ΤΟ ΦΟΡΤΙΟ
ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ
THE WHEIGHT
Το φορτίο: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Table Of Content
Βρισκόμαστε στα 1933. Τρία χρόνια μέσα στην Μεγάλη Ύφεση που έχει γονατίσει την Αμερική. Ο Μέρφι ζει στο Όρεγκον, μόνος με την μικρή του κόρη, σε ένα αγώνα επιβίωσης με «φορτίο» να διασώσει μέσα στο σκοτάδι ό,τι μπορεί από την αθωότητα ενός παιδιού. Μια έξωση, θα τους οδηγήσει στο δρόμο και από εκεί, ανυπεράσπιστους μπροστά στην βιαιότητα του δρόμου. Εκεί ο Μέρφι θα βιαιοπραγήσει και θα βρεθεί σε ένα στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Η υπόσχεση του είναι να εκτίσει γρήγορα την ποινή του, αν καταφέρει, να τη συντομέψει και να επιστρέψει στην κόρη του, πριν ο νόμος του την πάρει για πάντα, μέσω υιοθεσίας.
Το φορτίο: Η υπόθεση
Το ερώτημα που αναδεικνύεται όταν δεις την ταινία είναι ποιο είναι το φορτίο. Ο Μέρφι ποιο φορτίο κουβαλά, τι είναι αυτό που τον βασανίζει, ποια είναι η αποστολή του. Για να απαντήσουμε σε αυτά τα ερωτήματα θα πρέπει να γνωρίζουμε τον χαρακτήρα του Μέρφι που είναι ο κεντρικός αυτής της αφήγησης. Σε αυτόν συνδέονται οι υπόλοιποι χαρακτήρες και, με αυτό τον τρόπο, δομείται η ιστορία που μας προσφέρει ο Παντράικ ΜακΚίνλεϊ, ως σκηνοθέτης της ταινίας.

Η κινηματογραφική αφήγηση ξεκινά με τον Μέρφι και τη μικρή κόρη του. Γνωρίζουμε ότι αυτός έχει χάσει τη γυναίκα του και προσπαθεί να μεγαλώσει το παιδί του μόνος του. Αμέσως μετά τους πετάνε στον δρόμο. Είναι η εποχή που στις ΗΠΑ κυριαρχεί η Ύφεση, οι τρομερές οικονομικές δυσκολίες που έφεραν πολλούς ανθρώπους στο όριο της φτώχιας, αφού η οικονομία δεν λειτουργούσε. Με δύο λέξεις θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτό το κοινωνικό και πολιτικό γεγονός ήταν απόρροια της καμπής που γνώρισε ο καπιταλισμός παγκοσμίως, εκδηλώθηκε όμως πιο έντονα στις ΗΠΑ που είχαν μπει σε μια δημοκρατική τροχιά, βγάζοντας τη δουλεία από την καθημερινή και εθνική πρακτική τους.
Το φορτίο: Το κοινωνικό αναφερόμενο
Ο Μέρφι βρίσκεται σε μια χαοτική κατάσταση. Μαζί με την κόρη του προσπαθούν να βρουν ένα κατάλυμα, κοιτάζουν ένα σπίτι και ψάχνουν να βρουν τον ιδιοκτήτη. Γίνεται παρεξήγηση και τους περνούν για καταληψίες σπιτιών. Ο Μέρφι πλακώνεται με αυτούς, συλλαμβάνεται και πηγαίνει σε στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Η κόρη του θέλει τον πατέρα της, αλλά η αστυνομία την οδηγεί σε ένα οικοτροφείο, από όπου θα υιοθετηθεί, αν δεν προλάβει ο πατέρας της να την πάρει πίσω.
Ο χαρακτήρας του Μέρφι είναι δυσδιάκριτος. Δεν ξέρουμε γιατί έχει φτάσει σε αυτό το σημείο. Δεν γνωρίζουμε πολλά για αυτόν. Είναι, προφανώς, ένας τρόπος για να τον ταυτοποιήσουμε με τη μεγάλη μάζα των Αμερικανών που δοκιμάστηκαν την εποχή της Ύφεσης. Είναι, επίσης, ένας καλός τρόπος για να δούμε τις τρομερές κοινωνικές ανισότητες που υπήρχαν στις ΗΠΑ εκείνη την εποχή. Αυτό το σημείο θα πρέπει ο θεατής να το κρατήσει και να ανατρέξει σε κείμενα που αφορούν στην πολιτική, κοινωνική και οικονομική κατάσταση των ΗΠΑ την περίοδο της Ύφεσης. Καλώς η ταινία μας αφήνει κενά στη δομή του χαρακτήρα του Μέρφι γιατί δεν είναι το θέμα της αυτός ο άνθρωπος αλλά το τι γεννά αυτή η κατάσταση.

Το φορτίο: Η λύση
Πίσω από αυτή την αναφορά υπάρχει ένα μεγάλο πολιτικό κείμενο το οποίο έχει τη μορφή της δράσης και της περιπέτειας. Το κεντρικό θέμα της ταινίας είναι το στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας και οι συμπεριφορές που εγγράφονται σε αυτό το κοινωνικό πεδίο. Θα δούμε τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης, τη χρησιμοποίηση του ανθρώπου για βαριές εργασίες και παράλογους συλλογισμούς, πως, όλα αυτά, μας οδηγούν σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς. Αυτό το στρατόπεδο θα μας θυμίσει αυτά των Γερμανών στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, μπαίνουμε, λοιπόν, στη λογική του φασισμού.
Το πρόσωπο του Ρούσβελτ υπάρχει πάνω από όλο αυτό το κείμενο, αυτός είναι σαν ένας Πατέρας που επιβάλλει τον νόμο και πιέζει καταστάσεις. Καταπιέζει, έτσι, τον άνθρωπο. Αυτό θα φανεί στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας. Ο Μέρφι θα γίνει, σε αυτό, το πρόσωπο που θα μπορέσει να λύσει τις πιο δύσκολες υποθέσεις. Θα τον συμπαθήσει ο διοικητής του στρατοπέδου και, τελικά, θα του αναθέσει την πιο δύσκολη υπόθεση: να μεταφέρει αυτός και οι άντρες που θα επιλέξει μια ποσότητα χρυσού, ακολουθώντας μια παράνομη διαδικασία. Είναι όμως τα πράγματα όπως φαίνονται;
Το φορτίο: Η σεναριακή έλλειψη
Η ομάδα του Μέρφι, μαζί με τους δύο οπλισμένους φύλακες, θα δέσει και όλοι θα σκέφτονται και θα δρουν σαν ένα πρόσωπο. Αυτό όμως είναι μια επίφαση. Πολύ γρήγορα θα φανούν τα προβλήματα και οι τάσεις που θα τείνουν να διαλύσουν αυτή την ομάδα, ακόμα και όταν τα μέλη της κινδυνεύουν να σκοτωθούν από εγκληματίες. Αυτή η κατάσταση είναι που επικρατεί στις ΗΠΑ. Άρα αυτή η ομάδα είναι μια μικρογραφία αυτής της χώρας: Δυνάστες, μειονότητες, καταπιεζόμενοι άνθρωποι, εγκληματικές τάσεις στην εξουσία και στην υπόλοιπη κοινωνία. Όλα αυτά θα λυθούν με ανορθόδοξο τρόπο.

Εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα της ταινίας. Η λύση που δίνεται είναι η μοιρασιά του παράνομου πλούτου. Και όλα είναι καλά. Ο Μέρφι είναι με την κόρη του ευτυχισμένοι. Είναι όμως μέσα στην ευτυχία; Μήπως αυτό είναι μια ουτοπία; Αυτή η ουτοπία είναι ο θεμέλιος λίθος της δόμησης μιας χώρας που έχει διαμορφωθεί όπως τη βλέπουμε σήμερα; Η ταινία δεν θέλει να μιλήσει για μια επαναστατική διαδικασία, αποδόμησης και αναδόμησης μιας κοινωνίας. Δυστυχώς δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να φτιάξουμε μια κοινωνία φιλική στον άνθρωπο. Οι σεναριογράφοι της ταινίας φαίνεται να μην το έχουν καταλάβει. Η ιστορία της ανθρωπότητας μας διδάσκει ότι μέσα από τις ριζικές λύσεις έχει βρεθεί μια λύση που θα είναι κοντά στην ανθρώπινη φύση.
Το φορτίο: Τα χαρακτηριστικά
Κατά τα άλλα, η σκηνοθεσία προσπαθεί να διεκπεραιώσει όσο το δυνατόν καλύτερα αυτό το σενάριο. Τα καταφέρνει επειδή δημιουργεί ρυθμό αρκετά καλό για να αρθρωθούν οι χαρακτήρες. Αφήνει να υπονοηθούν κάποια πράγματα, κάνει οικονομία του αφηγηματικού χρόνου. Ο Έθαν Χοκ είναι πολύ καλός στον ρόλο του Μέρφι. Οι υπόλοιποι συγχρονίζονται μαζί του και δομούν πολύ καλά τους χαρακτήρες αυτής της ομάδας, όπως την θέλει το ελλειπτικό σενάριο. Η φωτογραφία αποτυπώνει ικανοποιητικά το τοπίο και τις συμπεριφορές, χρησιμοποιώντας τα μεσαία και τα κοντινά πλάνα όπου πρέπει για να εγγράψει τα συναισθήματα και τις ανθρώπινες καταστάσεις με ακρίβεια.
ΤΟ ΦΟΡΤΙΟ
(THE WHEIGHT)
Σκηνοθεσία: Padraic McKinley
Σενάριο: Matthew Booi, Leo Scherman, Matthew Chapman, Shelby Gaines
Ηθοποιοί: Ethan Hawke (Σάμιουελ Μέρφι), Russell Crowe (Κλάνσι), Julia Jones (Άννα), Austin Amelio (Ρανκίν), Avi Nash (Σινγκ), Lucas Lynggaard Tønnesen (Όλσον), Sam Hazeldine (Άμις), George Burgess (Λέτεντερ)
Φωτογραφία: Matteo Cocco
Μοντάζ: Matteo Cocco, Matthew Woolley
Μουσική: Latham Gaines, Shelby Gaines
Ήχος: Martial Kuchelmeister, Stephan Michalik, Simjon Spengler
Σχεδιασμός ήχου: Thomas Neumann
Σκηνικά: Dominik Benninghaus, Daira Bumanis
Κοστούμια: Esther Walz
Ειδικά εφέ: Jens Döldissen
Οπτικά εφέ: Denis Cesek, Min Tesch
Παραγωγοί: Nathan Fields, Simon Fields, Ryan Hawke, Maximilian Leo, Daniel Sonnabend, Cloé Garbay, Laurent Jacobs, Leo Scherman, Bastien Sirodot
Χώρα παραγωγής: Γερμανία, Καναδάς, ΗΠΑ
Έτος παραγωγής: 2026
Είδος: δράση, περιπέτεια, θρίλερ
Γλώσσα: αγγλικά
Χρώμα: έγχρωμη
Διάρκεια: 113΄
Εταιρεία διανομής: Σπέντζος Films
Ημερομηνία εξόδου στις αίθουσες: 24/9/2026
Για περισσότερα στοιχεία για τους συντελεστές και τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ταινίας δείτε εδώ.
Διαβάστε τις κριτικές ταινιών που έχουμε δημοσιεύσει
Διαβάστε τις κριτικές ταινιών των μελών της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου






