ΖΟΥΣΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ

Ιαν 16, 2026 Κινηματογράφος 0

ΤΑΙΝΙΕΣ

VIVRE SA VIE

Ζούσε τη ζωή της: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος

Στην πραγματικότητα και παρά την ακρίβεια του υπότιτλου της τρίτης ταινίας του Ζαν-Λικ Γκοντάρ που ξεκαθαρίζει πως ό,τι ακολουθεί είναι «μια ταινία σε 12 πίνακες» (εννοώντας προφανώς τα κεφάλαια που στη συνέχεια θα χωρίσουν σε μικρότερες ενότητες την αφήγηση της ταινίας), το «Ζούσε τη Ζωή της» αποτελείται από πολλά περισσότερα, άπειρα μικρά, μεγάλα, μεγαλύτερα, αόρατα, επιβλητικά, κομμάτια που συναρμολογούνται και αποσυναρμολογούνται σχεδόν λες την ίδια στιγμή που γυρίζεται η ταινία και με μια μοναδική στην ιστορία του κινηματογράφου διαστολή του χρόνου, σαν αυτό το παιχνίδι με τα μέρη του όλου να συμβαίνει αέναα, όσα χρόνια κι αν περάσουν, ατομικά και συλλογικά σε κάθε ένα και όλους μαζί τους θεατές της.

Ζούσε τη ζωή της: Η ταινία

Ήδη από τη σύνθεση των τίτλων της αρχής, δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως αυτή η ταινία θα είναι φτιαγμένη από θραύσματα εικόνων, λέξεων και ήχων, σαν ένα άναρχο ψηφιδωτό που κάθε ένα του κομμάτι θα αφηγείται ξεχωριστά τη δική του ιστορία και όλα μαζί μια άλλη, ίσως μεγαλύτερη, ίσως σημαντικότερη. Ίσως και όχι.

Η κάμερα εξερευνά προφίλ, ανφάς και πάλι προφίλ το πρόσωπο μιας γυναίκας. Στο ανφάς η γυναίκα κοιτάζει κατάματα την κάμερα. Όχι για πολύ. Πάνω στα μάτια της πέφτουν οι τίτλοι της ταινίας. Το αριστουργηματικό εμμονικό μουσικό θέμα του Μισέλ Λεγκράν σταματά ακριβώς τη στιγμή που θα έπρεπε να συνεχίσει και ξεκινά ξανά τη στιγμή που θα έπρεπε να σταματήσει.