Θέατρο

Η αρχαιότερη των τεχνών είναι το θέατρο. Ο προφορικός λόγος έχει τη σωματική του απεικόνιση. Αυτή είναι η αρχή της τέχνης του θεάτρου. Από την πρώτη αυτή αναπαράσταση αυτή η τέχνη έχει εξελιχθεί πάρα πολύ. Υπάρχουν ερωτήσεις που έχουν τεθεί από τους διανοητές της και έχουν απαντηθεί. Ποια αναπαράσταση θέλουμε; Γιατί αυτή και όχι η άλλη; Τι σημαίνει αυτή η μορφή και τι μία άλλη; Τι είναι το θέατρο για εμάς; Στις μέρες μας έχουμε έναν άξονα, μία κατεύθυνση. Έτσι μπορούμε να αναπτύξουμε ακόμη περισσότερο αυτή την τέχνη, να της δώσουμε τη δική μας προσωπική σφραγίδα.

Το θέατρο, ως τέχνη, είναι μία προσομοίωση της ζωής. Μία εμπειρία μας μεταφέρεται σε μία σκηνή. Η εργασία που γίνεται είναι συλλογική. Ο σκηνοθέτης, ο συγγραφέας, ο ενδυματολόγος, ο σκηνογράφος, ο μουσικός, ο παραγωγός και οι ηθοποιοί είναι οι κυριότεροι συντελεστές μιας θεατρικής παράστασης. Αυτό που θα δει ο θεατής είναι η συνεισφορά όλων. Όμως το τελικό αποτέλεσμα έχει την υπογραφή του σκηνοθέτη και την «πίσω» υπογραφή του συγγραφέα του έργου. Όλοι καθοδηγούνται από το σκηνοθέτη. Αυτός είναι ο λόγος που μία θεατρική παράσταση που βασίζεται στο ίδιο έργο έχει διαφορετική μορφή όταν τη σκηνοθετεί κάποιος άλλος.

Στο θέατρο ο θεατής βλέπει και θεωρεί. Παρατηρεί και σχηματίζει μία άποψη από το δρώμενο που είδε στη σκηνή. Μιλά το συνειδητό και το ασυνείδητό του με αυτό το δρώμενο. Διερευνά τον ψυχικό του κόσμο. Το θέατρο ήταν και είναι μία μορφή ψυχοθεραπείας. Σε αυτό τον ιστοχώρο υπηρετούμε αυτή την τέχνη. Ως ανάλυση, κριτική, αναφορά και συνεντεύξεις.