LOS TIGRES

26 Σεπτεμβρίου, 2026 4 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

Los tigres: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

Los tigres: Η σκηνοθεσία
Los tigres:Τα δύο στοιχεία
Los tigres: Τα χαρακτηριστικά
LOS TIGRES

Ο Αντόνιο είναι ένας έμπειρος δύτης που έχει περάσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του στη θάλασσα μαζί με την αδελφή του, Εστρέγια. Όταν ένα ατύχημα τον αναγκάζει να σταματήσει τις καταδύσεις, η ζωή του αρχίζει να καταρρέει και στη στεριά. Οι γιατροί τον προειδοποιούν πως μια ακόμη κατάδυση μπορεί να αποβεί μοιραία, ενώ η πρώην γυναίκα του έχει κινηθεί νομικά εναντίον του, καθώς δεν έχει καταβάλει εδώ και χρόνια χρήματα για τις κόρες τους. Αντιμέτωπος με τα δικαστικά έξοδα και τον κίνδυνο να τις χάσει, ο Αντόνιο βρίσκεται ξαφνικά σε οικονομικό αδιέξοδο.

Los tigres: Η σκηνοθεσία

Ο Αλμπέρτο Ροντρίγκεζ, σκηνοθέτης και σεναριογράφος, έχει στο ενεργητικό του πολλές ταινίες και τηλεταινίες. Έχει βραβευτεί σε διάφορα φεστιβάλ, το 2025 φέρνει αυτή την ταινία που έχει πάρει βραβείο ειδικών εφέ στα βραβεία Γκόγια, το 2026. Κινηματογραφεί τον εργασιακό χώρο των δυτών, τις δυσκολίες στην εργασία, σε συνδυασμό με τα προσωπικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Αντόνιο. Η ταινία ξεκινά με μια βιντεοσκοπημένη ανάμνηση του πατέρα του Αντόνιο, τον διαγωνισμό αυτού με την αδελφή του στο ποιος θα πάρει πρώτος το ρολόι του πατέρα από τον βυθό. Είχε κερδίσει ο Αντόνιο, όμως αυτό αμφισβητείται από την αδελφή του, περίπου στο τέλος της ταινίας.

Είναι συναρπαστικός ο κόσμος του βυθού, αυτό το άγνωστο που συναντάς, οι δυσκολίες που πρόκειται να αντιμετωπίσεις, το εχθρικό περιβάλλον που θα πρέπει να κυριεύσεις. Συγχρόνως έχει και ένα συμβολισμό που ασυνείδητα περνά στον ψυχικό κόσμο του ανθρώπου: η βουτιά στον βυθό παρομοιάζεται με την είσοδο ξανά του ανθρώπου στη μήτρα, στον χώρο που έχει νιώσει ασφάλεια και ηδονή, στοιχεία απαραίτητα για την κατανόηση του περιβάλλοντος και για τη διατήρηση της ζωής.

Los tigres:Τα δύο στοιχεία

Ο σκηνοθέτης έχει μπροστά του ένα δυισμό. Ο άγριος κόσμος και η νοσταλγία της περιόδου της ζωής ενός ανθρώπου, όταν ήταν αυτεξούσιος του εαυτού του, μπορούν να δρομολογήσουν διάφορες συμπεριφορές και καταστάσεις. Ο σκηνοθέτης αρέσκεται στο να κινηματογραφεί περισσότερο την εργασία των δυτών και τον υποβρύχιο κόσμο. Αυτό όμως, ξέρει, δεν αρκεί. Ο κίνδυνος είναι να κάνει περισσότερο ένα ντοκιμαντέρ χωρίς να ανήκει σε αυτό το είδος, άρα η ταινία να μην έχει την έκβαση που θα ήθελε. Βάζει το στοιχείο της περιπέτειας για να δώσει ρυθμό στην αφήγησή του.

Τα ναρκωτικά παραπέμπουν σε έντονη δράση και αυτό είναι κάτι που ο Ροντρίγκεζ θα εκμεταλλευτεί. Υπάρχει όμως ένα θέμα: Πολύ σωστά δεν κάνει κύριο θέμα την αναζήτηση και την πώληση των ναρκωτικών γιατί η ταινία θα παρέκκλινε προς την εγκληματική δράση με έντονα στοιχεία θρίλερ, κάτι που δεν ήταν ο στόχος της ταινίας του. Δεν κρατά, όμως, μια ισορροπία ανάμεσα στις δύο αφηγήσεις, δίνοντας χρόνο στο αστυνομικό θρίλερ, όχι όμως τόσο ώστε να ξεφύγει του θέματος, όμως λίγο για να αναπτυχθεί η αφήγηση που θα κρατούσε τον θεατή σε ένα άλλο επίπεδο. Το αποτέλεσμα είναι η ταινία να βρίσκεται ανάμεσα στα δύο είδη και να κινδυνεύει να γκρεμιστεί στο κενό, αφού η ισορροπία δεν υπάρχει.

Los tigres: Τα χαρακτηριστικά

Τα ειδικά εφέ είναι όντως εντυπωσιακά και, ουσιαστικά, πρωταγωνιστούν σε αυτή την ταινία. Ο Αντόνιο ντε λα Τόρε, σαν Αντόνιο, είναι λίγο υποτονικός, κάτι που δεν δικαιολογείται απόλυτα από την άσχημη ψυχολογική κατάσταση που βρίσκεται λόγω του διαζυγίου του. Αντίθετα, η Μπάρμπαρα Λένι ενσαρκώνει με μεγάλη επιτυχία την αδελφή του Αντόνιο που, αδίκως, ζει στη σκιά του αδελφού της, ενώ έχει ανάγκη να ανοίξει τα φτερά της και να αποδείξει την αξία της. Αυτή η διαφορά των δύο αδελφών δεν αφήνει πιο βαθιά ίχνη στο σενάριο, θα ήταν ένα στοιχείο που το σενάριο θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί για να αναπτύξει μια ουμανιστική αφήγηση.

Η σκηνοθεσία βαλτώνει , το σενάριο δεν αναπτύσσεται έτσι ώστε να ανοιχτεί και να είναι πρόσφορο για άλλες αναγνώσεις, περιορίζεται σε μια απλή αφήγηση που χάνει τόσο σε ρυθμό όσο και στη δομή των χαρακτήρων. Τα ειδικά εφέ παίζουν κεντρικό ρόλο στη σκηνοθετική προσέγγιση, όμως αυτό δεν αρκεί για να έχουμε μια άρτια ταινία που θα αφήσει κάτι περισσότερο στον θεατή από μια απλή αναφορική αφήγηση.