Θεατρικές παραστάσεις

Λέμε ότι οι θεατρικές παραστάσεις υπήρξαν πρώτα στην Ελλάδα. Πολύ πιθανόν αυτό να μην είναι σωστό. Η ανθρώπινη φύση είναι στενά συνδεδεμένη με το θέατρο. Από τη μικρή του ηλικία ο καθένας παίζει θέατρο, χωρίς να το ξέρει. Οι θεατρικές παραστάσεις, σε όλα τα έθνη, ήταν ενταγμένες στη θρησκευτική τελετουργία.

Από αρχαιοτάτων ετών μέχρι σήμερα ο θεατής μιας θεατρικής παράστασης έβλεπε σε ένα μέρος της την ίδια την ψυχή του. Παρατηρούσε το τραύμα του και προσπαθούσε να το λύσει. Με αυτή τη λογική τα θέατρα ήταν ένας τόπος ίασης. Μέρος ψυχιατρικών κλινικών ή προετοιμασίας για τη θεραπεία μιας ασθένειας που δεν ήταν ψυχική. Το παρατηρούμε στο Ασκληπιείο, στην Επίδαυρο.

Υπάρχουν πολλές μαρτυρίες σε άλλες χώρες και σε άλλους αρχαίους λαούς για ανάλογες περιπτώσεις. Αυτές έχουν μελετηθεί από λαογράφους και ανθρωπολόγους. Το θέατρο πέρασε πλέον στους καλλιτέχνες. Οι θεατρικές παραστάσεις μελετήθηκαν και αναπτύχθηκαν θεωρίες για τη δόμηση μιας παράστασης. Αυτές θα τις εξετάσουμε στη δομική ανάλυση.

Η ιστορία του θεάτρου είναι πλούσια. Θα αναφερόμαστε σε αυτές που θα “ανεβαίνουν” σε διάφορες σκηνές, αλλά και σε κάποιες που έχουν γίνει στο παρελθόν και είναι σημαντικές. Η κάθε παράσταση είναι σημαντική. Μας ενδιαφέρουν όσες ανεβαίνουν από ερασιτεχνικούς και από επαγγελματικούς θιάσους. Μερικές φορές σε έναν ερασιτεχνικό θίασο βρίσκουμε τις ίδιες ποιότητες που έχουν και οι επαγγελματικοί.

Καταγράφοντας τις θεατρικές παραστάσεις φτιάχνουμε την ιστορία του θεάτρου, μέσα σε μία συγχρονία. Αυτό είναι πολύ σημαντικό ως καταγραφή και μόνο. Ακολουθεί η κριτική που είναι μία άλλη διαδικασία, μία αξιολόγηση. Στην αναφορά μας στις θεατρικές παραστάσεις σώζουμε στη μνήμη αυτό που παρατηρούμε, αυτό με το οποίο ερχόμαστε σε επαφή.