DJ ΒΟΣΚΟΣ

18 Ιουλίου, 2026 5 Λεπτά ανάγνωσης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΩΝ

DJ AHMET

DJ βοσκός: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Table Of Content

DJ AHMET
DJ βοσκός: Ο σκηνοθέτης
DJ βοσκός: Η εικόνα της οικογένειας
DJ βοσκός: Η ανατροπή
DJ βοσκός: Οι ποιότητες
DJ ΒΟΣΚΟΣ
(DJ AHMET)

Ο δεκαπεντάχρονος Αχμέτ μένει στο χωριό Γιουρούκ, στη Βόρειο Μακεδονία. Ανήκει σε μια τουρκόφωνη μειονότητα και σε μια κοινωνία άκρως συντηρητική. Η μητέρα του έχει πεθάνει και μεγαλώνει μαζί με τον πατέρα του και τον μικρό αδελφό του, Ναΐμ. Το πένθος τους είναι ατέλειωτο και ο πατέρας τους τούς απαγορεύει να ακούν μουσική. Μια νεαρή κοπέλα, η Άγια, θα έρθει από τη Γερμανία για να παντρευτεί ένα μεγαλύτερο αγόρι. Είναι φανερό ότι δεν το θέλει. Η μουσική θα φέρει κοντά τους δύο νέους που θα ερωτευτούν ο ένας τον άλλον, ταράζοντας την παραδοσιακή κοινωνία.

DJ βοσκός: Ο σκηνοθέτης

Ο Γκεόργκι Ουνκόβσκι θα κάνει το ντεμπούτο το στον παγκόσμιο επαγγελματικό κινηματογραφικό χώρο με αυτή την ταινία. Με τρεις ταινίες μικρού μήκους, από το 2013 μέχρι το 2019, εκ των οποίων η τελευταία, το «Αυτοκόλλητο» (2019) είναι πολυβραβευμένη, και με πέντε επεισόδια στην τηλεοπτική σειρά «Prespav», όλες παραγωγές της Βόρειας Μακεδονίας, μας συστήνεται με αυτή την ταινία, παραγωγής 2025, έχοντας κερδίσει ήδη 12 βραβεία και ισάριθμες υποψηφιότητες. Έχει εισπράξει το βραβείο Νέων Σκηνοθετών, στο Φεστιβάλ του Σιάτλ, ειδικά όμως το βραβείο κοινού και Δημιουργικής Ματιάς στο Φεστιβάλ του Sundance, κάτι που σημαίνει πολλά.

Η κινηματογράφηση είναι πολύ απλή. Λείπουν τα εντυπωσιακά ειδικά και οπτικά εφέ. Ο Ουνκόβσκι εστιάζει στους χαρακτήρες και επιχειρεί να τους αναλύσει. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό. Ο φακός εικονογραφεί την παραδοσιακή και πατριαρχική κοινωνία με τρόπο ρεαλιστικό. Δεν θέλει να σοκάρει, απλά θέλει να δείξει στον θεατή τις δομές αυτής της κοινωνίας που καταπιέζει τα μέλη της, μένει στο παρελθόν και αρνείται να δει το παρόν και το μέλλον που υπάρχουν στην ίδια περιοχή, στην πόλη, λίγα χιλιόμετρα πιο πέρα.

DJ βοσκός: Η εικόνα της οικογένειας

Η μητέρα τους έχει πεθάνει. Η αφήγηση μας μιλά για μια στοργική γυναίκα που ήθελε τα παιδιά να διασκεδάζουν με τη μουσική και να προετοιμάζονται για το μέλλον που θα είναι δύσκολο. Ο μικρός αδελφός του Αχμέτ δεν μιλά. Ίσως δεν θέλει να μιλήσει, ίσως υποφέρει από κάποια ασθένεια. Ο πατέρας τους δεν θέλει να αντικρύσει την καταπίεση που εξασκεί στα παιδιά του και, ως αντίδραση, ο Ναΐμ αρνείται να μιλήσει. Τον πηγαίνει σε ένα παράξενο θεραπευτή, στην κοντινή κωμόπολη. Το παιδί όμως μιλάει, άρα αυτό είναι μια υστερική αντίδραση που ο Αχμέτ την καταλαβαίνει.

Η ζωή είναι εξαιρετικά απλή: Ο Αχμέτ προσέχει τα πρόβατα, τον αδελφό του και κάνει τις γεωργικές εργασίες. Όταν θα χάσει ένα πρόβατο θα τιμωρηθεί από τον πατέρα του με το να κοιμάται έξω μέχρι να το βρει. Παντού υπάρχει ο τιμωρός πατέρας που όλα τα ξέρει και επιβάλλει την άποψη του, η οποία είναι νόμος. Η λύση σε αυτή την τραγωδία θα είναι ο έρωτας. Όλα θα βρουν τη θέση τους όταν θα αναγνωριστεί, επιτέλους, το δικαίωμα των δύο νέων να αγαπηθούν.

DJ βοσκός: Η ανατροπή

Ο θεός Έρωτας -και εδώ- φέρνει αναστάτωση. Καταφέρνει να ενώσει τα εντελώς διαφορετικά μέρη του χωριού, όπου εδώ συμβολίζονται με την Άγια και τον Αχμέτ, από τη μια μεριά, με τους μεγαλύτερους, από την άλλη. Το διαφορετικό εικονοποιείται με το πρόβατο -που επιστρέφει- έχει όμως χρώμα φούξια αντί για άσπρο στο τρίχωμά του. Η μουσική είναι ο πόλος έλξης ανθρώπων και ζώων, ενώνει αυτούς που θέλουν να αφεθούν στο να γνωρίσουν την απόλαυση. Ο Αχμέτ δεν θέλει να χωρίσει με την Άγια, αλλά αυτό θα γίνει αναπόφευκτα όταν αυτή θα το σκάσει προς άγνωστη κατεύθυνση.

Δεν ξέρουμε αν είναι όντως έτσι η τοπική κοινωνία στη Βόρεια Μακεδονία. Βλέπουμε ότι ο σκηνοθέτης έχει επιλέξει να μας δείξει ότι υπάρχει το δικαίωμα στη διαφορετικότητα και ότι αυτό θα πρέπει να το σεβαστεί ο καθένας. Η ταινία πηγαίνει από το τραγικό στο κωμικό και το αντίστροφο, φτιάχνει μια υπέροχη σάτιρα που αφήνει τα νοήματά της να τα βρει ο θεατής και να κάνει τις δικές του προεκτάσεις. Ο σκηνοθέτης έχει δουλέψει πολύ στην ανάλυση των χαρακτήρων και στο κτίσιμο ενός κοινωνικού συνόλου που έχει μεγάλη συγκέντρωση, είναι το αναφερόμενο μιας κοινωνίας που βρίσκεται ανάμεσα στη Δύση και την Ανατολή.

DJ βοσκός: Οι ποιότητες

Πολύ ενδιαφέρον έχει ότι η ταινία δεν έχει καθόλου διδακτισμό, αφήνει τον θεατή να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Η σκηνοθεσία φτιάχνει με εκπληκτική ακρίβεια αυτή την εικόνα, όπου άνθρωποι, ζώα, κτίρια και μνημεία δημιουργούν ένα παζλ από το οποίο δεν λείπει τίποτε. Οι ηθοποιοί παίζουν απολύτως ρεαλιστικά, αφήνοντας μια υπόνοια άλλης ερμηνείας που τη βιώνουμε ασυνείδητα. Το μοντάζ έχει τον ρυθμό που χρειάζεται για να μας εξηγήσει, να εικονογραφήσει, να μην αφήσει μεγάλα κενά. Η μουσική δημιουργεί την αντίστιξη: η παράδοση είναι η συντήρηση και η σύγχρονη δυτική μουσική μας δείχνει αυτό που υπάρχει και δεν θέλουν να το δουν οι μεγαλύτεροι.

Αναμένουμε την επόμενη ταινία του Γκεόργκι Ουνκόβσκι για να δούμε αν όντως είναι ένα ταλέντο που θα λάμψει στο κινηματογραφικό στερέωμα. Πάντως η Βόρεια Μακεδονία δεν είναι η πρώτη φορά που μας εκπλήσσει ευχάριστα με αριστουργηματικές ταινίες. Να θυμηθούμε το «Πριν από τη βροχή», Μίλτσο Μαντσέφκσι που μας είχε μαγέψει στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, το 1994.

DJ ΒΟΣΚΟΣ

(DJ AHMET)

Σκηνοθεσία: Georgi M. Unkovski

Σενάριο: Georgi M. Unkovski

Ηθοποιοί: Arif Jakup (Αχμέτ), Agush Agushev (Ναΐμ), Dora Akan Zlatanova (Άγια), Aksel Mehmet (πατέρας του Αχμέτ), Selpin Kerim (πατέρας της Άγια), Elhame Bilal (γιαγιά της Άγια), Metin Ibrahim (Χακάν), Adem Karaga (πατέρας του Χακάν)

Φωτογραφία: Naum Doksevski

Μοντάζ: Michal Reich

Μουσική: Alen Sinkauz, Nenad Sinkauz

Ήχος: Risto Alchinov, Dragan Spasov, Alexandra Strapkova, Jáchym Vanc

Κοστούμια: Roza Trajceska

Οπτικά εφέ: Marino Vuletic

Παραγωγοί: Ivana Shekutkoska, Ivan Unkovski, Vladimir Anastasov, Igor Kecman, Michal Kracmer, Veronika Kührová, Jelena Mitrovic, Angela Nestorovska, Katarina Prpic

Χώρα παραγωγής: Βόρεια Μακεδονία, Τσεχία, Σερβία, Κροατία

Έτος παραγωγής: 2025

Είδος: κομεντί

Γλώσσα: τούρκικα, μακεδονίτικα, αγγλικά

Χρώμα: έγχρωμη