Κινηματογράφος

Ο κινηματογράφος είναι μία τέχνη τόσο παλιά όσο η πρώτη αναπαράσταση. Ο άνθρωπος πάντα ήθελα να καταγράψει την κίνηση. Μαρτυρούνται σε πολλές χώρες απόπειρες απεικόνισης της κίνησης, κυρίως σα μία θεατρική παράσταση. Ήταν αδύνατον όμως η αποτύπωσή της.

Οι αδελφοί Λυμιέρ και ο Τόμας Έντισον κατάφεραν, με μηχανικά μέσα, να αποτυπώσουν την κίνηση. Οι πρώτοι τον Δεκέμβριο του 1895 έκαναν την πρώτη προβολή για κοινό. Ο δεύτερος είχε κάνει πιο μπροστά την προβολή για ένα μόνο θεατή. Επειδή ο κινηματογράφος χαρακτηρίστηκε ως η τέχνη που έχει περισσότερους από έναν θεατές,  δηλαδή μαζική τέχνη, θεωρούνται οι πατέρες του κινηματογράφου οι αδελφοί Λυμιέρ, από τη Γαλλία.

Δεν θα υπήρχε όμως κινηματογράφος αν δεν είχε εφευρεθεί πιο μπροστά η φωτογραφία, πιο συγκεκριμένα η φωτογραφική απεικόνιση σε σελιλόιντ. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν πολλά αλλάξει: η βωβή ταινία έγινε ομιλούσα, ο ήχος είναι σύγχρονος με τη λήψη, το φιλμ έγινε έγχρωμο, ο κινηματογράφος έγινε τέχνη. Ακολουθεί τη δική του πορεία, τόσο στην αφήγηση όσο και στην αισθητική. Είναι η Έβδομη Τέχνη. Αφού έχει περάσει τα 100 χρόνια ζωής μπορεί να θεμελιώσει τη δική της αφήγηση και αισθητική. Οι τρόποι κινηματογράφησης είναι πλέον πολλοί.

Μπορεί κάποιος να γυρίσει μία ταινία με φιλμ. Η βιντεοκάμερα είναι πλέον ένα συνηθισμένο και παλιό μέσο κινηματογράφησης. Η φωτογραφική μηχανή μπορεί πλέον να κινηματογραφεί με πολύ καλή ποιότητα. Άρα μπορούμε να ασκηθούμε πιο εύκολα για να αναπτύξουμε την προσωπική μας αφήγηση και αισθητική. Τα κινητά τηλέφωνα έχουν μπει στο παιχνίδι.

Εδώ θα αναπτύξουμε την ιστορία, την αισθητική, τους τρόπους κινηματογράφησης, την κινηματογραφική αφήγηση και αισθητική. Θα χρησιμοποιήσουμε την ιστορική αναφορά, την κριτική, την ανάλυση των δομών, τις συνεντεύξεις. Θα κάνουμε ένα ταξίδι στον κόσμο της Έβδομης Τέχνης. Ελπίζουμε να σας έχουμε μαζί μας σε αυτό!