ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ SOLARIS

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΠΡΙΛΙΟΥ-ΙΟΥΝΙΟΥ 2026

Προγραμματισμός: γράφει ο Γιάννης Πετρόπουλος

Η Κινηματογραφική Λέσχη Solaris συνεχίζει στον Πολυχώρο Τέχνης-καφέ, Η Λυσσασμένη Γάτα, Επισκόπου Κίτρους Νικολάου 4, πίσω από την ΕΥΑΘ, περιοχή Σιντριβάνι-Ροτόντα, στη Θεσσαλονίκη, το αφιέρωμα στην κωμωδία, με ταινίες που έχουν ξεχωρίσει, από διαφορετικές χώρες, και συνεχίζει με άλλα τρία αφιερώματα, μέχρι τον Ιούνιο. Οι προβολές θα γίνονται κάθε Πέμπτη στις 8.00 μμ. Τις ταινίες θα προλογίζει ο Γιάννης Φραγκούλης, κριτικός και θεωρητικός του κινηματογράφου, ο οποίος θα συζητάει με το κοινό, μετά την προβολή της κάθε ταινίας, τα θέματα που η ταινία εμπεριέχει στο κινηματογραφικό της κείμενο.

Προγραμματισμός: Η κωμωδία

Συνεχίζουμε με την αριστουργηματική ταινία του Τσάρλι Τσάπλιν «Ο χρυσοθήρας» (1925), την Πέμπτη 16 Απριλίου 2026. Τυχοδιώκτες από όλες τις γωνιές της υφηλίου συρρέουν στην παγωμένη Αλάσκα, όπου επικρατεί ο «πυρετός του χρυσού». Ανάμεσά τους και ένας αλητάκος, ο Τσάρλι, που ψάχνει και αυτός για χρυσάφι. Θα ζήσει πολλές απογοητεύσεις, θα ρισκάρει τη ζωή του, θα στερηθεί σχεδόν τα πάντα, θα συγκρουστεί με τους σκληροτράχηλους και άξεστους χρυσοθήρες της περιοχής, αλλά στο τέλος οι προσπάθειές του να αποκτήσει πλούτη και ευτυχία θα ευοδωθούν. 

Δύο σκηνές από τον «Χρυσοθήρα» παραμένουν ανεξίτηλα χαραγμένες στη μνήμη των κινηματογραφόφιλων: το εορταστικό δείπνο με βραστό μποτάκι και η έξοχη χορογραφία με τα καρφωμένα ψωμάκια σε δύο πιρούνια (γνωστή ως «Oceana Roll Dance»). Σχολιαστές της εποχής αναφέρουν ότι, στην πρεμιέρα της ταινίας στο Βερολίνο, το κοινό, ασυγκράτητο, χειροκροτούσε φρενιασμένα, αναγκάζοντας τον μηχανικό προβολής να σταματήσει το φιλμ, να ξανατυλίξει την μπομπίνα και να ξαναπαίξει τη σκηνή του χορού! 

Προγραμματισμός: Η συνέχεια

Είναι η πρώτη ταινία για την οποία ο Τσάπλιν έγραψε μουσική εκ των υστέρων. Η σύνθεσή του ισορροπεί με μαεστρία και χάρη ανάμεσα στη δραματικότητα, το χιούμορ και τον ρομαντισμό, σχολιάζει την εικόνα με ευφυέστατο τρόπο και υπογραμμίζει το κωμικό στοιχείο στις ατομικές σκηνές. Ακούγοντας το soundtrack της ταινίας αναγνωρίζει κανείς συμφωνικά μοτίβα από διάσημα έργα του Βάγκνερ, του Τσαϊκόφσκι και του Ρίμσκι-Κόρσακοφ. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ) 

Το αφιέρωμα τελειώνει με την ταινία του Γούντι Άλλεν, «Συμφωνίες και ασυμφωνίες» (1999), την Πέμπτη 23 Απριλίου 2026. Ο Έμετ Ρέι, ένας εκκεντρικός μουσικός της δεκαετίας του 1930, θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους κιθαρίστες της τζαζ στον κόσμο. Στην  προσωπική του ζωή όμως είναι ανεύθυνος, σπάταλος, αλαζόνας, αλκοολικός, αδιόρθωτος γυναικάς, δεινός τζογαδόρος και έμπειρος προαγωγός. Σε επαγγελματικό επίπεδο, ο Ρέι αναγκάζεται να αλλάζει διαρκώς τα μαγαζιά στα οποία εμφανίζεται, αφού οι ιδιοκτήτες τους είναι συνέχεια εξοργισμένοι από τη συμπεριφορά του, καθώς στην καλύτερη περίπτωση απλά αργεί, ενώ στη χειρότερη ή εμφανίζεται ήδη μεθυσμένος ή δεν εμφανίζεται καθόλου.

Το μόνο που τον σώζει είναι το εκπληκτικό του ταλέντο στη μουσική. Ο Ρέι δεν αγαπά κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό του, ωστόσο, όταν κάποια στιγμή, στη διάρκεια μιας περιοδείας, σε μια παράκτια πόλη, θα συνδεθεί με τη Χάτι, μια κωφάλαλη κοπέλα που λατρεύει τόσο τον ίδιο όσο και τη μουσική του, η ζωή του θα πάρει μια απρόβλεπτη τροπή. Η μεγάλη αγάπη του Γούντι Άλεν για τη μουσική τζαζ και η ικανότητά του να σκηνοθετεί βιογραφίες φανταστικών προσώπων, συνδυάζοντας τη μυθοπλασία με το ντοκιμαντέρ, όπως στο φιλμ «Ζέλιγκ», βρίσκονται στη βάση αυτής της γεμάτης μουσικής, θαυμάσιας κωμωδίας. Η ταινία οφείλει πολλά στην εξαιρετική ερμηνεία του Σον Πεν και είναι ένας έμμεσος φόρος τιμής στον σπουδαίο κιθαρίστα της τζαζ, τον τσιγγάνο, βελγικής καταγωγής, Τζάνγκο Pάινχαρντ.  (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Ψυχανάλυση

Η επόμενη προβολή θα είναι αφιερωμένη σε ένα μεγάλο κλασικό του κινηματογράφου και θα ενταχθεί στο τμήμα του προγραμματισμού μας «Η Ψυχανάλυση στον Κινηματογράφο». Ο Ερίκ Ρομέρ, γαλλικής καταγωγής, ήταν από τους πρωτεργάτες του Νέου Κύματος, προσθέτοντας τα δικά του χαρακτηριστικά που σημάδεψαν τον γαλλικό κινηματογράφο. Θα προβληθεί η ταινία του «Έρωτας το απόγευμα» (1972), την Πέμπτη 30 Απριλίου 2026.

Ο Φρεντερίκ ζει ήσυχα με την οικογένειά του. Είναι συνεταίρος σε ένα μικρό δικηγορικό γραφείο των Παρισίων και παντρεμένος με την Έλεν, μια δασκάλα που περιμένει το δεύτερο παιδί τους. Τα απογεύματά του τα περνά με φαντασιώσεις για άλλες γυναίκες. Δεν έχει όμως πρόθεση να μετατρέψει αυτές τις φαντασιώσεις σε πράξεις. Αλλά κάποια στιγμή θα βρεθεί σε μεγάλο δίλημμα, όταν η πρώην ερωμένη ενός φίλου του, η οποία τον επισκέπτεται στο γραφείο του, αποφασίζει να τον αποπλανήσει. Πρόκειται για την τελευταία ταινία του Ρομέρ από τον κύκλο «Έξι ιστορίες ηθικής». Ένα ψυχογράφημα ενός ερωτικού τρίο, με βαθιά ανάλυση κάθε ηθικής παραμέτρου. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Η μεραρχία

Την Πέμπτη 7 Μαΐου 2026 θα προβληθεί η «Μυστική Ταινία». Η ταινία θα είναι μια έκπληξη για τους φίλους και θεατές της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris. Όσοι έρχονται στις προβολές μας ξέρουν την εμμονή μας στον καλό κινηματογράφο. Το μόνο που μπορούμε να πούμε για αυτή την ταινία είναι ότι έχουμε να κάνουμε με ένα αριστούργημα του σοβιετικού κινηματογράφου, ενός αγαπημένου δημιουργού και ποιητή. Μια ωδή στον πόλεμο Σοβιετικής Ένωσης και Γερμανίας, ένα έπος που καθηλώνει τον θεατή με τη δομή του και τον ποιητικό τρόπο αφήγησης, που δυστυχώς στην εποχή μας είναι επίκαιρο!

Και επανερχόμαστε στην ελληνική ταινία, αυτή τη φορά ένα θαυμάσιο ντοκιμαντέρ του Κώστα Σταματόπουλου, «Πειθαρχική μεραρχία 999» (2025), την Πέμπτη 14 Μαΐου 2026. Υπήρχαν Γερμανοί αντιφασίστες; Η ταινία του Κώστα Σταματόπουλου όχι μόνο απαντά καταφατικά σε αυτή την ερώτηση, πολύ περισσότερο περιγράφει, με ποιητικό τρόπο, την ζωή τους πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Προγραμματισμός: Η ιστορική έρευνα

Είναι γνωστό ότι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης δεν είχαν φυλακιστεί μόνο Εβραίοι. Μαζί με αυτούς υπήρχαν τσιγγάνοι, ομοφυλόφιλοι και Γερμανοί κομμουνιστές. Από την αφήγηση του ντοκιμαντέρ μαθαίνουμε ότι αυτοί οι κομμουνιστές φυλακισμένοι και άλλοι Γερμανοί επίσης κομμουνιστές εστάλησαν τελικά στον πόλεμο όταν είχαν μειωθεί πολύ οι ανθρώπινες εφεδρείες της Γερμανίας. Δεν τους είχαν εμπιστοσύνη για να τους στείλουν στο ανατολικό μέτωπο, δημιούργησαν την Πειθαρχική Μεραρχία 999 και τους έδωσαν ρόλους υποστηρικτικούς στο γερμανικό στράτευμα.

Μια από τις σημαντικές πληροφορίες που αυτό το ντοκιμαντέρ μας δίνει είναι ότι περισσότερα από 1.000 άτομα, στην Ελλάδα, αυτομόλησαν στην εθνική αντίσταση και εντάχθηκαν στο ΕΑΜ, κατά την διάρκεια της κατοχής. Άλλοι δεν τόλμησαν να το κάνουν γιατί οι ναζί εκτέλεσαν όσους είχαν καταφύγει στις γραμμές της ελληνικής εθνικής αντίστασης και τους είχαν συλλάβει. Αυτοί που έμειναν έδιναν όμως πληροφορίες και βοηθούσαν την αντίσταση των Ελλήνων στην κατοχή. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Κοντινό πλάνο

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα στον ιρανικό κινηματογράφο. Η πρώτη ταινία που θα προβληθεί είναι το «Κοντινό πλάνο» (1990), του Αμπάς Κιαροστάμι, την Πέμπτη 21 Μαΐου 2026. Σε αυτή την ταινία έχουμε τον βασικό χαρακτήρα που συλλαμβάνεται για απάτη, καθώς υποδύεται στην πραγματικότητα τον μεγάλο σκηνοθέτη Μοχσέν Μαχμαλμπάφ! Σε συνάντησή του με τον Κιαροστάμι, καθώς το φιλμ βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, ο παραχαράκτης αποδεικνύεται τόσο αθεράπευτα ερωτευμένος με το σινεμά που δανείζεται την ταυτότητα του σκηνοθέτη για να περάσει το μήνυμά του.

Αυτός ο άνθρωπος εξαπάτησε όμως και μια οικογένεια, αποσπώντας χρήματα για να παίξουν υποτίθεται τα παιδιά της στην ταινία του, τη νέα ταινία του Μαχμαλμπάφ, αφού υποτίθεται ότι είναι ο Μαχμαλμπάφ. Τον ξετρύπωσαν όμως και τον έστειλαν σε δίκη, από όπου και θα ξεκινήσει το αριστουργηματικό οδοιπορικό του Κιαροστάμι και ο τρελός χορός της κάμεράς του.

Ο Κιαροστάμι φέρνει κάποια στιγμή αντιμέτωπους τον Μαχμαλμπάφ και τον παραχαράκτη του σε μια ταινία που πρέπει να δεις για να εκτιμήσεις τη μεγαλοπρέπειά της, μιας και τα λόγια είναι φτωχά να μιλήσουν για την εικόνα. Ελεγεία πραγματική για την ταυτότητα, τον άνθρωπο αλλά και το ίδιο τον κινηματογράφο, μια κολοσσιαία στιγμή ενός συγκλονιστικού δημιουργού που μιλά για έναν άλλο δημιουργό, με σεβασμό και αγάπη. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Μεθυσμένα άλογα

Η επόμενη ταινία, την Πέμπτη 28 Μαΐου 2026, είναι τα «Μεθυσμένα άλογα» (2000) του Μπαχμάν Γκομπαντί. Είναι η πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους, μετά από την μικρού μήκους «Zendegi dar meh» (1999), απέσπασε τη Χρυσή Κάμερα στις Κάννες το 2000 ως πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης και το βραβείο της Διεθνούς Ομοσπονδίας Κριτικών Κινηματογράφου, στο ίδιο Φεστιβάλ, κέρδισε επιπλέον άλλα δέκα βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ και από ενώσεις κριτικών κινηματογράφου. Η κάμερα παρακολουθεί μια οικογένεια Ιρανών που ζουν σε ένα χωριό κοντά στα σύνορα με το Ιράκ.

Έξι παιδιά, ένας πατέρας που κάνει λαθρεμπόριο για να ζήσει αυτός και η οικογένειά του, η μητέρα έχει πεθάνει στη γέννα ενός από αυτά τα παιδιά. Παρακολουθούμε τη ζωή αυτών των παιδιών που ζουν στη φτώχεια, αλλά σε μια οικογένεια που η συνοχή της είναι απίστευτα δυνατή. Σε αυτή την ταινία, όπως και σε άλλες του ιρανικού κινηματογράφου, βλέπουμε την ιρανική κοινωνία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού. Αυτός είναι ένας τρόπος να ξεγελαστεί η λογοκρισία, αλλά και να προσεγγίσουμε τον πραγματολογικό με ποιητικό τρόπο.

Ο ποιητικός ρεαλισμός του Γκομπαντί είναι γοητευτικός, δημιουργεί εικόνες κατά τη θέαση της ταινίας και μετά από αυτή, στο ασυνείδητο του θεατή, δημιουργώντας μια άλλη αφήγηση από αυτή που η ταινία προτείνει. Ο θεατής γοητεύεται αφού γίνεται συνδημιουργός του κειμένου μετά το τέλος της προβολής, κάτι που είναι ο στόχος του καλού κινηματογράφου.  (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Είμαι η Κούβα

Συνεχίζουμε με το αφιέρωμα στον κουβανικό κινηματογράφο. Προβάλλεται η ταινία «Είμαι η Κούβα» (1964), του Μιχαήλ Καλατόζοβ, την Πέμπτη 4 Ιουνίου 2026. Τέσσερις ιστορίες στην Κούβα του Μπατίστα, στην Κούβα που διψά για επανάσταση. Στην Αβάνα, η Μαρία νιώθει ντροπή όταν ένας άντρας που ενδιαφέρεται για αυτήν ανακαλύπτει πώς η κοπέλα βγάζει το μεροκάματο. Ο Πέδρο, ένας γέρος αγρότης, μαθαίνει ότι η γη που καλλιεργεί πωλείται σε μια εταιρεία. Ένας φοιτητής αντιμετωπίζει ένα πλήθος Αμερικανών ναυτών και αντικρίζει φίλους του να πυροβολούνται από αστυνομικούς, στην προσπάθειά τους να διανείμουν ένα φυλλάδιο για τον Κάστρο.

Ο πόλεμος χτυπά την πόρτα των χωρικών Μαριάνο, Αμέλια και των τεσσάρων παιδιών τους, όταν οι δυνάμεις του Μπατίστα βομβαρδίζουν τους λόφους της περιοχής. Μια επική ταινία για την Κούβα της αντίστασης, της επανάστασης, της διεκδίκησης για μια ανθρώπινη ζωή και για την ελευθερία. Η Κούβα που αντιστέκεται στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό, που είναι το «αγκάθι» στις επεκτατικές τάσεις των ΗΠΑ, που επιμένει να χτίζει μια κοινωνία φιλική στους κατοίκους της είναι το θέμα αυτής της ταινίας γυρισμένη από τον Σοβιετικό σκηνοθέτη Μιχαήλ Καλατόζοβ, σε σενάριο Ενρίκε Πινέντα Μπάρνετ και Γιεβγενί Γιεντουτσένκο, είναι η προτελευταία ταινία του σκηνοθέτη, ο οποίος απεβίωσε το 1973, βραβευμένη από την Εθνική Εταιρεία Κριτικών Κινηματογράφου των ΗΠΑ, το 1996. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Φράουλα και σοκολάτα

«Μια ταινία δεν μπορεί ν’αλλάξει τον κόσμο, αλλά πρέπει να την δημιουργούμε σαν να μπορούσε να το κάνει.», αναφέρει ο Τόμας Γκουτιέρες Αλέα -σκηνοθέτης και ιδρυτικό μέλος του ICAIC. Η ταινία του «Φράουλα και σοκολάτα» (1993), θα προβληθεί την Πέμπτη 11 Ιουνίου 2026. Στην Αβάνα του 1979, ένας ομοφυλόφιλος καλλιτέχνης ερωτεύεται έναν υποστηρικτή του κομμουνιστικού κόμματος και κατ’επέκταση ομοφοβικό φοιτητή. Τον προσεγγίζει και μ’ένα μικρό ψέμα τον οδηγεί στο διαμέρισμά του. Εκείνος όμως θεωρώντας τον επικίνδυνο για το καθεστώς και μετά από παροτρύνσεις φίλων προσπαθεί να εκμεταλλευτεί τη γνωριμία τους για να τον κατασκοπεύσει.

Η ταινία στο ξεκίνημά της μας προϊδεάζει για μια ερωτική κατά βάση ιστορία, αυτό που θα ακολουθήσει είναι εντελώς διαφορετικό. Δεν είναι μια ταινία που σκοπεύει να αποπλανήσει το σώμα αλλά το μυαλό του Δαυίδ και το δικό μας, μέσα από την κριτική υπεράσπιση του καθεστώτος. O Τόμας Γκουτιέρες Αλέα, ένας από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες της Κούβας και από τους ιδρυτές του Κουβανικό Ινστιτούτο Τέχνης και Κινηματογραφικής Βιομηχανίας (ICAIC), σε συν-σκηνοθεσία με τον Χουάν Κάρλος Τάμπιο μέσα από την ταινία αποκαλύπτει την αυτοκριτική μιας κοινωνίας που θεωρούσε την ομοφυλοφιλία αντιεπαναστατική στάση και προϊόν του καπιταλισμού. Όμως μέσα σε 20 χρόνια έφτασε, στα τέλη της δεκαετίας του 1970, στην πλήρη μεταστροφή αυτού του κλίματος.

Το 1979 η ομοφυλοφιλία παύει να αποτελεί ποινικό αδίκημα στην Κούβα και η ανιψιά του Φιντέλ και κόρη του Ραούλ, η Μαριέλα Κάστρο, ως διευθύντρια του Κέντρου Σεξουαλικής Εκπαίδευσης (CENESEX) αναλαμβάνει «προστάτιδα» της κοινότητας την ίδια στιγμή που στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής, ακόμα και σήμερα, το θέμα αποτελεί ταμπού. Η επανάσταση του 1959 επέτρεψε στον κουβανικό λαό να επιτύχει την εθνική κυριαρχία και να θέσει υπό αμφισβήτηση πολλά, όπως τον φυλετικό διαχωρισμό όμοιο με αυτόν του απαρτχάιντ που υπήρχε πριν, την απαραίτητη προϋπόθεση παρθενίας των γυναικών για τον γάμο, την δυνατότητα διαζυγίου, τον αποκλεισμό των μονογονεϊκών οικογενειών και των ανύπαντρων γυναικών, και πολλά ακόμη. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Buena Vista Social Club

Το αφιέρωμα στην Κούβα τελειώνει με την ταινία «Buena Vista Social Club» (1999), του Βιμ Βέντερς, την Πέμπτη 18 Ιουνίου 2026. Το 1996 ο Ry Cooder συγκέντρωσε μερικές από τις παλιές δόξες της κουβανέζικης μουσικής, που στις δεκαετίες 1930-1950 μεσουράνησαν στο Buena Vista Social Club, της Αβάνας. Ένα μουσικό ντοκιμαντέρ για τους παλαίμαχους Κουβανούς τραγουδιστές. Ο Ibrahim Ferrer ηχογραφεί νέο άλμπουμ με τη συμμετοχή πολλών καλλιτεχνών. Καθένας τους θα μιλήσει στην κάμερα για τη ζωή του, τη φιλοσοφία του, τη μουσική του. Στις συνεντεύξεις παρεμβάλλονται εικόνες από τη ζωή στη σύγχρονη Αβάνα και αποσπάσματα από μια συναυλία στο Άμστερνταμ και τις ηχογραφήσεις στο στούντιο. Η ομάδα ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη όπου οι εντυπώσεις αυτών που έφυγαν για πρώτη φορά στο εξωτερικό εναλλάσσονται με τραγούδια από την εκπληκτική τους εμφάνιση στο Carnegie Hall.

Με ένα μικρό κινηματογραφικό συνεργείο, ο Βιμ Βέντερς συνοδεύει τον παλιό του φίλο, κιθαρίστα και συνθέτη, Ry Cooder, που είχε γράψει τη μουσική για την ταινία του «Παρίσι-Τέξας», σε ένα ταξίδι στην Αβάνα. Ο Cooder ήθελε να καταγράψει το υλικό του για το σόλο άλμπουμ του Ιμπραΐμ Φερέρ σε ένα στούντιο εκεί -μετά το πρώτο «Buena Vista Social Club». Στο ντοκιμαντέρ αυτό γνωρίζουμε τους παλιούς ήρωες της παραδοσιακής μουσικής της Κούβας που μέχρι τότε ήταν εντελώς ξεχασμένοι και οι οποίοι, μέσα σε λίγους μήνες, έγιναν παγκοσμίως διάσημοι. «Νόμιζα ότι θα κάνω ένα απλό μουσικό ντοκιμαντέρ», είπε ο Βέντερς «και τελικά έγινα μάρτυρας ενός παραμυθιού που κανείς δεν μπορούσε να είχε φανταστεί.».

Το ντοκιμαντέρ έκανε ιδιαίτερη αίσθηση, σημείωσε διεθνή επιτυχία, ήταν υποψήφιο για Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ και απέσπασε πολλά βραβεία. Μεταξύ αυτών του καλύτερου ντοκιμαντέρ στα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

Προγραμματισμός: Το αλάτι αυτής της θάλασσας

Κλείνουμε τις προβολές μας, για αυτή την περίοδο, με την ταινία «Το αλάτι αυτής της θάλασσας» (2008), την Πέμπτη 25 Ιουνίου 2026. Στην ταινία της Ανμαρί Τζασμίρ, μια νεαρή γυναίκα Παλαιστίνια, η οποία γεννήθηκε στην Αμερική -από κατ’ανάγκη μετανάστες γονείς, το 1948- φτάνει στην πατρίδα της την Παλαιστίνη.

Στο αεροδρόμιο την υποδέχονται οι Ισραηλινοί, η πρώτη έκπληξη και η πρώτη κόντρα. «Πού πάτε, κυρία μου», τη ρωτάνε, αφού πρώτα την ψάξουν πατόκορφα και την ταπεινώσουν, παράλληλα. «Δεν πάω, ήρθα στο σπίτι μου», απαντάει εκείνη. Το τι ακολουθεί θυμίζει… Ιονέσκο! Οι Ισραηλινοί κατακτητές δεν την αναγνωρίζουν! «Είστε Αμερικάνα, το διαβατήριο γράφει Αμερική». «Εγώ Παλαιστίνια είμαι», επιμένει εκείνη, «δεν ήταν δική μου επιλογή η φυγή μας από εδώ, εγώ εδώ μένω, εδώ γεννήθηκα, εδώ γεννήθηκαν οι γονείς μου, εδώ και οι γονείς των γονιών μου…».

Τελικά, η νεαρή Παλαιστίνια γυναίκα παίρνει βίζα για κάποιες μέρες! Παίρνει άδεια από τον κλέφτη της γης της, του σπιτιού της, της ταυτότητάς της, για να χαρεί λίγες μέρες την Παλαιστίνη! Τη μετατρέπουν, δηλαδή, τουρίστρια στον τόπο της! Φυσικά, αυτή δεν προτίθεται να υπακούσει. Αυτή ήρθε για να μείνει στην Παλαιστίνη και θα μείνει. Όχι στη στρυμωγμένη Παλαιστίνη, εκεί δηλαδή που της έχουν οριοθετήσει τα νέα σύνορα! Σε μια λωρίδα και μάλιστα λωρίδα διαμελισμένη σε μικρά κομμάτια, για να ελέγχονται εύκολα.

Αυτή θέλει ολόκληρη την Παλαιστίνη. Θέλει τη δική της Παλαιστίνη. Θέλει το σπίτι της, τη γειτονιά της, τη ζωή της. Θέλει τη Γιάφα, τα λεμόνια της αυλής της! Θέλει όλες τις αναμνήσεις, ό,τι δένει τους πολιτισμένους ανθρώπους με την πατρίδα. Ακόμα και τις μυρουδιές θέλει. (Δείτε τις πληροφορίες σχετικά με την ταινία εδώ)

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Προγραμματισμός ταινιών

Απρίλιος-Ιούνιος 2026

Αίθουσα: Η Λυσσασμένη Γάτα

Διεύθυνση: Επισκόπου Κίτρους Νικολάου 4

περιοχή Σιντριβάνι-Ροτόντα, πίσω από την ΕΥΑΘ, Θεσσαλονίκη

Πρόσβαση: στάση Καμάρα ΟΑΣΘ, Σταθμός Σιντριβάνι Μετρό

Ημέρα προβολής: Κάθε Πέμπτη από 16 Απριλίου 2026, 8.00 μ.μ.

Ενιαίο εισιτήριο: 5 ευρώ.

 

Διαβάστε το ιστορικό, το σκεπτικό και το πρόγραμμα προβολών της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris

Ο χρυσοθήρας