιουργούν το συναίσθημα τις έντασης που χρειάζεται μια ταινία δράσης. Τα ακριβά αυτοκίνητα, τα όμορφα ρούχα και τα εντυπωσιακά σκηνικά σε βάζουν σε μια κατάσταση που θα ήθελες να ζήσεις, έστω μια φορά στη ζωή σου.

Η κάμερα παρακολουθεί, γοητεύεται από το όμορφο πρόσωπο του πρώτου κακοποιού και, σε ένα βαθμό, ταυτίζεται. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με τον δεύτερο κακοποιό. Αυτός δεν είναι τόσο όμορφος, ούτε θα μπορούσε να ανήκει στη λεγόμενη υψηλή κοινωνία. Άρα είναι ένας παρίας που κανένας δεν τον θέλει, συμπεριλαμβανομένου και του θεατή. Παρατηρούμε ότι εδώ υπάρχει μια διάκριση, εν πολλοίς ταξική. Θέλουμε να επικρατήσει το καλό, αλλά, το καλό που του θέλουμε, να είναι με το μέρος μας, όπου το «μας» είναι το σύστημα. Ακόμη και σε αυτό το αξιοπρεπές σενάριο η ιδεολογική τοποθέτηση υπέρ του συστήματος που κανονίζει τα της διακυβέρνησης της κοινωνίας είναι παρούσα και είναι ισχυρή. Δεν έχουμε ξεφύγει από μια ταινία που μας βάζει μέσα στην τακτοποίηση της τάξης στη δυτική κοινωνία.

Ο δρόμος του εγκλήματος: Το ιδεολογήμα

Αν σε όλα αυτά βάλουμε τον χαρακτήρα του καλού και μη συμβατικού αστυνομικού θα έχουμε κλείσει τον κύκλο. Αυτό το σημείο όμως θέλει προσοχή. Ο καλός μπάτσος είναι αντισυμβατικός, θέλει μόνο όσα είναι απαραίτητα, αλλά όταν του δωρίζεται ένα καλό αμάξι το δέχεται και, επιπλέον, είναι ευχαριστημένος, το βλέπουμε στο πρόσωπο του. Άρα, όσο αντισυμβατικός και να είσαι μπορείς να δεχτείς ένα ακριβό δωράκι, δεν χάθηκε ο κόσμος, κανένας δεν θα σε κατηγορήσει, αν δεν υπάρχουν αποδείξεις ενοχής. Εδώ η ηθική του συστήματος μπάζει νερά. Ο θεατής προτρέπεται στο να ακολουθήσει αυτόν τον τρόπο που δεν είναι ο ενδεδειγμένος, σύμφωνα με τους κανόνες της ηθικής και στη δυτική κοινωνία. Έχουμε μια ευέλικτη πρόταση που, όμως, είναι αποδομική ,όσον αφορά στην δομή της κοινωνίας.

Η σκηνοθεσία δένει καλά τα πλάνα. Δεν αφήνει περιθώρια για άλλες ερμηνείες, για μια κριτική στο κοινωνικό γίγνεσθαι. Άλλωστε αυτές οι ταινίες δεν έχουν αυτόν τον στόχο. Τα σκηνικά εντυπωσιάζουν. Τα κοστούμια βοηθούν να φτιαχτούν οι χαρακτήρες. Η μουσική προσθέτει ένταση εκεί που πρέπει. Οι ερμηνείες είναι τόσο όσο για να δημιουργηθεί αυτή η ατμόσφαιρα που προτείνει μια κοινωνία σωστή μεν, ελαστική όμως εκεί που πρέπει, έτσι όπως ακριβώς είναι ο τρόπος διακυβέρνησης στο σύστημα που την κυβερνά. Το μοντάζ δημιουργεί έντονο ρυθμό, έχει τις παύσεις του εκεί που πρέπει, ακολουθεί ακριβώς τους κανόνες μιας ταινίας δράσης.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

(CRIME 101)

Σκηνοθεσία: Bart Layton

Σενάριο: Bart Layton, Don Winslow (νουβέλα)

Φωτογραφία: Erik Wilson

Μοντάζ: Julian Hart, Jacob Secher Schulsinger

Μουσική: Blanck Mass

Ήχος: Michael Kaleta, Andrew Stirk, Paul Davies

Σκηνικά: Kathy Lucas, Jesus D. Torres

Κοστούμια: Jenny Eagan

Παραγωγοί: Tim Bevan, Dimitri Doganis, Eric Fellner, Benjamin Grayson, Chris Hemsworth, Bart Layton, Shane Salerno, Derrin Schlesinger

Ηθοποιοί: Chris Hemsworth (Ντέιβις), Peter Banifaz (Μπεν Χαντάντ), Babak Tafti (Αλί), Payman Maadi (Σάμι Κασέμ), Mark Ruffalo (Λου), Halle Berry (Σάρον), Hossein Mardani (Μασούντ), Jennifer Jason Leigh (Άντζι)

Χώρα παραγωγής: Αγγλία, ΗΠΑ

Έτος παραγωγής: 2026

Γλώσσα: αγγλικά

Είδος: αστυνομική, δράση

Χρώμα: έγχρωμη

Διάρκεια: 140΄

Εταιρεία διανομής: Feelgood

Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 12/2/2026

Για περισσότερες πληροφορίες για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.

Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει

Δείτε που και ποιες ώρες παίζονται οι ταινίες στη Θεσσαλονίκη

Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ